ว่าเมาเหล้าเมารักเมาอักษร...

เฝ้าชื่นชมนิยมกลอนสุนทรภู่

บรมครูผู้เชี่ยวชาญการอักษร

อ่านเพลิดเพลินเจริญใจในคำกลอน

ครูสุนทรกลอนตลาดปราชญ์กวี

 

อ่านประวัติจัดทำไว้ให้ปรากฏ

เกียรติยศบทกลอนไทยให้ศักดิ์ศรี

ทั้งกาพย์กลอนเค้าโคลงฉันท์วรรณคดี

นิราศมีอยู่มากมายหลายเรื่องราว

 

ท่านพระราชธรรมนิเทศสังเกตว่า

เมาภาษาเมาสุราเมาหญิงสาว

สามสิ่งเมาเข้าเคล้าคลุกทุกเรื่องราว

วับแวมวาวดังคำกล่าวถึงครูกลอน

 

“ สุนทรภู่ครูกวีมีชื่นนัก

ว่าเมาเหล้าเมารักเมาอักษร

ทั้งสามเมาเข้าอิงสิง “ สุนทร “

ไม่มีวันพักผ่อนหย่อนใจกาย

 

ถ้าไม่เมาสุราหรือนารี

ก็เมาการกวีเป็นที่หมาย

ในชีวิตตั้งแต่ต้นจนถึงปลาย

“ ภู่ “ ไม่วายว่างเว้นเป็นคนเมา “...( พระราชธรรมนิเทศ ).

 

อันครูกลอนสุนทรเมาเราเคยอ่าน

ดังผลงานรู้อักโขไม่โง่เขลา

เป็นธรรมะพระสอนใจให้คนเรา

ดุจดังเงาติดตามตนไปจนตาย

 

แม้นเมาเหล้าหรือเมารักเป็นยังไง

แต่เมาใจนี้ไม่มีคำว่าสาย

“ ถึงสุราพารอดไม่วอดวาย

ไม่ใกล้กรายแกล้งเมินก็เกินไป

 

ไม่เมาเหล้าแล้วแต่เรายังเมารัก

สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน

ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป

แต่เมาใจนี้ประจำทุกค่ำคืน “...( นิราศภูเขาทอง ).

.....................................................