ได้เห็นความไม่เที่ยงของร่างกาย

...หลังยื่นใบนัดพยาบาลก็ให้รอหน้าห้องที่21 คนไข้ที่รอตรวจส่วนมากจะเป็นผู้สูงอายุ มีคนแก่นั่งรถเข็นสามคน มีลูกๆคอยเข็นไปมาระหว่างรอตรวจ บางคนก็ไอ กระแอมอยู่เป็นระยะๆ

...ผมเดินไปดูรายชื่อหน้าห้องตรวจ รออีก10 คนถึงคิว เดินกลับมาถามแฟนว่าหิวมั๊ยยังอีกนาน....

....เวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมงพยาบาลหน้าห้องก็เรียกชื่อเข้าตรวจ

อ.หมอยืนยันว่าเป็นไวรัส ซี จริง อยู่ในขั้นมาก   จำเป็นต้องรักษา ถ้าไม่รักษา จะกลายเป็นตับแข็ง และมะเร็งในที่สุด

...หมอให้ขึ้นนอนบนเตียง แล้วตรวจท้อง  เคาะไปมา

...หมอบอกต้องเจาะเลือดเพื่อดูสายพันธ์ว่าจะต้องใช้ยาขนาดไหน และจะต้องรักษาอย่างไรแล้วนำเลือดส่งบริษัทยาเพื่อวิเคราะห์การใช้ยา ซึ่งเจ้านายบอกจะช่วยเรื่องยาโดยให้ไปตกลงว่าจะเบิกจ่ายวิธีใด

...หมอให้ทำนัดอัลตาซาวด์เพื่อตรวจมะเร็งด้วย ได้นัดวันที่ 12 มี.ค.54

...หมอนัดอีกที 19 มี.ค.54

...อ. หมอบอกจะรักษาให้ และให้ไปตกลงเรื่องค่าใช้จ่ายเรื่องยาซึ่งแพงมาก แล้วมาตามนัด 19 มี.ค.

...........

หลังออกจากโรงพยาบาลแฟนจะโบกแท็กซี่ บอกแฟนว่าอยากนั่งรถเมล์ วันนี้ช่วงบ่ายเลยได้นั่งรถเมล์กับแฟน ได้คุยเรื่องราวเก่าๆสมัยที่นั่งรถเมล์ทำงาน ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงถนนหนทาง ตึกรามบ้านช่อง...เห็นผู้คนมากมายดิ้นรนขวานขวาย

...ได้เห็นความไม่เที่ยงของร่างกาย มันไม่ใช่ตัวเรา แต่ก็ต้องดูมันไป อีกนานเพียงใดก็ไม่รู้