เรียนครูป.1ครับ

ได้อ่านคำว่า "เฝ้าบ้านไว้รอลูกชายกลับมาเยือน" อะไรทำนองนี้แล้ว สะท้อนใจ คุณแม่ผมมีลูก10 คนที่เหลืออยู่ปัจจุบัน 9 คน 

แม่อยู่กับพี่สาวคนโต วันก่อนกลับไปบ้าน แม่บ่นว่า "กำพร้าลูก" อ้าวคุณแม่ช่างสรรค์คำมาใช้จริงเจียว

ปีใหม่ผมรีบกลับไปทันที พบหน้าไหว้เสร็จรีบดักคอก่อน "ไม่กำพร้าแล้วนะครับ" แม่หัวเราะเสียงดัง แก้ขวย อิอิ

นี่ขนาดแม่สวดมนต์ทำวัตรเช้า-เย็นทุกวัน และสวดพระคาถาชินบัญชรอีก 100 จบ เกือบทุกวันนะ

เรียกว่าแทบไม่มีเวลาว่าง แต่ใจมันยังมีเวลาคิดถึงลูกขนาดนี้

หวังว่าคุณป.1 ผู้เป็นกัลยาณมิตรของกระผม จะไม่รอลูกชายจน "แวบความคิดแบบนี้" ด้วยการเร่งวางแผนป้องกัน นะขอรับ อิอิ