แบบฝึกเก่า

 

อิงจันทร์ให้ความรู้           ผังกาพย์ดูเป็นคู่ฝึก

แต่งไปตามใจนึก             ศรัทธาเรียนรู้ตรองดี

 

จันทน์ลักษณ์   ๑๗  เมษายน ๒๕๕๔

 

Wasawat  ให้โจทย์          เพื่อประโยชน์มอบแบ่งปัน

ถ่ายภาพสวยสีสัน              เรียงลำนำวจีจานใจ

 

จันทน์รักษ์   ๑๗ เมษายน ๒๕๕๔

 

จันทน์รักษ์ฝึกเรียนรู้     จากภาพครูกำหนดให้

ต้องฝันอย่างตรงใจ      ดูเข็ญยิ่งเย็นสุดยาก

 

หน้าจอใช่หน้าใจ          นึกนิ่งใฝ่ชวนฝันอยาก

นำความจริงวิพากษ์       พลอยฟื้นชีวันทำนอง

 

บรรยากาศสลัว          เงาหมอกมัวหม่นหมอง

หันรอบกายยืนมอง     ฉันยืนตรงนี้เดียวดาย

 

อาวรณ์ย้อนอดีต              เก็บชีวิตที่หล่นหาย

ลางเลือนพอพร่างพราย    จ้องฉีกหน้าปฏิทิน

 

เฝ้ารอคอยคนไกล       ลัดฟ้าไปสุดแผ่นดิน

เป็นนกจะผกผิน          ขยับปีกไม่พรึ่งพรั่น

 

รอวันนับวันคอย          ผ่านเคลื่อนคล้อยให้เหหัน

น้ำตากลบหน้าพลัน     ไร้ซึ่งสุขระทุกข์ตรม

 

เฝ้ารอและขอคอย      มั่นมิถอยแม้ขื่นขม

ล้วนโลกอภิรมย์         ยินดีปิติเนิ่นนาน

 

ดวงจิตแจ้งการตื่น       ปรีดิ์เปรมชื่นใจเบิกบาน

สรวงสวรรค์ขับขาน      สู่สุขสันติสมใจ

 

อดกลั้นคอยรอทน       บันดาลบันดลดั่งได้

พรั่งพร้อมจากภายใน    ตัวตนผ่องพรรณไพศาล

 

รอหวังสู่วาดหวัง          สร้างพลังที่กล้าหาญ 

ดลสู่ฤกษ์พบพาน         สู่ปาฏิหาริย์การตื่น

 

          จากการฝึกเขียนกาพย์ยานี  ๑๑  ข้างบนนี้   ได้รับการตรวจและแนะนำจากคุณอิงจันทร์อย่างรวดเร็ว  จึงมึความรู้สึกดีและภูมิใจ  เร่งแก้ไขปรับปรุงใหม่ดังนี้

 

แก้ไขใหม่

อิงจันทร์ให้ความรู้           ผังกาพย์ดูเป็นคู่ฝึก

แต่งไปตามใจนึก             ศรัทธาใฝ่รู้ตรองดี

จันทน์รักษ์   ๑๗ เมษายน ๒๕๕๔

 

Wasawat  ให้โจทย์          เพื่อประโยชน์มอบแบ่งปัน

ถ่ายภาพสวยสีสัน              เรียงลำนำเป็นคำงาม

จันทน์รักษ์   ๑๗ เมษายน ๒๕๕๔

...............................................................................................................

จันทน์รักษ์ฝึกเรียนรู้     มีภาพครูผู้กำหนด

ร้อยคำลำนำบท           ดูสุดเข็ญยากเย็นยิ่ง

 

หน้าจอใช่หน้าใจ          นึกฝันใฝ่ใส่วิพากษ์

เล่าจริงยิ่งดีมาก            พลอยฟ้าฝนตามครรลอง

 

อากาศเย็นสลัว           มืดหมอกมัวดูหม่นหมอง

หยุดนิ่งยืนหมายมอง    ฉันยืนอยู่อย่างเดียวดาย

 

อาวรณ์ย้อนอดีต       เก็บชีวิตที่หล่นหาย

เลือนลางพอพร่างพราย   เฝ้าฉีกหน้าปฏิทิน

 

เฝ้ารอคอยคนไกล       ลัดฟ้าไปสุดแผ่นดิน

เป็นนกจะผกผิน          ขยับปีกไม่ไหวหวั่น

 

รอวันนับวันคอย          ผ่านเคลื่อนคล้อยให้เหหัน

น้ำตากลบหน้าพลัน     ไร้ซึ่งสุขระทุกข์ตรม

 

เฝ้ารอและขอคอย      มั่นมิถอยแม้ขื่นขม

ล้วนโลกอภิรมย์         ยินดียิ่งอย่างเนิ่นนาน

 

ดวงจิตประจักษ์แจ้ง       สว่างแสงใจเบิกบาน

สวรรค์ร้องขับขาน        สู่สันติสุขสมใจ

 

อดกลั้นคอยรอทน       บันดาลดลให้ดั่งได้

พรั่งพร้อมจากภายใน    ตัวผ่องพรรณแผ้วไพศาล

 

รอหวังสู่ความหวัง          สร้างพลังที่กล้าหาญ 

ดลสู่ฤกษ์พบพาน          ปาฏิหาริย์การตื่นจริง

 

          บทเรียนใหม่  การเขียนกาพย์ยานี ๑๑

๑.  ไม่เข้าใจฉันทลักษณ์

          คุณอิงจันทร์ได้มีกำหนดผังฉันทลักษณ์มาให้   และได้เขียนตามความเข้าใจของตนเอง

          คุณอิงจันทร์ได้ให้คำแนะนำใหม่เรื่องการจัดกลุ่มคำแต่ละวรรค

 

๒.  ทำให้ทราบจุดด้อยว่า ยังไม่เข้าใจเรื่องกลุ่มคำ   จึงได้แก้ไขใหม่ตามคำแนะนำ  เพื่อเข้าสู่ตำแหน่งเดิมคือแม่บ้าน  ไม่มีบรรดาศักดิ์

 

             จุดที่ต้องพัฒนา   คือจะต้องเรียนรู้เรื่องเสียงอักษรของคำเป็นคำตาย  และพยายามฝึกต่อไป 

 

             ขอขอบคุณ  คุณอิงจันทร์และคุณWasawat Deemarn  และเพื่อน ๆ ที่ให้กำลังใจค่ะ  ถือว่าทุกท่านคือครูของจันทน์รักษ์ค่ะ 

 

http://gotoknow.org/blog/janrak99/435689