ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

..ผีเสื้อ ตัวนั้น..ตาย..อยู่หน้าอ่างล้างหน้าใน"ส้วมสารธารณะ"แห่งหนึ่ง "หล่อน" เห็นมันโดยบังเอิญ..ทรากผีเสื้อตัวน้อยนั้น..ปีกเจ้ายังคงมีสีสดสวยให้เห็น(มดได้กลิ่นทรากเจ้าเริ่มเข้ามาไต่ตอม) ความตาย..ยังคงทรากแห่งความงดงาม แต่มิอาจปกปิดเวลาที่จะเปลี่ยนแปลงโฉมด้วยมด..ผู้โหยหิวเหล่านั้น..."ปีก"ที่เคยบ่งบอกอิสระแห่งตัวตนเริ่มเลือนหายไป..สีสันที่เคยสวยสด..กำลังสลดลงด้วยความตายแต่ผู้"กิน" ฝูงมดนั้นมิได้ให้ความสนใจหากแต่มุ่งหวังเพียงจะ"แทะโลม"สีสันลวดลายบนปีก..ให้เป็นเพียงภาพ "มายา"ที่สูญสิ้นไปกับความตาย....

..."หล่อน"รำพึงกับตัวเอง..ย้อนคิดไปถึงความตายและมนุษย์ "ผู้ไฝ่หาความหลุดพ้นค้นหาสุญญตามุ่งสู่โลกุตตระ"หากวุ่นวาย.. เต้นเร่าโลด..กับคำว่า โลกียะและสัจจธรรม....

.."หล่อน" หัวเราะกับตัวเอง..และเดินจากทรากผีเสื้อนั้นไป....