บทเรียนจากการแก่งแย่ง

ระหว่างรอเติม NGV

 ตอนแรกโดนขับรถตัดหน้าด้วย Toyota สีน้ำเงิน แว๊บแรกขุ่นมัว ระลึก พุทโธ ๆ อยู่ในใจ นึกย้อนถึงกรรม

 

“ใครทำเช่นใดก็ได้เช่นนั้น คงเคยทำเขามาเยอะ ก็ใช้เขาไป”

 ครั้งหนึ่งเคยเดินขึ้นรถแท็กซี่ แซงคนที่เรียกมาแบบไม่ตั้งใจ แล้วไม่ทันข้ามวันก็ถูกทำเช่นกัน ตอนนั้นไปกับพระอาจารย์ ท่านเมตตาสอนว่า

“นี่แหละ ทำเขาไว้ ก็ใช้คืนเขา”

 มีอีกจังหวะคือ ระหว่างเข้าคิวเติม NGV ตอนแรกรถจะจอดเรียงเป็นแถวเดียวแต่พอใกล้ ๆ หัวจ่ายจะถูกแยกเป็นสองแถว ก็พี่ Toyota คันเดิมค่ะ ท่านฉลาดทางโลกทีเดียวกับวิธีคิดและการกระทำที่แสดงออก

 เพราะคิวของท่านต้องไปต่อแถวที่ยาว ที่พอดีมีช่องว่าง แต่เจ้ากรรมพี่เขาก็เลือกที่จะอยู่รอก่อน รอให้แถวที่สั้นกว่าหนึ่งคันพอมีที่ว่าง เท่านั้นท่านก็เสียบ

 อย่างที่คิดไว้เลย เสียงภายในติ๋วดังขึ้นมา

 พุทโธ ๆ แว๊บแรกปรากฏความขุ่น พุทโธ ๆ ๆ แล้วมองเห็นความขุ่น ความขุ่นก็หายไป

ระหว่างรอ ติ๋วเขียนบันทึกไปด้วย เห็นท่าทางท่านดูกระวนกระวาย รีบออกมาเปิดกระโปรงรถค้างไว้ แล้วก็เดินไปหันพวงมาลัยอย่างเร่งร้อน

นึกย้อนถึงตนเอง

 

  
เอะ ติ๋วก็เป็นเหมือนกันนะ ! ตอนที่คิดว่า

 

“ต้องรีบไปทำอะไรต่อ”
 
ข้างในจะร้อนเหมือนเอาไฟมาจี้อกเลยทีเดียวค่ะ
หรือเหมือนเอาน้ำร้อนมาราดทั่วร่างกาย
เป็นสภาวะที่จิตใจวิ่งไปในอนาคตนั่นเอง

 

 เพราะตอนนั้นติ๋วมัวแต่คิดว่า จะต้องรีบ ทำนั่น โน่น นี่ ไม่อยากเสียเวลารอ.........
 
เจ้าความคิดนี่เอง
ความไม่อยากรอ
ทำให้โทสะ สาดออกมาเผาใจ เผาร่างกายอย่างแรง
 
 
ซึ่งดูเหมือนพี่ชายท่านนี้กำลัง เผชิญอยู่
ได้แต่มอง และให้กำลังใจท่านอยู่ห่าง ๆ ระลึกขอบพระคุณท่าน ที่มาช่วยสะท้อนให้เห็นตนเอง

สุดท้าย ติ๋วก็ได้เติม NGV ห่างจากท่านไม่ถึงสามนาที

 

ทบทวนกับตนเอง

 

“ชีวิต ณ ปัจจุบันของมนุษย์ เต็มไปด้วยการแก่งแย่ง นำมาซึ่งโทสะได้ง่าย หาความรู้สึกเย็นใจได้ยาก แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายเสียทีเดียว ในพื้นที่ ๆ ที่เต็มไปด้วยการแก่งแย่ง ชิงดี ชิงเด่นนั้น กลับเป็นโอกาสในการให้อย่างไม่มีประมาณ เพราะหากปราศจากผู้รับ ก็คงขาดโอกาสในการให้ ขอบพระคุณนะคะที่มาเจอกัน และให้บทเรียนว่า อยู่ที่ปั้ม NGV ก็ทำทานได้ สาธุเจ้าค่ะ”