อิฐทน อิฐทาน อิฐด้านดำ

ถึง ญาติโก-ทู-โนว์...มารายงานตัวครับ ว่ากลับจากเมืองหลวงแล้ว ด้วยความคิดถึง คืนนี้จึงเขียนกลอนพร้อมภาพวาดมาฝากเช่นเคยครับ...-ปณิธิ ภูศรีเทศ

      1. ไม่มีเหยียบ แล้วไฉน จะได้ยืน        ไม่มีสะอื้น แล้วไฉน ยิ้มได้เห็น
ไม่รู้ร้อน แล้วไฉน ได้รู้เย็น                       ได้รู้เพ็ญ โสภี เพราะมีแรม
     2. ใดอยู่สูง ใช่สูงค่า กว่าอยู่ต่ำ            ใดมืดดำ ฤๅต่ำค่า กว่าเจิดแจ่ม
เสียงร้องไห้ จึงยังอยู่ คู่ยิ้มแย้ม                 มาแต่งแต้ม โลกพิสุทธิ์ ยุติธรรม
     3. ยอมถูกเหยียบ เพื่อให้ยอด ได้หยัดยืน   เก็บสะอื้น เพื่อส่วนรวม ไม่ร้องร่ำ
 เป็นอิฐทน อิฐทาน อิฐด้านดำ                   สร้างสถาปัตยกรรม...งามสัมบูรณ์

-ปณิธิ ภูศรีเทศ-

(ภาพสีไม้:วัดจุฬามณี พิษณุโลก-ปณิธิ)