เช้าชื่นของวันเสาร์ที่ ๒๙ มกราคม ๒๕๕๔ ผมตื่นเช้าเป็นพิเศษ เพียงเพราะมีภารกิจสำคัญก็คือการเดินทางไปร่วมตักบาตรในโอกาสแห่งการ “เปิดหอพัก” หรือโครงการสานสายใยร่วมชายคา
ในเช้าของวันนั้น ความหนาวเย็นของสายลมหนาวยังคงแผ่อิทธิพลได้อย่างน่าเกรงขาม ซึ่งจะว่าไปแล้ว บรรยากาศเช่นนี้ก็เกิดขึ้นและดำรงอยู่ยาวนานร่วมสัปดาห์แล้วก็ว่าได้
การมีภารกิจแรกเช้าเช่นนี้ ช่วยให้ตัวเองได้ตื่นเช้าเป็นพิเศษ แต่จะว่าไปแล้วในแต่ละวันก็ตื่นเช้าเหมือoกันนั่นแหละ เพียงแต่ตื่นแล้ว ไม่ค่อยได้ออกมาสูดอากาศนอกห้องหับสักเท่าไหร่
ไม่ค่อยได้ออกมาดูนกชมวิว
ไม่ค่อยได้เดินออกมาเบิ่งมองท้องฟ้า หรือแม้แต่แมกไม้ที่รายล้อมที่พักเท่าใดนัก
เพราะตื่นมาก็มัวแต่สาละวนอยู่กับกิจวัตรประจำวัน เสร็จจากนั้นก็พาตัวเองไปสู่การทำงานของแต่ละวันอย่างเลี่ยงไม่ได้
หากแต่วันนี้ ผมมีโอกาสได้เดินทางออกมาจากห้องหับของชีวิต มีโอกาสได้พบปะกับสายลมหนาวและชีวิตอีกหลายชีวิตที่กรีดกรายอยู่ในรูปลักษณ์ต่างๆ ...
เช้าวันนี้ ผมเห็นความสดใสของท้องฟ้า...ผมเห็นท้องฟ้าเป็น “สีฟ้า” ...เห็นเมฆขาวเคลื่อนไหลไปอย่างเบาสบาย พลอยให้ชีวิตได้หวนคิดถึงเรื่องราวต่างๆ ที่เกี่ยวกับท้องฟ้า โยงยึดไปถึงเรื่องเล่าต่างๆ ที่คนร่วมชายคาเคยบอกเล่าให้ฟังเมื่อครั้งเยาว์วัย...
จะว่าไปแล้ว “ท้องฟ้า” ถือเป็นเครื่องมืออันดีในการสอน หรือฝึกฝนให้มนุษย์เรามีจินตนาการ เพราะในยามที่แหงนหน้ามองท้องฟ้า เราก็มักเห็นหมู่มวลเมฆหลากรูปลักษณ์ บ้างเหมือนคน เหมือนยักษ์ เหมือนภูเขา เหมือนสัตว์ เหมือนต้นไม้ เหมือนตึก ...และสารพัดที่เราสามารถจินตนาการตีความไปได้
นอกจากนั้น ปู่ย่าตายายก็เคยบอกเล่าให้รู้ว่าบนท้องฟ้านั้นคือ “สรวงสวรรค์” อันเป็นที่อยู่ของคนดีๆ ซึ่งหมายถึง “นางฟ้า เทวดา” นั่นเอง พร้อมๆ กับการสอนสั้นๆ ง่ายๆ ได้ใจความว่าหากอยากไปอยู่ตรงนั้น "ต้องทำดีไว้เยอะๆ..."
หรือแม้แต่ในยามค่ำคืน ท้องฟ้าก็เต็มไปด้วยนิทานหลากเรื่องที่ฟังแล้วก็ไม่เคยรู้สึกเบื่อ ฟังแล้วหลับฝันได้อย่างอบอุ่น แถมยังได้ฝันถึงเรื่องราวอันเป็นนิทานนั้นอีกต่างหาก ไม่ว่าจะเป็นนิทานดวงดาว นิทานตายาย นิทานกระต่ายหมายจันทร์ ฯลฯ
ไม่รู้สิ จากยังเล็กจนกำลังล่วงเข้าวัยชราเช่นนี้ ผมยังหลงรักการเฝ้ามองท้องฟ้าอย่างไม่เปลี่ยนแปลง มันทำให้เราผ่อนคลาย มีจินตนาการ มีพลัง และมีแรงบันดาลใจในการคิดฝันที่จะใช้ชีวิต ...
แต่ถึงกระนั้น ผมก็เรียนรู้ว่า ท้องฟ้ามีเรื่องราวมากมายให้เราใฝ่ฝันถึง แต่ไม่ใช่ไขว่คว้ามาครอบครอง...
แล้วท่านละครับ มีความทรงจำใดบ้างกับท้องฟ้า...



ฟ้างดงามเสมอ หากเรามีโอกาสเยี่ยมยลมันบ้าง
ดูแล้วสบายตา สบายใจ
ฟ้าวันนี้สีฟ้าน่ามองนัก
ด้วยใจรักมองฟ้าเวลาว่าง
แต่วันที่ฟ้าหมองร้องครวญคราง
ก็มีบ้างกลัวฟ้าผ่าเอาเอย อิอิ
ท้องฟ้าสดใส นั่นคือชีวิตยังมีหวังครับ
สวัสดีค่ะ
อยู่แผ่นดินแต่ก็ยังมีสิทธิ์ได้มองขึ้นไปบนท้องฟ้านะคะ
ท้องฟ้าเช้า28 มกรา ที่โรงเรียนของครูดาหลาค่ะ
ฟ่า สวยมากเลยค่ะ
สวัสดีครับ