มันเป็นความฝันเมื่อปี 2550 ตอนที่เค้าเรียนอยู่ชั้นปอสาม อนุบาลวชิรพิจิตร

 

วันเวลาผ่านไป..เข้าสู่ช่วงนี้ วันที่ 2 เมษายน 2554 พวกเราพาหยกไปมอบตัว
เพื่อเข้าเป็นนักเรียนของโรงเรียนนครสวรรค์ ก็ไปกันแต่เช้าเลย
ทุกอย่างพร้อมเพราะเน้นย้ำกันหลายวันก่อนเดินทางเพราะเข็ดคราวก่อน

ก็ไปกันถึงแต่เช้า ผมและน้องหยกตรวจสอบที่บอร์ดว่าอยู่กลุ่มอะไร
แล้วจะต้องทำอะไร เราได้ทราบว่าเค้าอยู่กลุ่ม 2 เลขที่ 1
แล้วก็ไปที่เต้นท์ซึ่งมีอาจารย์รอให้เซ็นชื่ออยู่
ท่านเองก็กล่าวแสดงความรู้สึกยินดีด้วย จากนั้นก็รีบเข้าห้องประชุมกัน  

เขาจัดให้นักเรียนเข้าไปนั่งกันเป็นลำดับเรียงตามแนวตอนลึก
หนึ่งสอง ... ทั้งหมดก็ 700 คน ในส่วนผู้ปกครองก็อยู่ในโซนด้านหลังและชั้นบน โดยทาง รร.เขาจำกัดการเข้า
วันนี้แน่นหอประชุมเลย อาจารย์ก็กล่าวขออภัยมาเป็นระยะๆ

 เมื่อทั้งหมดพร้อมอาจารย์พิธีกรท่านก็เริ่มด้วย เรียกให้ตัวแทนนักเรียนรับเงินสนับสนุนจากรัฐบาล เมื่อผ่านพิธีมีการถ่ายรูปกันเรียบร้อย นักเรียนก็เรียงกันตามลำดับเข้ารับเงินช่วยเหลือกัน..

.ส่วนผู้ปกครองก็เชิญออกไปรอรับลูกหลานของตนที่ด้านประตูข้างทิศเหนือติดกับถนน

ผมก็ไปรอรับ จากนั้นก็พากันไปทำกิจกรรมต่อเหมือนเล่นฐานลูกเสืออะไรทำนองนั้น สนุกนะครับ ก่อนที่จะไปทำการส่งเอกสารมอบตัว ผู้ปกครองและนักเรียนจะต้องกรอกข้อมูลอย่างละเอียดทั้งหมด 3 ชุด ตรวจสอบให้เรียบร้อย

ผมก็มัวแต่ตรวจสอบไปถึงห้องมอบตัวเป็นคนแรกๆ เลย แต่กว่าจะไปถึงโต๊ะก็มัวแต่ตรวจสอบอยู่ ผู้ปกครองท่านอื่นมาเขาไม่นั่งตรวจก่อนเขาก็เข้ามาที่โต๊ะอาจารย์เลย และถ้ามีปัญหาก็ยืนแก้กันตรงนั้น คนที่ตามมาก็ออกันและทำเหมือนกัน เฮ้อ....เสร็จเลยเรา

สรุปว่ากว่าจะทำเสร็จ ต่อคิวเกือบคนสุดท้าย ที่เล่าก็น่าจะบอกถึงวัฒนธรรมบ้านเรานะ แนะนำท่านผู้ปกครองที่จะต้องไปทำการมอบตัวคราวต่อไป อย่ามัวช้าตรวจสอบอยู่นะครับ

จากนั้นเราก็ไปซื้อชุด นักเรียน ชุดว่ายน้ำ ชุดเนตรนารี และก็ทานอาหารกลางวัน

 

ตรงนี้สำหรับคนอยู่ต่างจังหวัดอย่างผมก็รีๆรอๆ เพราะถ้าเราจองที่นี่แล้วต้องขับรถมารับชุดอีก ไปกลับ 200 กม. สรุปสุดท้ายก็ต้องจองเพราะดีกว่าไปทำเองที่พิจิตร และฝากผู้ปกครองของอิกเพื่อนหยกมารับแทนเมื่อทำทุกอย่างเรียบร้อยก็ไปเที่ยวกันต่อ..

 

บรรยากาศการมอบตัวที่นครสวรรค์