ถอดบทเรียนกลุ่มคนปลูกผักกินได้

เพิ่งว่างเข้ามาเขียนบันทึกครับ…ผู้เขียนขอเล่าเรื่องกลุ่มคนปลูกผักกินได้นะครับ ผู้ตั้งชื่อให้แก่กลุ่มคือพี่ใหญ่ นงนาท ครับ ผู้เขียนตั้งใจว่าจะแลกเปลี่ยนพันธุ์ผักกันโดย ผู้เขียนได้รับพันธุ์ถั่วจากพี่ครูคิม แฟนพ่อ(แม่นั่นแหละ)บอกว่า เอาต้นหมามุ่ยมาปลูกทำไม(ฮา) ก็เจ้าถั่วญี่ปุ่นต้นมันเหมือนต้นหมามุ่ยมาก พอปลูกไปสักพัก ลองเอาฝักมาต้ม อ้าวรสชาติแปลก(ความจริงต้องเอาฝักที่แก่จัดมาต้ม) ฮาเลย

 

ผู้เขียนเลยได้ความรู้ว่า การแลกเปลี่ยนพันธุ์ผักน่าจะเป็นเรื่องสนุก เลย ดูว่า พี่ท่านไหนใน gotoknow ที่อยากปลูกผัก ก็จะส่งเมล็ดไปให้ ซึ่งหลายๆคนมีความรู้เรื่องการปลูกอยู่แล้ว

 

จุดประสงค์ใหญ่ที่อยากให้พี่ๆน้องๆใน gotoknow ปลูกผักเพราะว่า ผักพื้นบ้านเราที่อร่อยๆหายไปหลายอย่าง ผู้เขียนไม่เคยกินฟักแม้ว ไปกินตอนทำค่ายให้โรงเรียน ตชด ที่พิษณุโลก แล้วชอบมาก เข้าใจว่าที่ไร่พี่หนานเกียรติ ก็ปลูกได้ ที่ดีใจคือเฌวาก็ชอบปลูกผัก

 

ที่บ้านผู้เขียนผักพื้นบ้านบางชนิดหายไป เด็กรุ่นใหม่ หรือคนรุ่นใหม่มักไม่รู้จัก ทำอย่างไรเราจะมีพันธุ์ผักที่หลากหลายและอร่อยๆกินไปอีกนานๆ ไม่ใช่มีแต่พันธุ์ผักของบริษัทขนาดใหญ่เพียงไม่กี่บริษัทที่ผูกขาดตลาด ผู้เขียนเลยพยายามแจกผักไปแก่ผู้ที่สนใจ ปรากฏว่าพี่ใหญ่ พี่คิม พี่อุ้มบุญปลูกผักได้งามมาก นอกจากนี้ยังมีน้องดาว พี่ไก่กัญญา พี่ไก่ประกาย พี่แก้ว และอีกหลายท่านที่กล่าวในที่นี่ไม่หมด ส่วนคุณหนูรีบอกว่าเอาผักมาทำอาหาร จริงด้วยผักบางชนิดทำอาหารได้หลายอย่างมาก ผู้เขียนเลยได้เรียนรู้เมนูการทำอาหารจากผัก

 

ผู้เขียนอยากบอกทุกๆท่านว่า การปลูกผักก็เหมือนการฝึกสมาธิ เพราะการปลูกผัก ก็เหมือนการปลูกใจ ผักก็เหมือนใจเรา บางครั้งอาจมีหนอนมีแมลงมากินบ้างเป็นธรรมดา เหมือนกับเรามีเรื่องทุกข์ใจ เมื่อผักงอกงามก็เหมือนเราดีใจ ครูบาอาจารย์ท่านสั่งสอนว่า เมื่อเราดีใจ ให้รู้ว่าดีใจ อย่าใจพองตาม หรือเมื่อเสียใจ ก็ให้รู้ว่าเสียใจ อย่าจิตตกหรือใจแฟบตาม…

 

ผู้เขียนดีใจมาก เมื่อได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์กับสมาชิกในการปลูกผัก การทำให้หลายคนมีแรงบันดาลอยากที่จะปลูกผักไว้กินเอง ที่ดีกว่านั้น หลายท่านได้ตั้งใจของท่านเองว่าจะแบ่งเมล็ดพันธุ์ผักให้แก่สมาชิกท่านอื่นๆที่สนใจต่อไป…เย้…ตอนนี้มีพี่Ico48Rinda และพี่Ico48KRUDALA มาช่วยถอดบทเรียนเพิ่ม

 

 

สิ่งที่เปลี่ยนผู้เขียนมากๆและเกิดผลดีตามมาคือ ผู้เขียนเป็นคนที่ชอบหาปลา แต่เมื่อมีพี่ใหญ่พูดเตือนเรื่องการทำบาป ผู้เขียนเลยตั้งปณิธานว่าต่อไปจะไม่ทำบาปอีก ผลดีตามมาคือ ปกติผู้เขียนจะป่วยบ่อย แต่เมื่อเลิกทำบาป ก็ไม่ป่วยอีกเลย (โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เป็นความเชื่อส่วนบุคคลอย่าเพิ่งเชื่อตามผู้เขียนนะครับ)  นอกจากนี้ยังได้เรียนรู้เรื่องการแผ่เมตตาให้แก่สัตว์ๆอีกด้วย

 

 

ตอนนี้กำลังเพาะพันธุ์เจ้าต้นคะแน ( งง งง มันมีรากศัพท์มาจากคำว่า แคนะ ฮา) และเตรียมเมล็ดผักให้สมาชิกที่สนใจ  บันทึกนี้เป็นบันทึกเริ่มแรกของการถอดบทเรียนกลุ่มคนปลูกผักกินได้นะครับ รออ่านบันทึกต่อไป ขอบคุณสมาชิกทุกๆท่านที่เข้าร่วมทีมกลุ่มคนปลูกผักกินได้ ขอบคุณสมาชิกทุกๆท่านที่เข้ามาอ่านครับ…