เรี่ยไรสร้างโบสถ์

น้ำนิ่งอย่าด่วนตัก ต้องตรวจสอบข้อมูลให้ถ้วนถี่ก่อน

            มีนิทานเรื่องหนึ่งมาเล่าสู่กันฟัง  ใครจะคิดในมุมมองใดก็สุดแท้แต่ละคน....                <p style="text-justify: distribute; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">           มีหลวงพ่อรูปหนึ่งเพิ่งย้ายมาจำพรรษาและได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดแห่งหนึ่งได้ไม่ถึงปี  ความเป็นพระนักพัฒนาของหลวงพ่อจึงทนไม่ได้ที่เห็นสภาพโบสถ์ทรุดโทรมขาดการบูรณะปฏิสังขรณ์  จึงดำริว่าอยากจะสร้างโบสถ์ใหม่ เป็นผลงานชิ้นแรก
             จากนั้นหลวงพ่อก็ได้หารือกับชาวบ้านกลุ่มหนึ่ง    ทุกคนต่างรู้สึกหนักใจ เพราะชาวบ้านแถบนี้ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ทำนา แม้ผลผลิตจะดี แต่ก็ไม่ถึงกับร่ำรวย พอที่จะมาช่วยสร้างโบสถ์ได้ จึงเสนอแนะว่า น่าจะจัดทอดกฐินและผ้าป่า โดยบอกบุญไปยังจังหวัดอื่น ๆ ค่อยเป็นค่อยไป ไม่กี่ปีก็สร้างโบสถ์เสร็จ</p>                        แต่หลวงพ่อใจร้อนอยากจะสร้างโบสถ์ให้แล้วเสร็จเร็ว ๆ     จึงออกไปบอกบุญชาวบ้านด้วยตนเองในหมู่บ้านต่าง ๆ เพื่อระดมทุนทรัพย์มาช่วยกันสร้างโบสถ์                        วันหนึ่ง หลวงพ่อเดินไปที่แปลงนาของลุงมี    เพราะสืบทราบมาว่าลุงมีมีนามากกว่าใครในย่านนี้ และฐานะค่อนข้างดีกว่าชาวนาคนอื่น ๆ ด้วย  โชคดีที่พบกับลุงมีพอดี หลวงพ่อจึงทักทายและหาวิธีพูดนำเข้าสู่เป้าหมายที่ต้องการว่า                 “ โยมมี..  หลวงพ่อดีใจด้วยที่ปีนี้ข้าวออกรวงเหลืองอร่าม น้ำไม่ท่ไม่มีโรครบกวน  คงจะขายข้าวได้ราคาดีทีเดียวนะ”                   ลุงมีได้ฟังก็รู้ทัน จึงพูดตีกันไปว่า                    “ ถ้าหนูไม่กัด วัดไม่กวน ก็คงจะดีครับหลวงพ่อ “