แล้วเธอ เห็น"เขา" คนนั้นไหม...ที่ทำให้ เธอโศก วิโยคถวิล
สุขสันต์เทศกาลปีใหม่ไทย...2554
1. เธอเห็น ภูเขา ลูกนี้ไหม..."เขา"ยิ่งใหญ่ หนักแน่น บนแผ่นหล้า
ยอดสูง เหมือนทะลึ่ง ถึงเมฆา...แทบทะลุ เพดานฟ้า เหมือนท้าทาย
2. กี่ร้อย กี่พันปี ที่ยืนยง........เปลี่ยนรูปทรง ตามนาที ที่เริงร่าย
วันหนึ่ง ย่อมพังภินทน์ เฉกดินทราย....แลสลาย ร่างราบ ระนาบดิน
3. แล้วเธอ เห็น"เขา" คนนั้นไหม......ที่ทำให้ เธอโศก วิโยคถวิล
ทำให้ น้ำตา บ่าไหลริน...............หากเธอผินมองภูเขา...อาจเข้าใจ
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพสีนำ้:ภูเขาลูกหนึ่งใน อ.ชัยบาดาล ลพบุรี-ปณิธิ)
อืม...น่าจะเข้าใจ
เขาลูกนั้น ฉันเห็น อยู่เบื้องหน้า
ไกลสุดตา ยิ่งใหญ่ ที่ได้เห็น
หนักแน่นไหม????? ยังตอบได้ไม่ชัดเจน
เขาที่เห็น เด่นไกล อาจใกล้พัง
เขาคนนั้น!!! ที่ฉันเห็นอาจเช่นเขา
ดูเลาเลา มิรู้เรื่อง ในเบื้องหลัง
ดูเข้มแข็ง อาจอ่อนแอ แพ้ประดัง
ดูขึงขัง อาจใจกร่อน ซ่อนเจ็บร้าว
ใครจะเห็น ใครเขา เศร้าสลด
สุดรันทด ซึมเศร้า เช่นเขาหิน
จะฉุดรั้ง กัดกร่อน ด้วยน้ำริน
มิอาจผิน เผยใจ ใส่อารมณ์
เขาปีนป่าย ยอดเขา เฝ้าพิชิต
เขาคงคิด เพื่อชนะ อย่างสาสม
เขาคือเขา เราคือเรา อย่าเศร้าตรม
ปล่อยอารมณ์ ปล่อยใจ ใช่กงการ