มันทำให้กูต้องฆ่าลูกแล้วมันก็ทิ้งไป เธอหยุดรำลึกถึงชายคนแรก.....

เรื่องเศร้าของสาวอ้อย-3

โสภณ เปียสนิท

...........................

 

                       “ไอ้กิ๊กแฟนเก่ามันทำกูเจ็บ มันทำให้กูต้องฆ่าลูก แล้วมันก็ทิ้งไป” เธอหยุดรำลึกถึงชายคนแรกที่มีสัมพันธ์กันลึกซึ้งหวานล้ำ แม้ห่างหายไปจากความทรงจำเนิ่นนาน เหมือนหนึ่งว่า มารร้ายตามมาคอยซ้ำเติมให้ชีวิตของเธอตกต่ำย่ำแย่ยิ่งขึ้น ทุกครั้งที่ชีวิตย่ำแย่ เรื่องนี้จะกลับมาซ้ำเติมเธอ เหมือนต้องการให้เธอตาย

                    หูของเธอแว่วได้ยินเสียงเด็กเล็กร้องไห้โหยหวนคร่ำครวญน่าเวทนา มาจากที่ใดสักแห่งไม่ไกลนัก ซ้ำแล้วซ้ำอีก ทุกครั้งที่มีทุกข์ ทั้งที่ห้องใกล้ๆ กันไม่มีเด็กเล็กอยู่ด้วย เสียงนี้ติดตามรบกวนจิตใจของเธอนับตั้งแต่เธอตัดสินใจทำแท้ง เพราะความจำเป็น “ก็ไอ้กิ๊กมันว่า มันไม่เอาลูก กรรมเวรต้องเป็นของมัน” เธอคิดเข้าข้างตัวเอง นึกขอให้ลูกไปร้องที่ห้องไอ้กิ๊กกับอีผู้หญิงคนใหม่ของมันโน่น

 

                       อ้อยเห็นภาพเก่าๆ ที่ซุกซ่อนในซอกหลืบของจิตใจ “ไอ้กิ๊กมันนัดผู้หญิงคนใหม่ของมัน ฉันตามไปด่ามันที่บ้าน” เห็นภาพมันกับอีคนนั้นนั่งเล่นกันอยู่หน้าบ้าน แล้วเดินหายเข้าห้องไป มันต้องไปทำอะไรกันในห้องนั้น จะบุกเข้าไปก็ไม่ได้ เพราะเคยเข้าไปอาละวาด ในวันระเบิดศึกกับสาว กศน. วันนั้นตบกันจนได้เลือด เธอยิ้มสะใจ เมื่อรำลึกถึงเรื่องนี้ ตำรวจที่ชาวบ้านโทรศัพท์ไปเรียกมา ทำตัวเข้าข้างศัตรูด้วยการสั่งห้ามเธอเข้ามายุ่งกับบ้านหลังนั้นอีก

 

                        ความคิดเชิงลบวนเวียนอย่างต่อเนื่อง “แม่ดันมาขวางทางรักกับพี่นิดอีก จนพี่เขาทิ้งเราไป แล้วเราจะอยู่ไปทำไม” ความคิดวนกลับไปเริ่มต้นที่เดิมอีกครั้ง เป็นครั้งที่เท่าไรก็จำไม่ได้ จนในที่สุด......

………………………………..

                     ท่ามกลางเสียงร้องโวยวายโหวกเหวกของฝูงชน จนฟังไม่ได้ศัพท์ว่าใครเป็นใคร เธอยืนส่ายร่างไปมาบนระเบียงท้าทายมฤตยูโดยไม่หวั่นเกรง ลมแรงริมระเบียงกระพือพัดจนกระโปรงสั้นจู๋ของเธอเลิกขึ้นไปอีก เธอไม่มีท่าทีจะรู้สึกรู้สากับอะไรทั้งนั้น เพื่อนหลายคนวิ่งออกมาร้องตะโกนเตือนให้ระวัง ให้กำลังใจ หลายคนเงียบหน้าตาบูดบึ้งเหมือนกำลังนึกแช่งชักให้เธอตกลงมาตายจริงเสียที หลายคนโทรศัพท์หาตำรวจ บางคนโทรศัพท์หาแม่อ้ายของเธอ ให้เร่งรีบมาปลอบลูกสาวคนเดียวด่วน หลายคนตามเพื่อนร่วมชั้นเรียนให้ทยอยมาให้กำลังใจ เพื่อนสนิทโทรตามแฟนสาวรุ่นพี่ ชื่อนิด ให้มาปลอบ โดยไม่รู้คำสั่งของแม่อ้ายว่า “ห้ามยุ่งเกี่ยวกับสาวทอม” รายนี้เด็ดขาดไม่ว่ากรณีใดๆ

                เกือบสองชั่วโมงอันอึดอัดกลัดกลุ้มผ่านไปด้วยความโล่งใจ หลายคนถอนหายใจ หลายคนบ่นว่า เพราะไม่สะใจคนโหด “โดดก็ไม่โดด ไปยืนทำไม ฮีโธ่” หลายคนจับกลุ่มวิพากษ์วิจารณ์กันเสียงขรม ต่างคนต่างคิด ต่างแง่มุม “กูว่าแล้วมันไม่โดดหรอก” อีกคนว่า “มันเรียกร้องความสนใจมากกว่า” กระเทยผิวคล้ำจีบปากจีบคอเสริม “เออกูก็ว่า หน้าตามันอุบาทว์” เพื่อนสาวรุ่นพี่ที่มาช่วยเจรจาหายหน้าไป หลังเหตุการณ์ผ่านพ้นวิกฤติไปได้ โดยไม่มีใครรู้ว่าหายไปตั้งแต่เมื่อใด (โปรดติดตามตอนต่อไป)