ด้านกับหนา ค่าเท่ากัน...
1. ยามเช้า ณ หนาวหนึ่ง หนาวตะบึง เข้าถึงทรวง
กายสั่น สะท้านช่วง- ลมกระชั้น กระชากปลิว
2. หม่นหมอก มาหยอกไม้ กระอวลไอ ไล่ละลิ่ว
หนาวเหน็บ เจ็บตะคริว- กินที่หน้า จนหน้าหนา
3. อ๋อ...หน้าหนา เป็นเช่นนี้ หยิกกี่ที ยังชินชา
เข้าใจ แล้วที่ว่า... ด้าน-ชา-หนา ค่าคล้ายกัน
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพสีชอล์กเทียน:สวนชมน่าน พิษณุโลก-ปณิธิ)
หมายเหตุ: ภาพไม่ค่อยถูกใจเพราะรีบเขียนไปหน่อยครับ...
หน้าหนาในหน้าหนาว เมื่อถึงคราวต้องหนาวหน้า
แม้หนาวอีกหลายครา ยังไม่หนาเท่าหน้าใคร
ต่อไม่ไปแล้วครับ........ช่วยหน่อย
หน้าหนาเพราะหนาวหน้า ในไม่ช้าก็คงหาย
หมดหนาวหนาก็คลาย หรือผิงไฟก็หายหนา
หน้าหนาเพราะสิ้นละอาย นี่สิร้ายตัวปัญหา
เอะอะ ถวายฎีกา มิรู้ว่า...."มิบังควร"
อิ...อิ....อิ.... ประชดนิด ๆ อย่าว่ากันนะ ก็เรื่องนี้กำลัง Hot หน่ะค่ะ
อังคารสวัสดีค่ะ ขอส่งใจช่วยประเทศไทย เพื่อประชาชีมีสุข หนาวกาย แต่อุ่นใจ
ให้มีแต่นักการเมืองผู้ซึ่งมี หิริโอตัปปะ มีศักดิ์ศรี หน้าบาง เห็นแก่ทางส่วนรวม ความถูกต้อง สาธุ ค่ะ :)
ถึงว่าจะคล้ายกัน
แต่ว่ามันต่างความหมาย
ด้าน...ไร้ยางอาย
หนา..ชา..ไง หมายต่างกัน
@@@หนาวนี้เจ็บร้าวลึก
นั่งตรองตรึกด้าน-ชา-หนา
ครุ่นคิดในอุรา
ไม่นำพาข้าจะทำ@@@
หนาวเหน็บ เจ็บหน้า ครายิ้ม
ปริ่มปริ่มรอยแยกแตกเป็นขุย
ไม่อยากจะอ้าปากคุย
ได้แต่ใบ้บุ้ยคุยด้วยมือ
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์
ชอบภาพเขียน ฝีมือเยี่ยมจริงๆค่ะ
ขอบคุณค่ะ
หน้าหนาวหนาวเหน็บหน้า
หน้าด้านชาเพราะเหน็บหนาว
ได้แค่นี้หละ อิอิ รู้ว่าตอนนี้หนาวมาก
*** หน้าหนาหน้านั้นอย่าฝันถึง
หน้าซึ่งซ่อนไว้ตั้งหลายหน้า
หน้าหนาเพราะหลงยศหมดศรัทธา
ไม่อยากเห็นหนังหน้าแม้นาที
*** ขอเลือกเดินบนทางธรรม์อันโดดเดี่ยว
เพียงคนเดียวด้วยเพราะรักซึ่งศักดิ์ศรี
คนหน้าหนาวันนี้เห็นเช่นไพรี
จบเสียที่จบทุกหน้าอย่ามาเจอ.
ขอบคุณบทกลอนที่มีคุณค่าของ "ครูกิติยา เตชะวรรณวุฒิ" ครับ
ปณิธิ ภูศรีเทศ
หน้าหนาในหน้าหนาว
เมื่อถึงคราวต้องหนาวหน้า
แม้หนาวอีกหลายครา
ยังไม่หนาเท่าหน้าใคร
***ขออนุญาติต่อ***
หน้าหนาในหน้าหนาว
ทนชั่วคราวไม่นานมันก็หาย
หากหน้าหนาเกิดจากใจ
กลับไม่ได้ แย่เหลือทน
หน้าหนาในหน้าหนาว
เมื่อถึงคราวต้องหนาวหน้า
แม้หนาวอีกหลายครา
ยังไม่หนาเท่าหน้าใคร
***ขออนุญาตต่อ***
หน้าหนาในหน้าหนาว
ทนชั่วคราวไม่นานมันก็หาย
หากหน้าหนาเกิดจากใจ
กลับไม่ได้ แย่เหลือทน