วิจัย..ตัวตนกับ..จิตวิญญาณ

บนทางที่โรยด้วยกลีบดอกไม้...มันกลบทางเดินจนเป็นสีชมพู..ปกปิดพื้นสีเทาของคอนกรีต..บ้างก็เป็นสีเขียวอ่อนขจีของดอกไม้ที่มีสีเหมือนใบ...ที่เริ่มเปลี่ยนสีจากวันวาร..บอกความแห้งเหี่ยว..ตามเวลามันบ่งบอกถึงฤดูที่กำลังจะมา..ต้นไม้รอ..ฝน....ดัง..กาย..ต้องการจิตวิญญาณ..(หล่อนสัมผ้สด้วยตัวตนหรือจิตวิญญาณ)

ถอดความจากคิดด้านบวกกับองค์ทะไลลามะ๑๓และ๑๔ พฤษภาคม หน้า..๑๕๒ ๑๕๓...๑๐.พค.หน้า๑๔๙

เมื่อ ข้าพเจ้าสงสัยว่า..ข้าพเจ้ามีตัวตนอยู่จริงหรือ...ข้าพเจ้าหยิกตัวเอง..ถึงแม้ว่าความรู้ของเราต่อโลกนี้และต่อตัวเองเป็นสิ่งลวง...การ"ไม่เกิด"และ "ไม่เป็น" มีอยู่...หากปราศจากความรู้เราจะไม่มีอยู่..แต่เราก็มีอยู่อย่างที่เป็นการสัมพันธ์ฉับพลัน(อยู่กับการทำงานของจิต)และถูกเงื่อนไข(โดยการมีอยู่ของสิ่งอื่นทั้งหมด)๑๓.พค

หากเราพิจารณาความก้าวหน้าทางวัตถุแล้ว..เราจะเห็นว่างานวิจัยที่เริ่มต้นโดยคนหนึ่งอาจสืบต่อโดยใครอีกคนหนึ่งแต่สิ่งนี้เป็นไปไม่ได้.............สำหรับความก้าวหน้าทางจิควิญญาณการประจักษ์แจ้งที่เราพูดถึงกันในพุทธธรรมนั้นเป็นสิ่งที่จะต้องสำเร็จได้โดยปัจเจก..ไม่อาจมีใครอื่นมาทำแทนเราได้..๑๔.พค

๑๐.พค..มักเป็นที่กล่าวขานกันว่า..ท่านควรที่ตรวจสอบคุรุผู้สามารถให้ถ่ิองแท้แม้จะต้องใช้เวลาถึงสิบสองปีก็ตาม