เรื่องด่วนที่บุคลากรทุกคนในภาควิชาต้องจัดการให้เรียบร้อย ภายในวันสองวันนี้ ก็คือการส่งรายงานการปฏิบัติงานในรอบ 6 เดือนที่ผ่านมา  เพื่อใช้ในการประเมินผลการปฏิบัติงานของบุคลากรค่ะ  ในรายงานจะต้องเขียนทั้งปริมาณงานที่ทำทั้งหมด และผลงานเชิงพัฒนาที่มีแบบฟอร์มวิธีเขียนและคิดคะแนนส่งมาให้เรียบร้อยแล้ว
เรื่องปริมาณงานไม่ใช่ปัญหาใหญ่ค่ะ เพราะเรามีข้อมูลปริมาณงานประจำเดือนกันอยู่แล้ว เพียงแค่นำมานับจำนวนในความรับผิดชอบของแต่ละคน ก็กรอกเรียบร้อย
แต่ผลงานเชิงพัฒนานี่สิคะ  มีหัวข้อย่อยมากมาย เช่นทำโครงการพัฒนางานเรื่องอะไรบ้าง  มีการปรับปรุงงานใดบ้าง  มีการเผยแพร่ผลงานวิชาการกี่ครั้ง  มีการเข้าร่วมกิจกรรมเพิ่มพูนความรู้ ประชุม อบรม เป็นวิทยากร ที่ไหน กี่ครั้ง โดยการดำเนินงานในส่วนต่างๆจะต้องมีการนับจำนวนครั้งเพื่อคิดเป็นคะแนนร้อยละออกมา
ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะคะ ในเวลาที่เร่งรีบ แล้วเราต้องมาย้อนกลับไปทบทวนว่าได้ทำอะไรมาบ้าง ที่ไหน เมื่อไร.... ทำท่าว่าจะเป็นเรื่องหนักเสียแล้ว...
พี่เม่ยมองซ้ายมองขวาหาตัวช่วย ก็หันไปเห็นปฏิทินคู่ใจที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ....
เป็นปฏิทินที่ เลอะเทอะ ที่สุดเล่มหนึ่ง เพราะมีลายมือขีดเขียน ขีดฆ่า โยงไปโยงมา สารพัดสีของปากกาเต็มไปหมดในแต่ละเดือน
แต่...ปฏิทินนี้นี่เอง ที่พี่เม่ยได้บันทึกกิจกรรมทุกอย่างที่ได้มีการนัดหมายกันไว้ก่อนดำเนินงาน พี่เม่ยจดไว้ทั้งหมดเลยค่ะ.....
ส่วนรายละเอียดเมื่อเราไปทำกิจกรรมนั้นๆ ก็จะบันทึกไว้ในสมุดบันทึกประจำวันของตัวเองอีกครั้งหนึ่ง
และบางเรื่องที่ต้องการรายละเอียดเพิ่มเติมมากขึ้นไปอีก ....ไม่ยากค่ะ  พี่เม่ยก็คลิ๊กเข้ามาที่ GotoKnow แห่งนี้ เลือกเดือนที่ต้องการค้นหา....ก็จะพบทุกอย่างจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่ในบล็อก Hematoหรรษา ของพี่เม่ยแล้ว....
ใช้เวลาไม่ถึง 1 ชั่วโมงก็เรียบร้อย สำหรับการเขียนสรุปรายงานการปฏิบัติงานในรอบหกเดือนที่ผ่านมา
มองให้ดีๆ การเขียนรายงานแบบนี้ก็มีประโยชน์มากมายนะคะ.....
  • ข้อแรก ได้ทบทวนอีกครั้งว่าในรอบหกเดือนที่ผ่านมา เราทำอะไรไปบ้าง
  • ข้อสอง งานบางเรื่องที่เราได้ไปเริ่มทำไว้ แล้วอาจลืมเลือนที่จะติดตามความก้าวหน้าไปเสียแล้ว ก็จะได้กลับไปติดตามเสียบ้าง
  • ข้อสาม ช่วยให้เรารู้สึก "ดีๆ" กับตัวเองมากขึ้น  อย่างน้อยเราก็ได้มีส่วนสร้างประโยชน์ให้องค์กรได้บ้างล่ะน่า  ไม่มากก็น้อย
  • ข้อสี่ ค่อยมีกำลังใจหน่อยค่ะ ว่าคงไม่ถูก"แป๊กขั้น" แน่นอน...แฮ่ะ...แฮ่ะ!
เรื่องง่ายๆที่สำเร็จลงได้ในวันนี้....พี่เม่ยไม่ลืมที่จะต้องบันทึกไว้ค่ะ..เพื่อเป็นการขอบคุณหลายสิ่งหลายอย่างที่เป็นปัจจัยสำคัญ....
  • ขอบคุณนิสัยช่างบันทึกของตัวเอง
  • ขอบคุณปฏิทินคู่ใจ ที่ยอมให้เราเขียนทุกอย่างได้เท่าที่ต้องการ
  • ขอบคุณสมุดบันทึกประจำวันที่ไปไหนต่อไหนกับพี่เม่ยเป็นประจำ....และ.....
  • ขอบคุณ GotoKnow.org ที่ช่วยให้พี่เม่ยสามารถรวบรวมกิจกรรมทุกอย่างมาไว้ในที่แห่งเดียวกันได้อย่างเป็นระบบ มีระเบียบ...
ช่วยผ่อนหนักให้เป็นเบาได้ในวันนี้ค่ะ