วันนี้อากาศแจ่มใสมากบนหลังเขาเกาะยอ  มองไปรอบกายทะลุฟ้ากว้างแสนไกลทั้งผืนฟ้าและผืนน้ำในทะเลสาบสงขลา เหลือบมองเห็นเงาเมฆทาบทาบนผืนน้ำที่ลู่ลมพัดผ่าน  ดูเหมือนดวามรักมักเป็นเช่นนี้  คือฝ่ายหนึ่งตาม  อีกฝ่ายก็หนีการตาม  ฮา ๆ เอิก ๆ ( พลังหยินกับหยาง )

         แสงแห่งตะวันนี้เจิดจ้าจริงไร้ซึ่งคู่แข่งขัน  เพราะมองไปในฟ้ากว้างจะเห็นก็มีเพียงการสะท้อนตนเองของแสงดวงอาทิตย์เท่านั้นเอง        ทำไม...บทเพลงบางเพลง...เขาต้องตามเก็บตะวันด้วย...มีแต่บทเพลงชม...ดวงจันทร์...เช่น...เดือนเพ็ญ...สวยเย็นเห็นอร่าม...ดูพระจันทร์ตกน้ำที่หาดทรายบางแสน...ผู้หญิงงดงามประดุจดวงจันทร์วันเพ็ญ...หนุ่มหมัดเมา...ร่ำสุราในศาลาท่าน้ำใต้แสงจันทร์  แสนสุขารมณ์...จากแนวคิดหนังจีน ฮา ๆ เอิก ๆ          เมื่อผมยืนดูชาวฮินดูที่เมืองพาราณสี  ประเทศอินเดีย  มาอาบน้ำในแม่น้ำคงคาอันศักดิ์สิทธิ์  ซึ่งมีคนมากเป็นประวัติการณ์ในวันศิวาราตรี  ตรงกับวันเพ็ญเดือน 3  ครับ  หรือวันมาฆะบูชาที่บ้านเรา  วันวิสาขะบูชาคือวันเพ็ญเดือน 6 และวันเพ็ญเดือน 8  วันสำคัญยิ่งเหล่านี้  ล้วนเกี่ยวข้องกับดวงจันทร์ทั้งสิ้น          ด้วยเหตุและผลดังกล่าวมา  ทำให้ผมชอบมองหาดวงเดือนในยามราตรีกาล  และแอบชื่นชมอยู่ในใจมากกว่าดวงอาทิตย์และดวงดาว  

         ผมมองว่า...มนุษย์เราควรเปล่งแสงแห่งตนเปรียบเหมือนแสงแห่งดวงเดือน  จงอย่าเปล่งแสงแห่งตนเปรียบเหมือนแสงแห่งดวงอาทิตย์เลย  เพราะแสงแห่งดวงเดือน...ยังเปิดโอกาสให้แสงอื่น ๆเช่นแสงแห่งดวงดาวได้ทอแสงบ้าง...

        ความคิด...จะเหมือนกันมั๊ยนะ...หรือคุณมีความเห็นเป็นเช่นไรครับ

                                              ด้วยความปรารถนาดี

                                                     จาก...umi