การอบรมเิชิงปฏิบัติการ : การสร้างผู้นำการเปลี่ยนแปลง(SHA Faclitator) เป็นหนึ่งในหลายกิจกรรมของ โรงพยาบาลในโครงการ SHA ที่สรพ.จัดขึ้นเพื่ออบรมมาตรฐานหรือแนวทางให้แก่โรงพยาบาลในโครงการ

ผู้เขียนเข้่าร่วมประชุมอบรม เป็นรุ่นที่ 3 อาจารย์ตั้งชื่อรุ่นให้เป็น รุ่น วาเลนไทน์ เพราะเข้าอบรม ตรงกับวัีนวาเลนไทน์ พอดี การอบรมจะเข้มข้นก็ไม่เชิงนัก เพราะโครงการนี้ เน้นไปที่สิ่งเบาสบายมากกว่าความตึงเครียด เหมือนการพัฒนามาตรฐานโรงพยาบาลแบบเดิมๆที่ผ่านมา ที่บอกแบบนั้นก็เพราะว่า การประชุม ยาวไปถึง 3-4 ทุ่ม เกือบทุกวัน อาจจะเป็นเพราะที่ประชุมหาที่กินข้าวลำบาก ผู้จัดจึงเลี้ยงข้าวเย็นทุกวัน


วันแรกที่เราไปถึง หกโมงเย็นต้องไปรายงานตัวและกินอาหารเย็นร่วมกัน หลังทานข้าวและลงทะเบียนเรียบร้อย เราก็เริ่มกิจกรรมด้วยการแนะนำตัว ว่าใครเป็นใคร มาจากที่ไหนอย่างไร หลายคนรู้จักกันมาก่อนหน้านี้บ้างแล้ว เพื่อนๆที่ออกไปนำเสนอเรื่องราวของเพื่อนที่ประทับใจ จึงมาจากข้อมูลเดิมที่เรารู้จักก่อนมาก่อน 

กิืจกรรมต่อไป เป็นกิจกรรมที่ผู้เขียนชอบมาก อาจารย์ให้เขียนของรัีก สามอย่าง ลงในกระดาษรูปหัวใจ 3 ใบ และให้เดินไปแลกกับเพื่อน พร้อมกับแนะนำตัว คนประชุมประมาณ 60 คน ก็แนะนำและเล่าเรื่องอะไรไม่ได้มาก แต่เรา....ทำได้เร็วมากก็ตรงที่แลกความรักให้กันและกัน

ผู้เขียน นึกไม่ออกว่า นอกจากรักตัวเอง รักชีวิต แล้วจะรักอะไรดี เพราะคนธรรมดาอย่างเราทั่วๆไป คงรักตัวเองยิ่งชีวิตกันอยู่แล้ว  ลืมไปเลยว่า เราน่าจะแบ่งความรักให้คนอื่น โดยเฉพาะคนไข้ของตนเอง  บ้าง 

การแลกเปลี่ยนของผู้เขียน ทำได้เฉพาะในกลุ่มที่อยู่ใกล้ๆ เวลาก็หมดไปเสียก่อน แต่..ในเวลาทีน้อยนิดนั้น ผู้เขียนก็ยังเ้จอ คนรักตัวเอง เหมือนกัน จึงแลกกระดาษรักตัวเองให้กันและกัน

และ...แล้วก็มีคนกระตุกสติ เพื่อพบน้องไร จาก รพ.ปทุมราชวงศา ที่เขียนว่า "รักเพื่อนร่วมงาน"

นี่..ไงคนเป็น fa ตัวจริงต้องรักผู้อื่นด้วย ผู้เขียนจึงใช้กระดาษใบนั้นมอบให้น้องอีกคนไป ด้วยเห็นหน่วยก้านน่าจะเป็น fa ที่ดี


"การเป็น fa(ผู้อำนวยความสะดวก) ที่ดี ควรเข้าใจและรักผู้อื่น"


ยังมีกิืจกรรมที่ต้องปะติดปะต่อ"คำ"ให้เป็นเรื่องราวในรูปแบบนิทาน โดย อาจารย์กำหนดคำต่างๆมาให้ กลุ่มของผู้เขียน ได้ึคำ ที่มี คำว่า "คอม" ด้วย เรื่องราวต่างๆ ชีวิตส่วนหนึ่งของผู้เขียนที่ชอบนั่งหน้าคอมเป็นประจำ จึงเป็นตัวเดินเรื่อง นี่..น้องคงเห็นเราเป็นนักเล่นคอมตัวยง

 


กิจกรรมในวันนี้ ผู้เขียนได้เรียนรู้ว่า ไม่มีอะไรที่ fa จะทำไม่ได้ fa จะเป็นตัวประสานและปะติดปะต่อเรื่องราวดีๆของผู้อื่น ให้แต่ละคนเห็นคุณค่าของตน เกิดแรงบันดาลใจและมีค่านิยมของตัวเองเพื่อพัฒนาทั้งตนเองและองค์กร ให้เกิดมีชีวิตชีวา และต่อเนื่องยั่งยืน