ทำสิ่งใดให้เกษมวัยเกษียณ
จิตสดใสวัยเกษียณ
ทำสิ่งใดให้เกษมวัยเกษียณ
ผมขอเวียนกลับบ้านเมืองกาญจน์เก่า
สงบในสงัดนำถิ่นลำเนา
มองภูเขาลิบไกลสุดสายตา
ยามเช้าตรู่ลืมตาฝึกสติ
สมาธิฝึกทำตามท่วงท่า
ลดพันธะละนิวรณ์ภาวนา
ด้วยศรัทธาหมั่นทำประจำวัน
ตอนเริ่มเช้าแสงฉานตะวันฉาย
ฝึกร่างกายออกแรงอย่างแข็งขัน
ทำโยคะสติช่วยไปด้วยกัน
“ดวงใจมั่นกายแกร่ง” แรงยิ่งดี
สายจึงคิดสำคัญหมั่นขีดเขียน
ให้จำเนียรเลียนสำนวนอย่างถ้วนถี่
เขียน “เรื่องสั้น” “ธรรมะ” “บทกวี”
อาจบางทีต่อเนื่องเป็นเรื่องยาว
บ่ายจึงเสริมสืบสานการเกษตร
คอยสังเกตเหตุให้ดีทีละก้าว
คัดเลือกพืชหลากพันธุ์อันพรั่งพราว
ปลูกทุกคราวตามขั้นอย่างมั่นคง
ตั้งร้านค้าอยู่ข้างทางถนน
ขายพืชผลหลายอย่างทั้งปลีกส่ง
เย็นเก็บร้านเมื่อยามฟ้าค่ำลง
ก่อนหลับจงสวดมนต์จนหลับไป
โสภณ เปียสนิท
39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110
ภาพแห่งการดูแลจิตใจของผู้สูงอายุที่ดีประการหนึ่ง โปรดชม
สวัสดีค่ะอาจารย์
ขอแจมด้วยนะค่ะอาจารย์ สักวันหนึ่งวันนี้ก็คงมาถึงเช่นกันค่ะ... เกษียณ
เป็นการวางแผนชีวิต เป็นความคิดที่ดียิ่ง
ความสุขที่แท้จริง ได้ทำสิ่งที่ชอบเอย
ขอบคุณค่ะ
เรียนคุณถาวรครับ
ขอบคุณที่แวะมาร่วมแจมเสริมเติมแต่งให้ความงามเพิ่มข้น
สวัสดีครับโสภณ เปียสนิท
ขอฝากข่าวการกุศล "มจร. ห้องเรียนวัดพระแก้ว เชียงราย จัดกิจกรรมจาริกบุญขึ้นพระธาตุดอยตุงประจำปี ๒๕๕๔"
เตรียมการณ์ไว้ล่วงหน้าหรือคะอาจารย์...
สวัสดีค่ะอาจารย์
ผมเตรียมการด้านความรู้สึกครับ สำหรับผมเองเหลืออีก 10 ปีเต็มครับ เตรียมซื้อที่ไว้ปลูกต้นไม้ 3 อย่างประโยชน์ 4 อย่าง ตามแนวในหลวง เศรษฐกิจพอเพียงครับ อีกสิบปีข้างหน้า คาดว่าจะมีป่าร่มรื่นให้พักอาศัยครับผม
เข้าไปร่วมอนุโมทนาบุญแล้วครับผม เดินขึ้นเขานี่ได้ออกกำลังกาย และกำลังใจด้วยการฝึกสติไปพร้อมกันเลยทีเดียวนะครับ เยี่ยมมาก
เกษมวัยเกษียณและวันครูค่ะ ท่านกวีธรรมโสภณ
เป็นจริงดั่งว่าครับ คิดถึงวัยเกษียณก็เตรียมใจไว้ เตรียมการไว้ ด้วยการซื้อที่ปลูกต้นไม้ให้งอกงามไปเรื่อยๆ ทีละน้อยๆ กะว่าจะปลูกสักปีละ 500 ต้น ก็พอ แต่ว่าทำอย่างไร ไม่ให้ตายเสียก่อน ทั้งต้นไม้และคน
ยังนึกไม่ออก
อิอิ
ขอบคุณสำหรับดอกไม้สวยงาม กล่าวถึงวันครูแล้วนึกถึงกวีของท่านอาจารย์เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์นะครับ "ครูผู้ยกวิญญาณมานมนุษย์ ให้สูงสุดกว่าสัตว์ดิรัจฉาน" อ่านแล้วก็ซาบซึ้งตรึงใจ
ขอบคุณสำหรับคำกวีอันไพเราะ นำมาแต่งแต้มบนลานกวีเพิ่มสีสรรพ์ให้แก่มโนวิญญาณของผู้ผ่านทาง
เหมือนดอกไม้ให้ความสวยงามแก่โลก
นี่เตรียมการขนานใหญ่ไปเลยนะ
จะลดละลาภหลงปลงเรื่องช้ำ
ฝากชีวิตอุทิศใจให้กับธรรม
ความดีค้ำบุญนำสำราญใจ
วาดวิมาน เอาไว้ ดังตาเห็น
แต่ก็เป็น การฝัน ที่เป็นได้
ครู ป.1 ถ้าเกษียณ คงตัดใจ
เฝ้าบ้านไว้ รอลูกชาย กลับมาเยือน..อิอิ
มาเป็นบทกวีเหมือนเคย วันครู คุณยายเป็นครูกับเขาด้วยเช่นกัน ขอให้ครูทุกคนมีร่างกายแข็งแรง มีจิตใจเข้มแข็ง
Sound mind in sound body.
อิอิ
ได้อ่านคำว่า "เฝ้าบ้านไว้รอลูกชายกลับมาเยือน" อะไรทำนองนี้แล้ว สะท้อนใจ คุณแม่ผมมีลูก10 คนที่เหลืออยู่ปัจจุบัน 9 คน
แม่อยู่กับพี่สาวคนโต วันก่อนกลับไปบ้าน แม่บ่นว่า "กำพร้าลูก" อ้าวคุณแม่ช่างสรรค์คำมาใช้จริงเจียว
ปีใหม่ผมรีบกลับไปทันที พบหน้าไหว้เสร็จรีบดักคอก่อน "ไม่กำพร้าแล้วนะครับ" แม่หัวเราะเสียงดัง แก้ขวย อิอิ
นี่ขนาดแม่สวดมนต์ทำวัตรเช้า-เย็นทุกวัน และสวดพระคาถาชินบัญชรอีก 100 จบ เกือบทุกวันนะ
เรียกว่าแทบไม่มีเวลาว่าง แต่ใจมันยังมีเวลาคิดถึงลูกขนาดนี้
หวังว่าคุณป.1 ผู้เป็นกัลยาณมิตรของกระผม จะไม่รอลูกชายจน "แวบความคิดแบบนี้" ด้วยการเร่งวางแผนป้องกัน นะขอรับ อิอิ
สวัสดีค่ะ
เรียนคุณยายคิมครับ
จริ่งดั่งที่ว่าครับ เอาแนวคิดมาจากสองแห่งครับ จากหนังสือของกำพลทองบุญนุ่ม ชื่อ "จิตสดใสแม้กายพิการ" และ ของท่านเจ้าคุณปยุตโต ครับ
อิอิ ขอท่านมา
แปลงเป็นกวีเสียเลย
มีภาพคนแก่กิจกรรมแปลกมาแสดงไ้ว้ให้ชมกัน