การพูดคุยก็ถือเป็นกระบวนการสื่อสารที่ใกล้ตัวที่สุด แถมยังเป็นกระบวนการของการสะกิดให้ผู้คนได้เปิดใจสู่กันและกันได้เร็วที่สุดด้วยเช่นกัน

ภาคเช้าของเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ : กระบวนการเรียนรู้ออนไลน์เพื่อการทำงานสร้างเสริมสุขภาพ  เปิดเวทีด้วยการบรรยายของ ดร.จันทวรรณ ปิยะวัฒน์ ในหัวข้อ “การจัดการความรู้ เทคโนโลยีการจัดการความรู้และชุมชนออนไลน์ Gotoknow.org” 

ผมชื่นชอบกระบวนการสื่อสารที่อาจารย์จันทวรรณฯ นำเสนอค่อนข้างมาก  ถึงแม้จะมีเอกสารประกอบการบรรยายอย่างชัดเจนแล้ว  แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะตั้งใจรับฟังและเกี่ยวเก็บข้อมูล หรือความรู้ผ่านเวทีนี้อีกครั้ง

 

Large_dsc_2770

 

ผมชอบการนำเสนอที่เรียบง่ายแต่มีความงามเป็นที่สุด  และครั้งนี้ก็เห็นภาพเช่นนั้นอีกรอบ  เพราะอาจารย์จันทวรรณฯ เลือกการนำเสนอในลักษณะของการ “เล่าเรื่อง” เป็นหัวใจหลัก  จึงพลอยให้ความเป็นวิชาการดูผ่อนเบา   มีชีวิต และชวนศึกษาเรียนรู้อย่างเป็นกันเอง

การนำเสนอที่เรียบง่ายดังกล่าว  ผมเชื่อเหลือเกินว่าไม่ใช่เรื่องง่ายๆ  ที่จะทำได้ในทำนองนี้  แต่ด้วยความที่อาจารย์จันทวรรณฯ ใช้ชีวิตแบบ "ฝังลึก" กับกระบวนการจัดการความรู้ผ่านชุมชนออนไลน์ในนาม gokonow.org แบบ "คิดจริง ทำจริง รู้จริง"  จึงเป็นอานิสงส์สำคัญที่ส่งผลให้การบอกเล่าเรื่องราวต่างๆ ราบรื่นและชวนคิดตาม...

 

Large_dsc_2767

 

และนี่คือส่วนหนึ่งของคำพูดที่อาจารย์จันทวรรณฯ  บอกเล่าผ่านเวทีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในวันนี้ 

  • ความรู้ไม่ใช่สิ่งสำเร็จรูป  แต่กระบวนการจัดการความรู้จะช่วยให้เกิดการสังเคราะห์และปรับประยุกต์การใช้ประโยชน์ภายใต้บริบทของคนและองค์กร
  • คนที่สามารถเชื่อมประสาน "เครือข่าย" ต่างๆ ได้ ถือเป็นคนที่มีบารมีในทางการจัดการความรู้
  • การเล่าเรื่องในแบบ “เรื่องเล่าเร้าพลัง”  มุ่งเล่าเรื่องที่เป็นความสุขอันเกิดจากความสำเร็จของการทำงานผ่านกระบวนการ "ทำจริง"  ไม่ใช่การเล่าเรื่องที่เน้นการคิดแต่ยังไม่ลงมือทำ  

พร้อมนี้ยังได้ขยายความเกี่ยวกับมูลเหตุที่เลือกการ “เล่าเรื่อง”  เป็นเครื่องมือหรือกลไกของการจัดการความรู้  เพราะการเล่าเรื่องถือเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่ง่ายที่สุดและดีที่สุด  ซึ่งผมเองก็เห็นคล้อยตามนั้น  เพราะเชื่อว่า  การพูดคุยเป็นหัวใจหลักของการสื่อสารของผู้คน  การเล่าเรื่องเป็นเทคนิคของการพูดคุย  และการพูดคุยก็ถือเป็นกระบวนการสื่อสารที่ใกล้ตัวที่สุด  แถมยังเป็นกระบวนการของการสะกิดให้ผู้คนได้เปิดใจสู่กันและกันได้เร็วที่สุดด้วยเช่นกัน 

และในวิถีชีวิตของผมนั้น  ผมเองก็ให้ความสำคัญกับการ "เล่าเรื่อง" (บอกเล่า) อย่างมากมายมหาศาลเลยทีเดียว  ดังจะเห็นได้จากการพยายามสร้างเวทีการพูดคุยกับคนในองค์กรในทุกๆ เช้าของวันอังคาร  การเปิดเวทีพูดคุยกันในทุกบ่ายของวันพฤหัสบดี (พฤหัสสกัดความรู้)  เป็นต้น  ซึ่งกระบวนการเหล่านั้น ไม่เพียงได้สาระความรู้ในเรื่องงานเท่านั้น  แต่ยังหมายถึงการเชื่อมร้อยผู้คนให้เกิดความเข้าใจ  เห็นอกเห็นใจกัน และที่สำคัญคือรักและผูกพันกันมากขึ้น-

 

 Large_dsc_2768

 

นอกจากนี้  สิ่งที่ผมเห็นด้วยอย่างไม่กังขาเลยก็คือ ประเด็นอันเป็น “ประโยชน์” ที่เกี่ยวกับการจัดการความรู้  ซึ่งอาจารย์จันทวรรณฯ  ได้สะท้อนไว้อย่างชัดเจน ดังนี้

 

  • ประโยชน์ที่มีต่อการพัฒนาคน
  • ประโยชน์ที่มีต่อการพัฒนางาน
  • ประโยชน์ที่มีต่อการพัฒนาองค์กร
  • ประโยชน์ที่มีต่อการพัฒนาสังคม

ครับ, นี่คือส่วนหนึ่งในบรรดาเรื่องราวอันมากมายที่ ดร.จันทวรรณฯ ได้สื่อสาร หรือสะท้อนเป็นประเด็นชวนให้ผู้ฟังได้รับรู้และท้าทายสู่การพัฒนาภายใต้แนวคิดของการจัดการความรู้นั่นเอง 

แล้วท่านล่ะครับ  มีวิธีการจัดการความรู้อย่างไรบ้าง หรือเมื่อลงมือทำแล้ว ได้ประโยชน์ตามนี้บ้างหรือเปล่า “บอกเล่า”  สู่กันฟังบ้างนะครับ