จดหมายถึงลูก "ภัคร" ฉบับที่ 6

 

 

จดหมายถึงลูก "ภัคร" ฉบับที่ 6

 

 

"พี่ภัคร" ถ่ายรูปร่วมกับศาสตราจารย์ ดร.ประเสริฐ ณ นคร

ขณะไปฝึกงานที่กรมศิลปากร ...

 

               และแล้ว การศึกษาระดับปริญญาตรีของเจ้าตัวโต "พี่ภัคร" ก็สำเร็จลงไปได้อีกในระดับหนึ่ง ด้วยเกรดเฉลี่ย 3.68 เรียกว่า "เป็นว่าที่บัณฑิต"...ซึ่งผู้เขียนก็ไม่เคยได้สังเกตเลยว่าในใบรับรองวุฒิการศึกษา จะมีการต่อด้วยคำว่า "เกียรตินิยม อันดับ 1" โดยส่วนใหญ่ที่ผู้เขียนได้เห็นจากบุคลากรที่มาสมัครงานของมหาวิทยาลัย นั่นคือ จะเห็นเป็น "เกียรตินิยม อันดับ 2" เสียมากกว่า...นาน ๆ ได้เห็น ก็ดีเหมือนกัน...นี่คือ...ความสำเร็จของลูกเอง มันเป็นผลจากการกระทำของลูก ไม่ใช่ของพ่อ - แม่ สำหรับ พ่อ - แม่ เป็นเพียงองค์ประกอบเท่านั้น แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด!!!...นั่นคือ..."ตัวของลูก" มากกว่า...

                นี่คือ...บันไดขั้นแรกของลูก เป็นเพียงก้าวแรก...ที่ "พี่ภัคร" จะต้องก้าวต่อไปอีก เป็นก้าวที่ 2 ก้าวที่ 3 และก้าวต่อ ๆ ไป..."พ่อเร + แม่บุษ" ขอเป็นกำลังใจ + กำลังเงินให้ก็แล้วกัน...เพราะชีวิตของลูกยังอีกยาวไกล ที่จะต้องเดินทางต่อไป...

 

 

           ความดีที่ "พี่ภัคร" เคยทำมาแม่ก็ขอให้ทำต่อและทำตลอดไป การเรียนไม่ใช่เรียนเก่งเพียงอย่างเดียว...แต่นิสัย  + คุณธรรม  ความดี ต้องกระทำควบคู่กันไปด้วย...คนเราเก่ง แต่นิสัยไม่ดี ไม่คิดทำความดี...ก็เท่านั้นเอง...ความเป็นคนที่มีคุณค่าจะมีได้ ก็ต่อเมื่อเราดี + เราเก่ง ควบคู่กันไป...เดือนหน้า ก็เตรียมตัวศึกษาต่อระดับปริญญาโท สาขาวรรณคดีไทย (ซึ่งสอบติด 1 ใน 5) ที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้แล้ว...เป็นก้าวที่ 2 ที่ "พี่ภัคร" ต้องทำต่อไป...

 

"แม่ขอแสดงความยินดีกับว่าที่บัณฑิตคนใหม่ด้วยก็แล้วกัน"...

 

 

   

 อ่านจดหมายถึงลูกทุกฉบับ ได้จากที่นี่...

"จดหมายถึงลูก"