ฉันคิดถึงเธอเสมอมา
ตลอดเวลาอยากอยู่ชิดใกล้
เธอช่างมีอิทธิพลต่อหัวใจ
อยากเห็นภาพเธอทุกครั้งไปเมื่อได้ตื่นนอน
คิดถึงทุกนาทีที่ใจว่าง
แอบแนบแก้มไม่ห่างยามหนุนหมอน
แม้อยู่ไกลใจโหยหาอาทร
เช้าถึงบ่ายตะวันรอนเฝ้าห่วงใย
อยู่ไกลกันเคยทำใจคิดว่าดี
ฉันอยู่ที่นี่คิดเสมอเธอเหมือนอยู่ใกล้
ในความไกลที่ผูกพันกันด้วยสายใย
ฉันมั่นใจรักเรานั้นแสนมั่นคง
ไม่รู้เหมือนกัน
ว่าทำไมต้องคิดถึงมากมายเพียงนี้
อยากให้เธอฟังเสียงหัวใจฉันที่
ทุกทุกนาทีมีแต่เรียกเธอก้องทั่วห้องหัวใจ
ความคิดถึงเป็นส่วนหนึ่งของความรักนะครับ
คิดถึงเธอเช่นกันครับ
สวัสดีคะ คุณ ปณิธิ ภูศรีเทศ