กินข้าวปุ้น เอาบุญผะเหวด ฟังเทศน์มหาชาติ

       

บุญพระเวส  คำนี้ออกเสียงว่า บุญผะเหวด เป็นสำเนียงของชาวอีสานที่มาจากคำว่า พระเวส ซึ่งหมายถึงพระเวสสันดร การทำบุญผะเหวด เป็นการทำบุญและฟังเทศน์เรื่องพระเวสสันดรชาดก หรือเทศน์มหาชาติ ซึ่งมีจำนวน 13 กัณฑ์ ทั้งนี้เพื่อเป็นการรำลึกถึงพระเวสสันดร ผู้ซึ่งบำเพ็ญบารมีอันยิ่งใหญ่ด้วยการให้ทานหรือทานบารมีในชาติสุดท้ายก่อนที่จะมาเสวยชาติและตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า บุญพระเวสเป็นงานบุญที่ยิ่งใหญ่ของชาวอีสาน นิยมทำกันทุกหมู่บ้าน ด้วยความเชื่อว่าหากได้ฝังเทศน์มหาชาติทั้ง 13 กัณฑ์จบภายในวันเดียว อานิสสงส์จะดลบันดาลให้ไปเกิดในศาสนาของพระศรีอาริยเมตไตรย ซึ่งเป็นยุคแห่งความสุข ความสมบูรณ์ตามพุทธคติที่มีมาแต่ครั้งพุทธกาล

      บวร หมายถึง  บ้าน  วัด   โรงเรียน ร่วมกันจัดทำบุญประเพณี  "กินข้าวปุ้น เอาบุญผะเหวด ฟังเทศน์มหาชาติ" ที่วัดป่าดอนเจริญ ซึ่งร่วมกันทุกปี ทุกคนจะมารวมกันที่นี่ โรงเรียนเพื่อ แห่ผ้าพระเวส ซึ่งจะเป็นภาพวาดผ้าผืนยาวที่แสดงเรื่องราวของพระเวสสันดร  จะมีกองยาว เรียกกองยาว แต่เป็นกองยาวแบบภาคอีสาน เพลงบรรเลงก็เป็นเซิ้งพิณ แคน  ซึ่งมีจังหวะสนุกสนานครึกครื้น แห่ไปวัด

 แห่กัณฑ์หลอน คือ การรวมกลุ่มกันเป็นคณะ ออกแผ่ปัจจัย(เงิน) แล้วรวบรวมเงินไปถวายวัด

           คณะหนุ่มสาวแห่กัณฑ์หลอนระหว่างทาง ขับรถผ่านเลยแอบถ่ายภาพ

   คณะครูและนักเรียน จำนวนหนึ่งมาร่วมแห่กัณฑ์หลอน กำลังจัดตั้งต้นเงินค่ะ

วิธีการ แบ่งนักเรียนออกเป็นกลุ่ม นำขันดอกไม้ เทียน แล้วไปแผ่ปัจจัยในหมู่บ้าน

ทุกกลุ่มนำเงินมานับรวมกัน ปีนี้ได้บุญมากหน่อย หลักหมื่น เลยคิดว่าปีนี้เศรษฐกิจคงดี  จึงได้ปัจจัยมากพอสมควร

         แห่กัณฑ์หลอนรอบวัดสามรอบ แล้วค่อยไปถวายปัจจัย

           ถวายปัจจัยค่ะ รับพร เอาบุญมาฝากทุกคนค่ะ สาธุ

          บักมี่   ขนุน  ภาคใต้..เรียกอะรูก็ไม่ไล้ เรียกอะไรก็ม่ายรู้  อิอิ

                           ขาดไม่ได้คือ อาหารหลัก ข้าวปุ้น

                 

                              

 

                      

                                           แกงหน่อไม้

                       

  นับเป็นการสืบทอดรักษาวัฒนธรรมบุญประเพณีของชาวอีสานอันดีงาม ขออนุโมทนาสาธุ ให้ได้รับบุญกุศลกันถ้วนหน้าแก่ สมาชิกโกทูโนว์ทุกท่านค่ะ

                   ขอบคุณที่มาเยือน