51. เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันสงกรานต์ปีนี้ 13 เมษายน 2554

 

 

 

"เหตุการณ์สงกรานต์ปีนี้ 13 เมษายน 2554"

 

             เหตุการณ์ที่ทำให้ผู้เขียนและครอบครัวต้องวิ่งวุ่นกัน นั่นคือ เมื่อเย็นวันที่ 11 เมษายน 2554  เวลาประมาณ 17.00 น. เจ้าตัวเล็ก "น้องเพรียง" โทร. มาบอกผู้เขียน...แต่เนื่องจากผู้เขียนกำลังเดินจ่ายตลาด จึงไม่ได้นำโทรศัพท์ติดตัวไป โดยนำไว้ในรถยนต์...พอกลับมาเห็นเบอร์ของลูกโชว์อยู่...จึงโทร. กลับไป แต่ไม่มีใครรับ ผู้เขียนจึงโทร. กลับไปหาพ่อบ้านที่บ้าน...ทางพ่อบ้านก็บอกกับผู้เขียนว่า..."พ่อ ไม่สบาย ตอนนี้ให้เพรียงพาไปโรงพยาบาลพรหมพิรามแล้ว"...เพรียงบอกว่า...ตามีอาการแขนซ้ายไม่มีแรง เป็นลักษณะเดียวกับ "พ่อเร" เลย"...

               เท่านั้นเอง ผู้เขียนก็รีบขับรถยนต์กลับไปที่บ้านที่พิษณุโลก เพื่อนำกับข้าวที่ได้ซื้อไว้สำหรับมื้อเย็นไปให้พ่อบ้านก่อน...แล้วจึงชวนเจ้าตัวโต "พี่ภัคร" ขับรถยนต์กลับไปที่โรงพยาบาลพรหมพิราม...เมื่อไปถึงโรงพยาบาลพรหมพิราม เห็นพ่อนั่งบนรถเข็น ก็ได้ถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง?...พ่อก็ได้แต่ตอบว่า "เบาแล้ว ตอนแรกมือข้างซ้ายไม่มีแรง เหตุเพราะนั่งรถน้ำต้นไม้นานเกินไป พอลุกขึ้นจึงเหมือนหน้ามืด หมดแรงไปเฉย ๆ...แต่หมอได้ฉีดยาให้ 1 เข็ม แล้วให้กลับไปพักผ่อนที่บ้าน"...ผู้เขียนก็เลยขับรถยนต์ไปส่งที่บ้าน นั่งคุยกันได้พักใหญ่ ๆ พ่อบอกกับผู้เขียนว่า "ไม่เป็นไรแล้ว กลับไปเถอะ"...ผู้เขียนดูอาการก็น่าจะดีขึ้น จึงชวน "พี่ภัคร" กลับบ้านที่พิษณุโลก...ส่วนพ่อก็อยู่กับ "น้องเพรียง + น้องอ้อม"...

               พอถึงบ้าน ผู้เขียนก็เตรียมตัวอาบน้ำ เมื่ออาบเสร็จมาดูที่โทรศัพท์ เห็นเบอร์ของลูกเพรียงโชว์มาอีก เลยโทร. กลับ กลับได้ยินน้องเพรียงบอกว่า "แม่!!!...ตาเป็นอีกแล้ว...แม่มารับตาเข้าโรงพยาบาลพุทธชินราชเถอะ"... เท่านั้นเอง ผู้เขียนก็บึ่งรถเข้าไปที่บ้านที่พรหมพิรามอีกครั้งเป็นครั้งที่ 2 (คราวนี้ขับไปคนเดียว เนื่องจากพี่ภัครไปซื้อของที่ Lotus)...เลยโทร.บอกพี่ภัครว่า "แม่เข้าไปรับตามาโรงพยาบาลพุทธชินราชก่อนนะ แล้วแม่จะมารับ "พี่ภัคร" ที่บ้าน แล้วเราก็จะไปโรงพยาบาลด้วยกัน...(เพราะบ้านที่ผู้เขียนซื้อไว้เป็นทางผ่านระหว่างบ้านที่พรหมพิราม - โรงพยาบาลพุทธชินราช)...

                เมื่อมาที่โรงพยาบาลพุทธชินราช...พ่อกลับไม่เป็นอะไร...พวกเราก็รอดูอาการพ่อสักพักใหญ่ ๆ แพทย์ก็ให้กลับบ้าน เพราะไม่เป็นอะไรมากแล้ว...(คงจะเพราะว่าดูอาการแล้วก็คงเป็นโรคลมของคนแก่ เนื่องจากพ่ออายุ 77 ปี แล้ว)...ผู้เขียนจึงขับรถยนต์พาไปส่งที่บ้านพรหมพิรามเป็นครั้งที่ 3 ของคืนนี้...เพราะให้พ่อนอนที่บ้านที่พิษณุโลก ก็ไม่ยอมนอน...บางครั้ง ตัวเราก็เข้าใจ "ยิ่งคนอายุมาก ๆ ถ้าไม่เคยจากที่อยู่อาศัยไปไหนไกล ๆ...จะให้ไปอยู่ที่ใหม่ ซึ่งไม่เคย นั้น ดูท่าทางจะลำบากอยู่" ผู้เขียนจึงต้องขับรถยนต์ไปส่งพ่อที่บ้านที่พรหมพิรามกับ "พี่ภัคร" อีกครั้งหนึ่ง (ระยะทางระหว่างพิษณุโลก - อำเภอพรหมพิราม ประมาณ 25 กิโลเมตร)...กว่าจะกลับมานอนบ้านที่พิษณุโลกได้ก็เกือบ ตี 1...พอรุ่งเช้า รีบโทร. ถาม "น้องเพรียง" ๆ ก็บอกว่า ตาดีขึ้น แต่ยังคงนอนเพราะหมดแรงอยู่...ก็เลยบอกลูกว่า ดูแลตา ให้ยาตาทานด้วย...

 

      

            ในช่วงของเช้าวันที่ 13 เมษายน 2554 ผู้เขียนก็ได้ตื่นตั้งแต่ตี 4 เนื่องจากทุกปีผู้เขียนจะไปทำบุญที่วัด ปีนี้ได้ชวนลูก ๆ + พ่อ + น้องสาว + หลาน ๆ ไปทำบุญสงกรานต์ให้กับยาย ผู้เขียนได้ลุกขึ้นมาเตรียมข้าวเพื่อไปตักบาตรที่วัดใหม่พรหมพิราม เนื่องจากปีนี้ต้องขับรถยนต์เข้าอำเภอพรหมพิรามด้วยตนเอง เพราะพ่อบ้านบอกว่า "ปีนี้ ขอไม่ไป จะอยู่เฝ้าบ้านที่พิษณุโลกให้ เพราะเมื่อสัปดาห์ก่อนมีขโมยขึ้นบ้านที่เจ้าของบ้านไม่อยู่ จึงไม่อยากทิ้งบ้านไปไหน"...ผู้เขียนจึงต้องขับรถยนต์ไปเอง...เพราะลูก ๆ + น้องสาว + หลาน ๆ ไปนอนที่บ้านพรหมพิรามกันแล้ว...

             ผู้เขียนตื่นขึ้นมาประมาณ ตี 4 ได้ยินเสียงฟ้าร้องอยู่ทางทิศเหนือ เมื่อเปิดประตูบ้านออกมาดู ก็เห็นฟ้าแลบทางทิศเหนือ (เป็นทิศที่ตั้งของอำเภอพรหมพิราม) ยังบอกกับพ่อบ้านว่า..."สงสัย ที่พรหมพิราม ฝนตกแน่ ๆ เลย"... เมื่อเตรียมตัว เตรียมของเสร็จ ก็เกือบ 05.30 น. ผู้เขียนก็ขับรถยนต์มุ่งหน้าสู่วัดเพื่อทำบุญ...พอมาถึงกลางทาง ฝนเริ่มเทลงมา ตอนแรก ๆ ก็ไม่เท่าไร หนักเข้า ก็เริ่มหนาเม็ด...ขับรถยนต์ไป ก็คิดไปว่า "ฝนอะไร? มันมาตกหน้านี้ แล้วก็ตกตรงวันสงกรานต์ด้วย เกือบจะอายุ 50 ปี อยู่แล้ว ไม่เคยเห็นเลยว่ามีฝนตกตรงกับวันสงกรานต์....เพราะมีแต่อากาศจะร้อนในวันสงกรานต์...แต่ปีนี้ ฝนตก...เหตุการณ์ ทำไมมันวิปริต แบบนี้นะ ปีนี้...เมื่อเดือนมีนาคม ก็หนาวเย็นเกือบเข้ากระดูก...มาวันนี้ก็ฝนตกอีก..."

 

 

           ผู้เขียนแวะไปซื้อขนม + กับข้าวที่ตลาด เพื่อไปทำบุญให้กับแม่ที่วัด แล้วก็เลยแวะไปรับลูก ๆ ที่บ้านที่พรหมพิราม เมื่อมาที่วัด...ฝนก็ยังไม่หยุดตกอีก...และเมื่อเสร็จแล้ว ก็เลยชวน "พี่ภัคร" + "น้องเพรียง" ไปรดน้ำ กระดูกยายที่เก็บไว้ในเจดีย์ที่วัด ฝนเริ่มตกแรงมาก...เมื่อมาถึงเจดีย์ที่เก็บอัฐิของแม่ ผู้เขียน + ลูก ๆ ก็รดน้ำให้กับเจดีย์ที่เก็บอัฐิ ปากก็บอกว่า "ปีนี้ ไม่ร้อนหรอกนะแม่...เพราะฝนตก แปลกดีน่ะ สงกรานต์ฝนตก เกิดมาก็เพิ่งจะเคยพบเคยเห็นนี่แหล่ะ..."

 

 

เนื่องจากวันที่ 11 - 12 เมษายน 2554 มีการบวชนาค

แล้ววันที่ 13 เมษายน 2554 ก็มีการฉลองพระใหม่กันด้วย...

 

 

 

ภาพฝนตกเมื่อวันที่ 13 เมษายน 2554 ผู้เขียนขับรถยนต์กลับบ้าน

หลังจากที่ไปทำบุญที่วัดเสร็จแล้ว...

 

 

ฝนตกหนักมาก...กว่าจะหยุดได้ก็เกือบเที่ยงวัน...น้อง + หลาน

ขับรถยนต์ไปเที่ยวที่ตำบลหนองตม บอกว่า

สองข้างทางมีแต่ต้นกล้วย ซึ่งเขาจะนิยมนำมาทำซุ้มเพื่อเล่นน้ำ

สงกรานต์กัน  แต่ปีนี้ มีแต่ต้นกล้วยตั้งอยู่...ไม่มีคนสาดน้ำ

เพราะกลัวความหนาว...กว่าจะสาดน้ำกันได้ ก็จะเล่นน้ำสงกรานต์

กันในตอนช่วงบ่ายที่ฝนหยุดตกกันแล้ว...

นับเป็นเหตุการณ์ที่แปลกดี!!!..."ฝนตกวันสงกรานต์"...

เป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้น...แต่ก็กลับมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น

นับแต่ผู้เขียนเกิดมาเกือบจะอายุ 50 ปี แล้ว เพิ่งจะเคยเห็นนี่เอง!!!...