วัฒนธรรมการเรียนรู้ : ความรักมักเป็นเช่นนี้

ยูมิ
มนุษย์เราควรเปล่งแสงแห่งตนเปรียบเหมือนแสงแห่งดวงเดือน

         วันนี้อากาศแจ่มใสมากบนหลังเขาเกาะยอ  มองไปรอบกายทะลุฟ้ากว้างแสนไกลทั้งผืนฟ้าและผืนน้ำในทะเลสาบสงขลา เหลือบมองเห็นเงาเมฆทาบทาบนผืนน้ำที่ลู่ลมพัดผ่าน  ดูเหมือนดวามรักมักเป็นเช่นนี้  คือฝ่ายหนึ่งตาม  อีกฝ่ายก็หนีการตาม  ฮา ๆ เอิก ๆ ( พลังหยินกับหยาง )

         แสงแห่งตะวันนี้เจิดจ้าจริงไร้ซึ่งคู่แข่งขัน  เพราะมองไปในฟ้ากว้างจะเห็นก็มีเพียงการสะท้อนตนเองของแสงดวงอาทิตย์เท่านั้นเอง        ทำไม...บทเพลงบางเพลง...เขาต้องตามเก็บตะวันด้วย...มีแต่บทเพลงชม...ดวงจันทร์...เช่น...เดือนเพ็ญ...สวยเย็นเห็นอร่าม...ดูพระจันทร์ตกน้ำที่หาดทรายบางแสน...ผู้หญิงงดงามประดุจดวงจันทร์วันเพ็ญ...หนุ่มหมัดเมา...ร่ำสุราในศาลาท่าน้ำใต้แสงจันทร์  แสนสุขารมณ์...จากแนวคิดหนังจีน ฮา ๆ เอิก ๆ          เมื่อผมยืนดูชาวฮินดูที่เมืองพาราณสี  ประเทศอินเดีย  มาอาบน้ำในแม่น้ำคงคาอันศักดิ์สิทธิ์  ซึ่งมีคนมากเป็นประวัติการณ์ในวันศิวาราตรี  ตรงกับวันเพ็ญเดือน 3  ครับ  หรือวันมาฆะบูชาที่บ้านเรา  วันวิสาขะบูชาคือวันเพ็ญเดือน 6 และวันเพ็ญเดือน 8  วันสำคัญยิ่งเหล่านี้  ล้วนเกี่ยวข้องกับดวงจันทร์ทั้งสิ้น          ด้วยเหตุและผลดังกล่าวมา  ทำให้ผมชอบมองหาดวงเดือนในยามราตรีกาล  และแอบชื่นชมอยู่ในใจมากกว่าดวงอาทิตย์และดวงดาว  

         ผมมองว่า...มนุษย์เราควรเปล่งแสงแห่งตนเปรียบเหมือนแสงแห่งดวงเดือน  จงอย่าเปล่งแสงแห่งตนเปรียบเหมือนแสงแห่งดวงอาทิตย์เลย  เพราะแสงแห่งดวงเดือน...ยังเปิดโอกาสให้แสงอื่น ๆเช่นแสงแห่งดวงดาวได้ทอแสงบ้าง...

        ความคิด...จะเหมือนกันมั๊ยนะ...หรือคุณมีความเห็นเป็นเช่นไรครับ

                                              ด้วยความปรารถนาดี

                                                     จาก...umi

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น

คำสำคัญ (Tags)#แนวคิดทางปรัชญาและศาสนา

หมายเลขบันทึก: 43118, เขียน: 07 Aug 2006 @ 14:00 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 15:33 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก


ความเห็น (6)

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

ชอบมองดูดาวคะ...

สวยงามระยิบระยับ...

ยิ่งเมื่อวันฟ้ามืด...

หากแต่ดาวกระจ่าง...พร่าวพราวบนท้องฟ้า...

ทำให้ได้อารมณ์...แห่งตัวตนเรา...ดียิ่งนัก...

สวัสดีครับ Dr.Ka-Poom

        ขอชื่นชม...นับว่ามองไกลกว่าผม...ฮา ๆ เอิก ๆ

        ผมมองแค่เห็นพระจันทร์ดวงเดียว...ขณะที่คุณ...

มองผ่านเลยไปในจักรวาล...เห็นดวงดาว...

ซึ่งบางดวงก็ระเบิดตนเอง...ไร้ตน...เพียง...แสงนั้น

พึ่งเดินทางมาถึงสายตาของเราครับ...

         อยากฟังการอธิบายจากนักดาราศาสตร์จัง...

         ขอบคุณครับที่เราได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน

                                ด้วยไมตรีจิตมิตรภาพ

                                           จาก...umi  

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

ดาวดวงน้อย...

แม้ร่วงหล่น...ลงมาและหายไป...

แต่จักรวาลนี้ก็ไม่เคยเหงา...

เพราะความรักของดาวยังคงอยู่...

ในห้วงแห่ง...จักรวาล

สวัสดีครับ  Dr.Ka-Poom

        คมจริงคำเหล่านี้...ขอชื่นชมในความคิดคำนึง

ด้วยความจริงใจ...ฮา ๆ เอิก ๆ

         ผมกำลังหาเพลง...โอ้...ดาว  ไร้ราคีคาวชั่งงาม

ล้ำค่า...ของคุณสุเทพ ฯ ฟังอยู่ครับ...

          ขอบคุณที่เราได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน

                                     ด้วยไมตรีจิตมิตรภาพ

                                            จาก...umi  

mim
เขียนเมื่อ 

ดุจดังแสงแดดไม่อาจแยกจากดวงตะวัน

คลื่นไม่อาจแยกจากมหาสมุทร

คนเราก็ไม่อาจแยกจากกันและกัน

เราเป็นส่วนหนึ่งของท้องทะเลแห่งความรักอันไพศาล

ดวงจิตอันประเสริฐที่มิอาจแบ่งแยกได้

สวัสดีค่ะ  มาทักทายค่ะอาจารย์ยูมิ

สวัสดีครับ  คุณ

P

อ่านแล้วดีมากเลยจับมาเรียงกลอนว่า...

รักดุจดังแสงแดดในตะวัน...

เพิ่มสัมพันธ์หนึ่งเดียวเธอกับฉัน...

เหมือนทะเลคลื่นลมกลมเกลียวกัน...

รักเรานั้นแยกไปไม่ได้เอย...ฮา ๆ เอิก ๆ

ขอบคุณครับ