แม้ยามโรยร่วงยังคงความงดงาม ด้วยคุณค่าที่หัวใจ

 

  
15 พฤษภาคม 2554 ที่บ้านสวนถ้ำทะลุ
 
หลายวันแล้วที่ไม่ได้เขียนบันทึก เหมือนมีเรื่องที่อยากเขียนมากมายแต่ก็ไม่รู้จะจับอันไหนมาต่ออันไหน เหมือนมันหล่นๆขาดๆหายๆ ต่อไม่ติดอะไรทำนองนั้น หรือจะเปรียบดั่งกลีบดอกไม้ที่โรยร่วง
 
โรยเป็นคำกริยา ซึ่งแปลว่า อาการที่ดอกไม้ค่อย ๆ เหี่ยวแห้งและเริ่มหลุดร่วงไป อาการคงคล้ายกัน ฉันจึงมีกลีบดอกไม้ที่โรยแล้วร่วงลงสู่พื้นดินมาฝากไว้ในบันทึกนี้
 
" แม้ยามโรยร่วงยังคงความงดงาม ด้วยคุณค่าที่หัวใจ "

 

  
•ฉันชอบมองดอกไม้และกลีบดอกไม้ยามที่โรยร่วงลงสู่พื้น
เหมือนดั่งลีลาจัดวางได้งดงามและลงตัว
  

 

•กลีบดอกของดอกไม้ที่โรยร่วงจากต้นลงมานั้นงดงาม
งดงามกว่าคนนำมาจัดวางเสียอีก
  

  
•ดอกเล็บมือนางยามแรกแย้มเจ้าสีขาวและเปลี่ยนเป็นสีชมพูอ่อน
และเข้มขึ้นอีก ก่อนที่เจ้าจะโรยร่วงลาก้านกิ่ง

 

 

•ดอกพุดตูมนี้เป็นดอกพุดที่นำมาร้อยมาลัย พันธุ์นี้ชื่อพุดอะไรไม่แน่ใจ
แต่เจ้านั้นไม่เคยแย้มยิ้มกลีบบานเลยจนโรยร่วงร่ำลาต้น

 

 

•ดอกแย้มปีนัง เจ้าแย้มยิ้มช่างงดงาม บานชูช่ออยู่นานกว่าจะลาโรยร่วง
ร่วงหล่นลงไม่ถึงพื้น...
  

 
• ติดค้างพักพิงอิงบนใบ ใบไม้ใหญ่ใจดียินดีให้ที่พักพิง

 

 

•ดูดอกชวนชมดอกนี้ เธอคือกุหลาบแห่งทะเลทราย โรยร่วงแล้วก็คงงาม
วางลงตรงตำแหน่งใบหญ้าเล็กๆ

 

 

•ดอกบัวหลวงบัวชมพู โรยร่วงจากลาก้านดอกลงบนสนามหญ้าเขียวๆ 
 

 
•ยังไม่ถึงพื้น ติดใบบัวที่มีพื้นที่กว้างรับกลีบดอกไว้อย่างสมดุลเชียว

 

 

•เข็มดอกแดงโรยร่วงตกพื้น พื้นตรงนี้ไม่มีแม้หญ้ามารองรับ มีแต่พื้นดิน ดินเปล่าๆ
 

 

•บัวอีกกลีบตกลงไปในน้ำ ล่องลอย
มองแล้วเห็นเงาสะท้อนเป็นสองกลีบบัว
 

 

•ค้างบนใบ...

 

 

•เกสรที่โรยร่วงลงตรงกลางใบพอดีเชียว เหมือนหยิบมาโปรย
 

 

•บัวเมื่อถอดกลีบดอกหมด ก็เหลือเพียงเท่านี้ ...
 
ขอขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมชม และขอให้มีความสุข สวัสดีค่ะ;)
............................................