ตอนนี้ผู้เขียนอยู่มหาวิทยาลัยแล้วครับ ขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ เช้าวันนี้มีครูมาร่วมกิจกรรมน้อย แต่ดีใจมีพี่ครูปริมปราง บล็อกเกอร์ของเราแวะมาเยี่ยม จริงๆแล้วพี่ครูปริมปรางมีประชุมอีกที่แต่แวะมาเยี่ยมผู้เขียนขอบคุณมากๆครับ ผู้เขียนเริ่มกิจกรรมกับครู โดยให้ครูลองดูกิจกรรมเช่น Find someone who นอกจากนี้ยังใช้ website เหล่านี้ในการแนะนำครูให้นำไปสอนนักเรียนด้วย การแนะนำจะไม่สนุกถ้าไม่ได้จัดกิจกรรมให้ครูดู พอดีคุณปุ๊ เจ้าหน้าที่ AFS และน้องๆนักเรียนเก่า AFS จัดนักเรียนเข้ามาในห้อง แถมได้ Julian อาสาสมัครที่มาช่วยในห้องด้วย มีน้องแป้นอีกคนที่ช่วยถ่ายวีดีโอ ทำให้ครูได้สังเกตการณ์สอน ได้ดูว่าการทำกิจกรรมจริงๆแล้ว นักเรียนได้เรียนรู้อะไร ต้องขอบคุณพี่นิตยาและท่านผอ.อภิธัยของ AFS ด้วยที่เข้ามาให้กำลังใจถึงในห้องจัดกิจกรรม ก่อนเข้ามาห้องจัดกิจกรรม ไปดูน้องนักเรียนเก่า AFS จัดกิจกรรมสนุกมากๆ น้องเหล่านี้พลังเหลือเฟือ แบบนี้ต้องชวนมาจัดกิจกรรมบ่อยๆ ส่วนกิจกรรมในห้องผู้เขียนมีกิจกรรมการฝึกการฟัง กิจกรรม bird in the nest กิจกรรมการร้องและเต้นรำจากเพลง Oh we charge นอกจากนี้ยังมีการรำมวยจีนภาษาอังกฤษด้วย ด้วยเวลาค่อนข้างจำกัดเลยจัดได้ไม่หมด ตอนก่อนจะเลิกกิจกรรมตอนเย็น น้องๆนักเรียนเก่า AFS มาถ่ายรูปรวมกัน ตอนแรกให้ทำท่าเรียบร้อย ได้ภาพแบบนี้ หลังจากที่ผู้เขียนบอกว่า ลองทำท่าตามสบายนะ เพราะผู้เขียนจะถ่ายภาพเคลื่อนไว ได้ภาพแบบนี้ ฮาจริงๆ (ยังมี Video เต้นท่าอินเดียอีกสนุกจริงๆ) ตอนสมาชิกเดินทางกลับไปแล้ว ผู้เขียนรออยู่กับพี่นิตยาเพื่อรอเจ้าหน้าที่มารับไปสนามบิน พบนักเรียนนั่งกินมาม่าอยู่เลยบอกว่าจะเล่นกลให้ดู นักเรียนเหล่านี้มีความกระตือรือร้นในการเรียนรู้มาก มารุมล้อมอยากเรียนรู้ ผู้เขียนเห็นภาพความใสซื่อของเด็กๆ จะพยายามเลียนแบบการเล่นกลของผู้เขียนให้ได้ มีหลายคนชวนไปเล่นกลที่โรงเรียน ฮามาก สงสัยผู้เขียนจะได้อาชีพใหม่แล้วครับ ผู้เขียนไปนครศรีธรรมราชครั้งนี้ได้เรียนรู้การจัดการของหน่วยงานในท้องถิ่น ได้เห็นความตั้งใจของน้องๆนักเรียนเก่าและเจ้าหน้าที่ของ AFS ได้พบเพื่อนเก่า ได้พบสมาชิกบล็อกเกอร์ การเดินทางคือการเรียนรู้จริงๆด้วย ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน…
ทักทายค่ะ ยังขยันเหมือนเดิม แถมมีอาชีพใหม่อีกด้วย อาจารย์สบายดีนะคะ
เพิ่งทราบเทคนิคหลอกเด็กของอ.ขจิตคือ เล่นกล นี่เอง
นึกว่าจะแสดงการทานมาม่าให้หมดชามใน 1 นาที ซะอีก หุ หุ
เรียนท่านอาจารย์
โยว์ๆๆๆ
เก็บภาพได้สุดยอดค่ะ
สวัสดีครับ อ.ขจิต แวะมาเยี่ยมชมบันทึกครับ
นำบันทึก เรื่องเป็ด ในร่องนาดำ จ.นครสวรรค์มาให้ชมด้วยครับ
http://gotoknow.org/blog/supersup300/421887
อาจารย์ครับ พวกเราขอดูรูปที่อาจารย์ถ่ายด้วยครับ
ขออภัยที่หายหน้าไปนานๆๆๆๆๆๆ
เพราะกำลังวุ่นวายกับงาน
เนื่องจากปัจจุบัน ต้องทำงานแบบมีผลงานมาแลกขั้น
ต้องขยันและจริงจังหน่อย
เดี๋ยวเงินเดือนลูกน้องได้จะได้เปอร์เซ็นต์ปันผลกันน้อยๆ อิอิ
ล้อเล่นๆๆๆ คิดถึงเสมอนะจ๊ะ
แวะมาชมกิจกรรมดีๆและมอบดอกไม้ด้วยค่ะ...เชียร์ !!
...ส่งภาพดอกบัว ตราประจำตระกูล ณ นคร มาฝากไว้ที่บันทึกนี้
เรียนท่านอาจารย์
น่าสนุกจังครับ
อยากย้อนเป็นเด็ก
แต่ให้อาจารย์เป็นอย่างนี้ อายุเท่าเดิม
เพื่อผมจะได้สมัครไปร่วมกิจกรรมด้วยครับ
This is nothing but great kha Aj.Khajit.. Thanks for all your great job at CLP...Hope that we can work on another voluntary project again very soon na kha...^___^
ตามมาเพิ่มเติม ครับ อ.ขจิต
ล่าสุด ดูคลิป ของสสส. บรรเจิดมากครับ ลองตามไปดูนะครับ
ชุมชนท้องถิ่นน่าอยู่เกิดขึ้นได้อย่างไร กับ TVC ฝีมือใคร ....
http://www.youtube.com/watch?v=W_suOnq0V0M&feature=sub
สรุป
ผู้นำพร้อม + ชุมชนพร้อม + ความรู้พร้อม=ชุมชนท้องถิ่นน่าอยู่
ผมชอบมองการพัฒนาการเกษตร เป็นมิติของการพัฒนาร่วมกันของชุมชน ของกลุ่มเกษตรกร มากกว่าต่างคน ต่างทำ เพราะมันไม่ยั่งยืน แล้วก็ล้า ด้วย ช่วยๆกันครับ
ลุงกมล แกมี "หุ้นส่วนที่มีความชำนาญ" มาช่วยลงแขกในเเปลงนา ด้วยครับ
ทั้งความคิด เครื่องมือ และความตั้งใจ ครับ ไว้คอยติดตามนะครับ
:)