มีคนมาปรึกษาว่า ทำอย่างไรวารสารวิชาการของสถาบันจะเป็นที่ยอมรับ มี impact factor สูง  โดยที่วารสารนั้น จัดทำเพื่อเป็นช่องทางให้ นศ. ป. โทของสถาบันได้ตีพิมพ์ เพื่อให้ได้ผลงานตามข้อกำหนดของหลักสูตร

 

          ผมให้ความเห็นว่า วารสารที่ว่านั้นมีลักษณะ “พิการแต่กำเนิด”  คือวัตถุประสงค์ของการจัดทำมันผิด  คือไม่ได้ต้องการให้เป็นเวทีสื่อสารแลกเปลี่ยนโต้แย้งทางวิชาการ   แล้วจะให้มี impact factor สูง ย่อมเป็นไปไม่ได้  เพราะเมื่อต้องการช่วยให้ นศ. มีที่ตีพิมพ์ จะได้เรียนจบไม่ยาก   วารสารก็ย่อมมีคุณภาพปานกลางหรือต่ำ

 

          อาจารย์ท่านนี้เล่าว่า ในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ นศ. ป. โท จะเลือกทำ IS (Independent Study)  หรือทำวิทยานิพนธ์ก็ได้   แต่อาจารย์บางคนอยากให้ตีพิมพ์เพื่อแต้ม QA  การเอา IS ไปตีพิมพ์ ย่อมทำให้คุณภาพของวารสารนั้นด้อยลงไปอีก

 

          วารสารวิชาการ ที่เกิดขึ้นโดยไม่มีวัฒนธรรมวิชาการรองรับ  ย่อมเลี่ยงความพิการทางวิชาการได้ยาก
 

 

วิจารณ์ พานิช
๓ มี.ค. ๕๔