เห็นบัวบาน สคราญตา พาใจสุข ไร้ความทุกข์ สนุกล้ำ ฉ่ำชื่นจิต มีบัวน้อย ล่องลอย คอยคู่คิด มีมิ่งมิตร ติดน้อย สอยใจจินต์ ***** ***** ดีกว่ามี มิตรมาก มายหมู่เมิน มีมากเกิน หมดค่า หมดถวิล มาเพื่อรู้ มาเพื่อรัก ปักใจจินต์ ได้ยลยิน สิ้นค่า มาหมองเมิน ***** ***** เจ้าบัวน้อย คล้อยเคลื่อน เตือนใจข้า มีราคา มีคุณค่า พาห่างเหิน มาเก็บเจ้า เคล้อคลอ ล้อหยอกเอิน มีมากเกิน หดเหี่ยว เดี่ยวจากไป ***** ***** เป็นบัวน้อย ค่าน้อยนัก รักเต็มเปี่ยม ผึ้งภู่เยี่ยม ให้ตระหนัก เตือนใจไว้ เก็บรักซ่อน ซ่อนรัก อย่าปักใจ คำเตือนไว้ ให้คนรัก ที่รักเรา ***** ครูอ้อย แซ่เฮ .......ประพันธ์
บทกลอนดีๆ + ภาพประกอบที่งดงาม ประสานเข้ากันได้ลงตัวพอดีครับ..
ไม่ได้เข้ามาเยี่ยมบ่อย แต่ห่วงใยเสมอ ดูแลสุขภาพนะครับ..
ขอบคุณค่ะ น้องราชิต