เห็น....เพียงดาว  ดวงเดียว  อยู่เคียงข้าง         
ไม่ปล่อยจันทร์  อ้างว้าง  กลางเวหน
เปรียบเทียบกับ  ตัวเรา  เศร้าเหลือทน         
มีเพียงเงา  ของตน  อยู่เคียงกาย
เห็นจันทร์แรม  คืนนี้มี  ดาวเป็นเพื่อน           
เหมือนมาเตือน  ย้ำให้  ใจเราหาย
ทุกวันนี้  อยู่อย่าง  ซังกะตาย                    
ถึงหายใจ  ก็เพียงอยู่  ไปวันวัน
นึกอิจฉา  โถจันทร์แรม  แสงโรยอ่อน         
ยังได้อ้อน  ให้ดาวอยู่  คู่สุขสันต์
อยากถามเธอ  ฉันผิด  สิ่งใดกัน                 
เธอจึงหัน  หลังลับ.....ไม่กลับมา