วันนี้ตั้งใจกับตนเองมาก ๆ ในการทำ Method validation ของยากันชักให้เสร็จ ตั้งใจมาตั้งแต่ตื่นนอน ทำกิจวัตรประจำวันของตนเอง มาถึงที่ทำงานก็ลุยเดินหน้า แต่ก็มีพี่เข้ามาปรึกษางานอื่นที่ทำก่อนหน้านี้ เป็นสิ่งดีที่น่าตั้งใจทำและวางแผนต่อเนื่อง ถ้าไม่มีอะไรเร่งด่วนเราคงจะ ต้องคุยและวางแผนอย่างออกรสออกชาติ แต่วันนี้ทำได้เพียงแค่ฟัง รับเรื่องไว้ แล้วก็ไปทำในช่วงว่าง เพราะเห็นในเจตนาและความตั้งใจของท่าน แล้วก็มาดำเนินงานตนเองต่อ แล้วก็มีงานเข้ามาอีก ที่เป็นงานอื่น ๆ เป็นการติดต่อประสานงานทั้งทางโทรศัพท์ ที่ตั้งใจให้ไปร่วมเป็นคณะกรรมการในการดำเนินงาน ใจติ๋วแทบยิ้มกับตนเองค่ะ งาน Lab เป็นอะไรที่เผลอสติไม่ได้เลย จะว่าไปงานอะไร ๆ ก็เผลอไม่ได้ทั้งนั้น ใจแว๊บคร่ำครวญขึ้น แล้วก็ตั้งใจใหม่ลุยต่อ เมื่อทำทุกอย่างเสร็จ เหลือเพียงแค่รอ มานั่งทบทวนกับตนเอง
เอ..........ความตั้งใจทำงานเป็นเรื่องดี คือ มีเป้าหมาย แต่เผลอยึดมั่นจนเครียดไปรึเปล่า
มานั่งทบทวนกับตนเอง
ความเครียดปรากฏอยู่บ้าง หากเทียบก็น้อยลงจากเมื่อก่อน
แต่ก็ยังทำไป
พอจะเลิกงานพบว่า “ไม่สำเร็จ พีคหน้าตา รับไม่ได้”
ได้เรียนรู้ว่า
“แค่ตั้งใจอย่างเดียว ไม่ได้ทำให้งานเสร็จ แต่ก็ได้เรียนรู้ว่า อะไรมันจะไม่เสร็จมันก็ไม่เสร็จนั่นเอง”
แต่ด้วยความที่ไม่ละทิ้งโอกาส กลับได้เห็นว่า
“ได้งานแฮะ ได้ติดต่อประสานเครือข่าย ได้มอบข้อมูลให้ผู้บังคับบัญชา สานต่องานเชื่อมโยงหน่วยงานให้ตั้งสองสามแห่ง เป็นการขยับทำงาน แบบที่นึกว่าไม่ได้ทำงาน เอ๊ะยังไง”
นี่เองข้อดีของการ “ไม่ละทิ้งโอกาส ไม่ละทิ้งผู้คนที่เข้ามาปฏิสัมพันธ์ หรือขอความช่วยเหลือ”
แปลกจัง ความสำเร็จ มักอยู่นอกเหนือแผนเสมอ
"ความสำเร็จเกิดจากใจที่เห็นความตั้งใจของผู้คนที่เข้ามาหา ใจที่น้อมรับโอกาสอย่างไม่มีประมาณ แม้จะทำให้ตนเหนื่อยเพิ่มขึ้นก็ตาม”
ขอบพระคุณทุกโอกาส ขอบพระคุณทุก ๆ คน
