มุมหนึ่งในวันสงกรานต์

 

       ปีใหม่ไทยในวันสงกรานต์ ผมได้มีโอกาสไปกราบคุณแม่ ซึ่งท่านมีอายุ ๘๙ ปีแล้ว ท่านยังแข็งแรง พร้อมยังให้พรและสอนลูกหลาน ที่มารดน้ำดำหัว (น้ำที่ใช้รดประกอบด้วย น้ำสะอาด ดอกคำฝอย และฝักของต้นส้มป่อย)ซึ่งได้นำสิ่งของมามอบให้ท่าน โดยลูกๆต่างก็ได้นัดหมายรวมกันทุกวันที่ ๑๕ เมษายน ของทุกๆปี ณ.บ้านของคุณแม่ ที่เรียกว่าวันรวมญาติ เป็นข้อดีของวันสงกรานต์ที่ลูกของคุณแม่ต่างก็นำสมาชิกในครอบครัวของตนเอง มาขอพรและรดน้ำดำหัวท่านเป็นประจำทุกปี เพื่อแสดงถึงความเคารพและห่วงใยกัน นอกจากนี้ยังจะมีลูกหลาน เหลนของ คุณปู่ ย่า ที่อยู่ต่างหมู่บ้าน ตำบล อำเภอ จังหวัด ที่มารดน้ำดำหัว ตลอดทั้งวันของวันที่ ๑๔-๑๕ เมษายน ๒๕๕๔

 

 

 

       ในขณะเดียวกัน เราก็นำสมาชิกในครอบครัวของเราไปขอพรและรดน้ำดำหัวญาติผู้ใหญ่ที่อยู่ในชุมชนจนครบเพื่อเป็นการแสดงถึงความเคารพและห่วงใยกัน จากนั้นทุกๆคนก็ไปทำบุญที่วัดตามประเพณีและพุธศาสนา

        นี่เป็นส่วนหนึ่งของภารกิจที่ไปปฏิบัติ ความจริงแล้วในชุมชนบ้านเหล่ามะเหยืองนี้ ทางคณะกรรมการหมู่บ้านได้นัดหมายกันในการทำพิธีรดน้ำดำหัวผู้สูงอายุกันทั้งหมู่บ้าน เพื่อแสดงถึงความเคารพนับถือกันของคนที่อยู่ในชุมชน โดยกำหนดในวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๕๔ แต่ผมและครอบครัวไม่ได้อยู่ร่วมเพราะว่าต้องปรับแผนการเดินทางกลับมาที่บ้านพักในจังหวัดกำแพงเพชรในช่วงบ่ายของวันที่ ๑๕ เมษายน ๒๕๕๔ เพราะว่าต้องการหลีกเลี่ยงการเดินทางโดยรถยนต์ ต้องการขับรถแบบสบายๆและเน้นระมัดระวังเรื่องของการขับรถโดยปลอดภัยอยู่ตลอดเวลาของการเดิน

         ท้ายสุดการเดินทางก็กลับมาถึงบ้านพัก ณ.จังหวัดกำแพงเพชร ด้วยความปลอดภัยในช่วงเวลาเย็นของวันที่ ๑๕ เมษายน ๒๕๕๔ แต่ก็จะมีเวลาพักผ่อนอีก ๒ วัน สำหรับวันจันทร์ที่ ๑๘ เมษายน ๒๕๕๔ ก็จะปฏิบัติงานภารกิจ หน้าที่ตามปกติแล้วครับ

       เขียวมรกต

         ๑๖ เมย.๕๔