การศึกษาของชาติต้องปรับตัวและหาทางทำให้มีการร่วมมือกันระหว่าง "ความรู้" และ "ปัญญา"

 

 

       

         ผู้เขียนมีโอกาสได้ติดตามคุณครูประยงค์ รณรงค์ ครูภูมิปัญญาไทย รุ่นที่ 1 ของสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษาและเป็นเจ้าของรางวัลแมกไซไซ สาขาผู้นำชุมชน ปีพ.ศ.2547 ไปทำหน้าที่เป็นผู้ประเมินผู้สมควรได้รับการยกย่องเป็นครูภูมิปัญญาไทย รุ่นที่ 7 ในพื้นที่จังหวัดสงขลาและสตูล เมื่อ 25-28 มกราคม 2554 ทำให้มีโอกาสได้พูดคุยและศึกษาแนวคิดต่าง ๆ ของท่านหลากหลายประเด็น  มีประเด็นที่น่าจะบันทึกไว้เพื่อเป็นประโยชน์กับ "การศึกษาของชาติ"  ที่กำลังถูกตั้งคำถามและบางครั้งก็กลายเป็นจำเลยของสังคมว่ามีส่วนสำคัญที่ทำให้เกิดปัญหาต่าง ๆ อีกด้วย


 

        ในความเป็นจริงแล้ว คนเก่งคนดีในสังคมมีมากมาย และต่างก็มีความคิดในการที่จะช่วยเหลือสังคมที่กำลังวิกฤต ตามกำลังสติปัญญาของตนด้วยวิธีการที่ต่างกันไป


หลายท่านก็เดินหน้าปฏิรูประบบการศึกษาตามอำนาจหน้าที่

บางท่านก็เดินสายให้ความรู้ ความคิด แนวทางในการแก้ปัญหา

บ้างก็จัดเวทีสัมมนา เสวนาระดับชาติ

และมีคนอีกจำนวนหนึ่งที่ไปให้ความเห็นต่อปัญหาในทุกการประชุมและทุกเวที

 

          แต่ละเวทีและการประชุม ย่อมประกอบคนหลายประเภท ส่วนใหญ่จะกล่าวถึงปัญหาต่าง ๆ ความย่ำแย่ ควรแก้ไขของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับปัญหาการศึกษา แต่กลับไม่ได้บอกไว้ว่าตัวเองตั้งใจจะทำอย่างไรกับปัญหาที่กล่าวนั้น บ้างก็ยิ่งหนักคือใช้คำพูด วาทะต่าง ๆ อย่างเผ็ดร้อนถึงใจ คนฟังนั่งไม่ติด รู้สึกเจ็บ ๆ คัน ๆ ที่หัวใจ พูดทุกที่ทุกเวทีก็ประเด็นเดียว และที่สำคัญก็คือมักจะไม่ได้เสนอข้อที่ควรแก้ไขไว้ให้สำหรับปัญหาดังกล่าว ดังที่ผู้จัดการประชุมบางคนบ่น(ลับหลัง)ว่า “ด่า ๆ แล้วก็ไป ไม่ยักบอกว่าต้องทำยังไง”

 

กลุ่ม NATO (No Action, Talk Only) จึงมีเต็มสังคมไทยไปหมดราวกับดอกเห็ด!!!


             คุณครูยิ้มบอกเสียงเนิบช้าแต่สั้น ๆ ตามลักษณะนิสัยของท่านว่า...การศึกษาของชาติต้องปรับตัวและหาทางทำให้มีการร่วมมือกันระหว่าง "ความรู้" และ "ปัญญา"

 
                "ความรู้" นั้น เกิดจากการเรียนการสอนในระบบการศึกษา 

                "ปัญญา" นั้น เกิดจากการลงมือทำ การปฏิบัติในชีวิตจริง


            คุณ ครูประยงค์ รณรงค์ เป็นผู้ใหญ่ที่คุยด้วยแล้วผ่อนคลาย ได้ความรู้ ความคิดดี ๆ และไม่รู้สึกผิด (ในฐานะที่ตัวเองเป็นนักวิชาการศึกษา) ด้วยท่านไม่นิยมการตำหนิ ไม่ใช้คำที่กระทบกระเทียบเปรียบเปรย และที่สำคัญที่สุดคือ...

           "ท่านทำจริงในสิ่งที่ท่านพูดและสอน จนประสบความสำเร็จอย่างเป็นรูปธรรม"
              

 

            รักและเคารพคุณครูประยงค์ รณรงค์เต็มหัวใจ  หากสังคมไทยมีคนอย่างท่านเยอะ ๆ เราคงไม่ย่ำเท้าอยู่กับที่เช่นที่ผ่านมา

            เกือบลืมที่จะบันทึกไว้ว่า ผู้เขียนตั้งใจไว้ว่าจะทำหน้าที่ของตนให้สมบูรณ์ที่สุดในบทบาทและภารกิจของตน และหากได้มีโอกาสเป็น”ครู” ทำหน้าที่สอน ก็จะยึดหลักการสร้างกระบวนการเรียนรู้ที่ทำให้เกิด “ความรู้และปัญญา” ไปพร้อม ๆ กันเสมอ (กลัวจะกลายเป็นสมาชิกกลุ่ม NATO เสียเอง)