วันนี้เป็นวันจันทร์ ฉันเริ่มต้นสัปดาห์ด้วยความยุ่งเหยิง เนื่องจากคณบดีไปราชการ แต่ไม่ได้มอบหมายให้เดี๊ยนรักษาการแทน ให้รองคณบดีอีกคนหนึ่ง แต่เธอติดธุระ ทำให้เดี๊ยนต้องเป็นคุณนายเฝ้าห้องสำนักงานแทน วุ่นวายมาก ทำไมงานมันเยอะจัง ... งานที่คณะก็เยอะ แถมต้องเอาเอกสารของแม่ไปให้กับพัสดุเพื่อทำเรื่อง เอาสัญญาศึกษาต่อไปให้ที่ กจ. แล้วได้สัญญารับทุนมาอีก 2 ฉบับ ต้องเอากลับไปให้แม่เซ็น

        กลับมาขึ้นรถก็อึ้งๆๆๆๆ อีกครั้ง เพราะรถเราโดนขูดอีกแล้วอ่ะ ไม่อยากจะคิดเลยว่าเป็นใคร เพราะนึกไม่ออกจริงๆ ทำไมถึงต้องจองเวรจองกรรมกับคนสวยอย่างเดี๊ยน 5555.... เศร้าไปพักใหญ่ เลยไปนวดฝ่าเท้าดีกว่า ไม่งั้นไม่มีแรงทำงานต่อแน่ๆ มีคนโทรมาให้ระบายอารมณ์อีกพักใหญ่ ... ล้างรถมันซะเลย ....

       มีแรงละ กลับมาทำงานต่อ ตอนนี้กำลังยุ่งมากๆ 4 งานด้วยกัน คือ

      1. งานพัฒนาหลักสูตร ซึ่งตอนนี้กำลังเร่งเรื่องวิชาศึกษาทั่วไป (GE) อยู่ ไม่รู้ที่อื่นจะเป็นไงบ้าง ได้แต่ดูๆ จากเว็บไซต์ แต่หาคนปรึกษาด้วยไม่ได้เลย แย่จัง
      2. งานทำคำของบประมาณปี 50 กับการคำนวณงบประมาณแบบใหม่ .. โอ้ พระเจ้าจอร์จ
      3. งานวันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ ที่จะมาถึง 18-20 สิงหานี้
      4. งาน e-office ที่รับปากเค้าไว้ว่าจะดูให้ แล้วก็เตรียมเอกสารอบรม แถมเป็นวิทยาการให้เค้าอีก ง่ะ ...
      5. สำคัญที่สุดเลย งาน review งานวิจัยเพียบๆๆๆๆ ของ อาจารย์ประหยัด แงๆๆๆ อยากตายสุดๆ ไม่ได้ทำเลย แถมอาทิตย์ที่ผ่านมาก็ไม่ได้ไปเรียน ไม่รู้ว่าจะไปรอดไหมเนี่ย tuktik เอ๋ย ....

     โอ๊ะ ... เขียนไปเขียนมา มันเกิน 4 เรื่องแล้วนี่นา ยังไม่นับเรื่องเล็กเรื่องน้อยอีกนะ .. สงสัยเทอมหน้าคงต้องลาเรียนแบบเต็มๆ เวลาจริงๆ ซะแล้ว ไม่งั้นคงแย่หมดทุกอย่าง ... อาจารย์ขา อย่าเพิ่งให้ E หนูเลยนะคะ ให้โอกาสหนูแก้ตัวเถอะนะคะ ...

     ตอนบ่าย 2  ได้ไปประชุมร่วมกับรองคณบดีวิชาการ อีก 4 คณะ มีคณบดีคณะมนุษย์ และคณบดีคณะเกษตร เข้าร่วมด้วย คุยกันถึงเรื่องทิศทาง แล้วก็กระบวนการในการประชุมเชิงปฏิบัติการจัดทำ GE ในวันพฤหัสที่ 10 นี้ จัดตอนบ่าย เนี่ย .. ตอนแรกว่าจะไปเรียนหนังสือสักหน่อย ก็อดไปเสียอีก

      สรุปแล้ว เงินประจำตำแหน่งที่เธอได้มาน่ะ เค้าถือว่าเหมาจ่ายนะ ตอนนี้เธอทำหน้าที่ รองวิชาการ รองวางแผน แล้วอนาคต เธอยังต้องทำ รองบริหารอีกนะเนี่ย ขั้นว่าเธอจะเก่งเกินไปหรือเปล่า บ้าไปแล้ว

    พอละ สำหรับบันทึกวันแรก ระบายซะเกินพอ