กลอนตลาด...คนสอน..?

ยามเย็นย่ำค่ำลงมาอีกคราแล้ว

วังเวงแว่วสกุณาพาส่งเสียง

จักกะจั่นสนั่นร้องก้องสำเนียง

ริมระเบียงเฉียงทิศเหนือเพื่อแบ่งปัน

 

ฟังเสนาะเพราะจับใจให้ชื่นจิต

คร่ำครวญคิดจิตบรรเลงเพลงสวรรค์

ธรรมชาติให้ชุ่มชื่นทุกคืนวัน

พาผูกพันเพลิดเพลินใจได้รับฟัง

 

ครอบครัวเราเข้าครัวทำนำสำรับ

ข้าวแกงกับพร้อมคาวหวานวางก่อนหลัง

แกะเกาลัดจัดเพิ่มเติมเสริมพลัง

ล้อมวงนั่งฟังบรรเลงเพลงเผ่าไทย

 

พอเสร็จสรรพจับหนังสือมาอ่านเล่น

ไม่ได้เน้นวิชาการท่านขานไข

สอนลูกดูอยู่ให้เห็นเป็นคราไป

หวังในใจให้แบบอย่างทางชีวี

 

ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงโยงใยจิต

ตามต่อติดจิตใจลูกปลูกสุขขี

ก็มีบ้างเกิดเกียจคร้านมารราวี

แต่ต้องตีที่ตัวตน..คนสอน..เอย.