วันนี้...ยายธีเดินสดุดหนังสือพิมพ์ที่วางทิ้งไว้หน้าประตูห้อง(แม่)...ยายธีเดินอยู่บนรูปภาพนกนอนหงายท้องตีนชี้ฟ้า(รูปภาพที่มีข้อความเขียนไว้)...เมื่อหลายวันมาแล้ว..บ้านข้างทางด่วน..ต้องมีอันเป็นไป..กลับมาจากวัดทรงธรรม..เห็น..ช่างก่อสร้างทุบพื้นครัวทิ้ง..น้องสาวขนของในครัวอยู่จ้าระหวั่น...เลยผสมโรงรื้อหลังคาลง...ตั้งแต่วันนั้นมา...ชีวิต(เหมือนเดิม)คือคลุกฝุ่น..มีของแถม..คือเห็นฟ้าใกล้ชิดเข้าไปอีกนิด...อ้ะๆๆ...และเห็นต้นไม้รอบๆบ้านได้ในระดับยอด..เลย...นกน้อยสองตัว...มาบินเล่นหยอกล้อให้เห็นเกือบทุกวันมันเต้นรำ..เรียกคู่..กระแพนหางเห็นเป็นเหมือนพัด..ปลายหางเป็นแต้มขาว..ยามกระดก.....(ดีใจที่ยังไม่ได้นอนตีนชี้ฟ้าเหมือนในรูปภาพที่เห็น...ทีนี้ก็จะเล่าถึงสิ่งพิมพ์ที่อ่านเห็นมันเป็นประกาศประกวด..จากกรมส่งเสริมสิ่งแวดล้อม...มีรางวัลหนึ่งแสนบาท...สำหรับคลิปวีดีโอ..อะไรทำนองนั้น...เรื่องใหญ่ทำให้เป็นเรื่องเล็ก...ในสิ่งแวดล้อม..(เหอๆ)...
....(อยากได้เงินรางวัล...๕๕๕)....ใคร...ช่วยมาถ่ายรูปทำหนังสั้นเจ็ดนาที....เจ้านกน้อยสองตัว...เลิกกระโดดโลดเต้น...นอนหงายตีนชี้ฟ้า....ทั้งเป็นๆ...คงเป็นเรื่องใหญ่ที่ทำเป็นเรื่องเล็ก..(แล้วเราจะได้รางวัลกันไง....อ้ะๆๆๆๆๆ)
สวัสดีค่ะคุณยายธี
ขอบคุณค่ะอาจารย์..ขจิต..ที่ให้ชื่อนกมา..ใช่แล้วเรียก"อีแพรด"นั่นเอง..ชื่อชอบใจจริงใครเป็นคนตั้งให้ไม่รู้นะ เข้าใจเรียก...อ้ะๆๆ...ยายธี
จะถ่ายทำไงดีคะ ยายธี
อ.ขจิต เป็นตากล้อง ไหวป่ะคะ
ให้ยายธีเป็นผู้กำกับกล้อง ส่วนนางเอกไม่มีต้องคนกำกับ
ปล. อ.ขจิต เรียกนางเอกของเรา "ไม่เพราะ" เลยค่ะ :-))
สวัสดีค่ะป้าแดง...หนังเรื่องนี้มีชื่อว่า..."ทุกข์ของ...อีแพรด"แล้วกัน...๕๕๕๕อ้ะๆๆๆ...แล้วยายธีก็เป็นผู้กำกับ..ตามความคิดป้าแดง..อิอิ...แต่หนังเรื่องนี้อาจไม่ผ่านการพิจารณาตั้งแต่ตอนต้น...เพราะผิดความประสงค์...เพราะเขาให้หัวเรื่องว่าทำเรื่อง..เล็กให้เป็นเรื่องใหญ่..อ้ะๆๆ...แล้วต้องถามอาจารย์ดูก่อนว่ารูปที่นำมาลง...จดลิขสิทธิ์ไว้หรือเปล่า...อ้ะ...แล้วนางเอกจะยอมตาย...ทั้งเป็นแถมเอา("ตีน"..ขอโทษที่ใช้ภาษาพ่อขุนราม)..ชี้ฟ้าด้วยจะผิดวิสัยนกรึเปล่า..ไม่รู้..อ้ะ
ได้เห็นท้องฟ้าปลอดโปร่งใจดีค่ะ ^___^ ก็หลวมตัวทำไปแล้วต้องกัดฟันทำต่อจนเสร็จนะคะ สู้ๆค่ะ มีนกอีแพรดเป็นเพื่อน