100 คำที่ฆ่าใจเพื่อให้ตายไปกับกลอน ภาค 2

่jatoza555
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
100 คำที่ฆ่าใจเพื่อให้ตายไปกับกลอน

100 คำที่ฆ่าใจเพื่อให้ตายไปกับกลอน ภาค 2

 

รักมาไกลเกินกว่าจะเริ่มใหม่   จะฝืนไปต่อก็ลำบาก

จะทนอยู่ก็แสนหนัก               จะหยุดพักก็ร้อนรน

 

เสี้ยนหนามที่ตำใจ                 ฝังเนื้อในจนเป็นหนอง

ความเจ็บปวดเข้าจับจอง        น้ำตานองในดวงตา

 

อาจจะต้องใช้เวลาที่แสนนาน      อาจต้องผ่านปัญหาที่รุมเร้า

อาจต้องอยู่ห่างๆระหว่างเรา       อาจจะต้องคอยเฝ้าความเข้าใจ

 

ให้คุ้มกับการเสียน้ำตา       ที่หลั่งมากับความเสียใจ

ให้เพียงพอกับสิ่งที่เสียไป   ถามหัวใจว่าเข้าใจหรือยัง

 

รักหวานหวานชื่น   รักขืนขื่นชัง

รักแท้แท้จริงจัง      รักพังพังไมตรี

 

คือผู้ร่วมชะตากรรม    หรือคือคนทำลายหัวใจ

คือคนรักเราตลอดไป  หรือคนไกลตลอดกาล

 

การดูแลที่ร้องเรียกหา       กลับได้มาน้ำตาที่ร่ำร้อง

ความภักดีที่อยากลิ้มลอง  แต่ได้ครองแต่ความรวดร้าว

 

เมื่อไหร่เธอจะใจอ่อน       เมื่อไหร่ฉันจะถอนใจให้แข็ง

เมื่อไหร่รักจะมีเรี่ยวแรง    เมื่อไหร่ความทิ่มแทงจะหมดไป

 

กว่าจะรักได้มากถึงเพียงนี้

กว่าจะมีรักดีที่มอบให้

กว่าจะทำทุกอย่างด้วยหัวใจ

ฉันก็ได้ความเสียใจมานับพัน

 

ความทุกข์ที่รอทรมาน           ความยาวนานที่รอเกินกว่าจะรอคอย

ความผิดหวังที่รอจะซ้ำรอย     ความเศร้าสร้อยที่รอจะหวนคืน    (ตราบใดยังมีรัก..)

 

เลิกแล้วความเจ็บช้ำ             เลิกตอกย้ำให้ตัวเอง

เลิกด้วยสำนึกและกลัวเกรง    เลิกตัวเก่งที่โง่งม

 

เพราะว่ารักเร็วหรือเลิกช้า               จึงเสียน้ำตาเป็นก่ายกอง

เพราะมีแต่เหตุผลหรือความถูกต้อง  จึงได้มองกันอย่างหมองใจ

 

รักวันละหลายครั้ง      ชังวันละหลายหน

ชอบวันละหลายคน     ทนวันละหลายใจ

 

คนที่รัก..ก็รักอย่างไม่รู้พอ          คนที่รอ..ก็รออย่างไม่รู้วาง

คนที่เศร้า..ก็เศร้าอย่างไม่รู้จาง   คนที่ห่าง..ก็ห่างอย่างไม่รู้ใจ

 

Tharmha Jato ตามหาใจ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน jatoza555



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

"ไม่มีใครเข้าใจ เท่ากับคนที่เอาไปใช้ประโยชน์"

ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกๆคน ด้วยความหวังดี

เขียนเมื่อ 

" ...คนที่รัก..ก็รักอย่างไม่รู้พอ คนที่รอ..ก็รออย่างไม่รู้วาง

คนที่เศร้า..ก็เศร้าอย่างไม่รู้จาง คนที่ห่าง..ก็ห่างอย่างไม่รู้ใจ..."

มีความสุขมาก ๆ นะครับ

เขียนเมื่อ 

***๕๕๕ ครับผม ชอบอันนี้หละครับ มันเป็นสัจธรรมจริงๆๆ เท่าที่พอจะเข้าใจได้นะครับ

เขียนเมื่อ 

หากแต่กระนั้น ใครๆ ก็ยังพร้อมจะมีรัก เพราะ รักที่แท้ จะช่วยเยียวยา ไม่ว่าสถานการณเลวร้ายเพียงใด

เชื่อมั่นใน รัก จะชนะอุปกรรคทุกสิ่งอย่าง ผ่านกาลเวลาเชื่อมโยง และเยียวยาจิตวิญญาณ ส่งกำลังใจนะคะ :)