ผมเขียนบันทึกใน Gotoknow มี 2 บล็อก บล็อกแรกชื่อว่า “ศาสนสัมพันธ์” บล็อกต่อมาชื่อ “เรื่องเล่าจากเบดูอิน” ตั้งใจจะให้เกิดความต่างกัน เรื่องสบายๆจะมาอยู่ที่ เรื่องเล่าจาดเบดูอิน
ก่อนอื่นขอทำความเข้าใจกับนักเรียนที่จะเข้ามาแสดงความคิดเห็นในเรื่องที่ผมเขียนเกี่ยวกับชีวิต อ.แกะ คือบันทึกที่แล้ว ของให้นักเรียนเข้าไปที่บันทึกที่ 207 บล็อก “ศาสนสัมพันธ์” คือบล็อกนี้(คลิกที่นี่ก็ได้) http://gotoknow.org/blog/somdejmas/418627 ......ให้แสดงความคิดเห็นที่นี่นะครับ
ส่วนบันทึกนี้ ผมจะนำข้อความที่แสดงความคิดเห็นทั้งหมด มาลงไว้ เพื่อให้คณะกรรมการเฉพาะกิจได้มาตรวจพิจารณา ว่าการแสดงความคิดเห็นใด ของใคร สมควรได้รับการพิจารณา คณะกรรมการจะให้เหตุผลการคัดเลือก ว่าเหตุถึงเลือกของ ด.ช. กอไก่ หรือขอไข่..
กรรมการที่ว่ามี อ.แกะ ผู้ที่ผมเขียนถึงเป็นหลัก ท่านจะพิจารณาอยู่ที่ประเทศเยอรมัน ส่วนของผมที่ขอร้องไปก็มี ครูคิม 
เพราะท่านบอกว่าว่างงาน, ท่านหนุ่ม กร 
, ท่านมหา 
,พี่กานดา 
และผู้ช่วยผม จริงๆอยากจะให้ท่านอื่นด้วย แต่ด้วยเห็นว่าทุกท่านมีภารกิจมากอยู่แล้ว ผมจึงไม่ระบุชื่อ จะขอแบบจิตอาสา หากท่านใดจะช่วยพิจารณาขอให้แจ้งมาที่บันทึกนี้เลยครับ
เหตุที่เกิดกิจกรรมนี้ขึ้นมานั้น เพราะว่ามีคุณครูหลายๆบอกว่าจะนำเรื่องนี้ไปเล่าให้นักเรียนฟัง แต่สาเหตุจริงๆนั้นมาจาก ผอ.พรชัย 
ผอ.หนุ่มหล่อไฟแรง อนาคตไกล จากโรงเรียนไทยรัฐวิทยา 63 บอกว่าจะให้เด็กๆมาอ่านกันเลยทีเดียว ท่านแสดงความคิดเห็นครั้งแรกดังนี้... “ท่านเป็นแบบอย่างของคนรุ่นใหม่ครับ จะชวนเด็กๆ ไทยรัฐวิทยา ๖๓ มาอ่านครับ”และในครั้งต่อมาว่า “เด็กไทยรัฐวิทยา ๖๓ เป็นเด็กชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕ ครับท่าน ยังมีเด็กระดับมัธยมศึกษาจะเข้ามาศึกษาอีกครับนี่คือกิจกรรมส่งเสริมการอ่านครับท่าน”... เป็นแนวคิดที่ผมชื่นชมเป็นอย่างยิ่ง ผมเลยบอก อ.แกะ ว่ากลับมาเที่ยวนี้เราไปเยี่ยมคารวะท่าน ผอ.พรชัยกัน ทราบว่าท่านได้มอบหมายภารกิจนี้ให้กับครูอภิชาต 
คุณครูอภิชาตเข้ามาแสดงความเห็นดังนี้...สวัสดีครับคุณ เบดูอิน ผมได้รับมอบหมายจากท่าน ผอ.พรชัย ให้พาเด็กๆ มาร่วมแสดงความคิดเห็นในบันทึกนี้ ผมได้อ่านแล้วรู้สึกว่าเป็นประโยชน์มากๆ เป็นแบบอย่างที่ดีในด้านการครองตนและครองงานของท่าน ผศ.ดร.ชนสรณ์ ภูเด่นแดน และขอขอบคุณคุณ เบดูอิน ที่นำเรื่องราวดีๆ มาเล่าสู่กันฟัง แล้วผมจะพาเด็กๆ มาร่วมแสดงความคิดเห็นครับ ขอบคุณครับ…
หากมีนักเรียนจากโรงเรียนอื่นเข้ามาแสดงความเห็น กรุณาช่วยบอกรายละเอียดด้วยนะครับ ปัจจุบันมีนักเรียนมากกว่าหนึ่งโรงแล้วที่เช้ามาแสดงความเห็น ขอความกรุณาช่วยบอกโรงเรียนด้วยนะครับ
ขอย้ำว่านี่ไม่ใช่การแข่งขัน แต่เป็นการแสดงความสามารถในเชิงความคิดเห็น ความคิดเห็นไม่มีใครชนะใคร
ต่อไปนี้จะเป็น ข้อความการแสดงความคิดเห็นของนักเรียน ในบันทึกที่แล้ว ย้ำอีกครั้งว่าถ้าจะแสดงความคิดเห็นเรื่อง อ.แกะ ต้องไปที่บล็อกนี้ http://gotoknow.org/blog/somdejmas/418627 เท่านั้น แล้วผมจะทยอยนำมาลงในบันทึกนี้เพื่อให้กรรมการเฉพาะกิจได้พิจารณา นี่ถือว่าเป็นตำรานอกห้องเรียน ที่นักเรียนจะได้เรียนรู้ว่า เมื่อเราอ่านเรื่องแล้ว เราเข้าใจอย่างไร ถูกต้องไหม? แสดงความเห็นตรงกับประเด็นหรือไม่ เชิญครับ...
1. ด.ญธิดารัตน์ ฝ้าย ทวีศักดิ์ (ความเห็นล่าสุด)
11 มกราคม 2554 12:56
#2326144
เรื่องราวของอ.แกะ มีประโยชน์ต่อทุกคนมากค่ะ จาก.ด.ญ.ธิดารัตน์ ทวีศักดิ์
2.
ด.ช.ธนากร หมอก กองหาญ (ความเห็นล่าสุด)
|
สวัสดีครับผมชื่อ ด.ช.ธนากร กองหาญ ผมขอขอบคุณครับที่แบ่งปันความคิดให้กับผมนะครับผมขอขอบคุณครับ
3.
ด.ญ นิยดา ตุ่ม แสนจันทร์ (ความเห็นล่าสุด)
|
สวัสดีค่ะท่านให้ความรู้แก่เด็กๆมากค่ะ
4.
ด.ญ.ชลดา บีม ธิมาชัย (ความเห็นล่าสุด)
|
สวัสดีค่ะ ท่านมีความคิดที่ก้าวไกลมากค่ะเพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่ครอบครัวท่านได้ทำก็ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่มีประโยชน์และประหยัดและพอเพียงค่ะ
5.
กชกร วิว สมร (ความเห็นล่าสุด)
|
หนูขอขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีดีของอ.แกะค่ะ เรื่องราวของอ.แกะสามารถทำให้ทุกคนนำไปใช้ในชีวิตประจำวันค่ะ
6.
ด.ช.ธีรศักดิ์ ต้า ไชยประเสริฐ (ความเห็นล่าสุด)
|
ด.ช.ธีรศักดิ์ ไชยประเสริฐ ป.5 รูปที่เห็น มีความพอเพียงปลูกผักสวนครัวไว้กินไว้ขายเลี้ยงไก่ไข่และหมูมีความพอเพียงมากครับ
7.
ด.ญ.รัตนาภรณ์ ไอซ์ ศรีกุญชร (ความเห็นล่าสุด)
|
สวัสดีค่ะหนูได้เห้็นครอบครัวของอ.แกะหูนเห็นแล้วคงจะอบอุ่นพร้อมหน้าพร้อมตากันจังเลยนะค่ะ
8.
ด.ช.ธนวัฒน์ นัด นามประกอบ (ความเห็นล่าสุด)
|
ภาพที่เห็นมีความพอเพียงและปลูกผักสวนครัวผมเห็นเป็ดไก่มีไข่
9.
ด.ญ.ชวัลลักษณ์ (น้องเนิ๊ต) คำทอง (ความเห็นล่าสุด)
|
สวัสดีค่ะ คุณ เบดูอิน
พ่อแม่ทำงานตากแดดอดทนขยันขันแข็ง
ถึงอ.แกะ ได้ทำงานก็ยังไม่ลืมพระคุณพ่อแม่ที่เลี้ยง
ลูกบางคนเขาได้ทำงานแล้วมีเงินเดือนมากๆก็ทิ้งพ่อทิ้งแม่
ถึงอ.แกะได้เงินเดือนล่ะ 7000
อ.แกะจึงนำเงินจำนวนทั้งหมดเอาเงินเดือนไปให้
แม่..แต่ปรากฎ แม่อยู่กลางนา แม่ ล้มลุกคลุกคลาน
อ.แกะวิ่งกระหืบกระห่อบ
10.
ด.ญ.พิมพ์นิภา พิมพ์ เปียทอง (ความเห็นล่าสุด)
|
สวัสดีคะหนูชื่อด.ญ.พิมพ์นิภา เปียทอง หนูขอขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆนะค่ะ
11.
ด.ญเนติมา แต๋ แสนจันทร์ (ความเห็นล่าสุด)
|
สวัสดีค่ะ ท่านเบดูอินที่แบ่งปันความรู้ให้แก่ชาวไทยทุกคนและเป็นครอบครัวที่ได้รู้จักพอเพียง
12.
ด.ญ.อนัญญา บิ๊กเบ็ญ ธรรมแท้ (ความเห็นล่าสุด)
|
สวัสดีค่ะ หนูชื่อด.ญ.อนัญญา ธรรมแท้คุณพ่อเก่งมากเลยค่ะขนาดอายุมากแล้วก็ยังทำงานอย่างขยันขันแข็งทั้ง เลี้ยงปลา เลี้ยงไก่ปลูก พืชผักสารพัดทั้งจากนี้หนูขอให้ครอบครัวของคุณพ่อมีความสุขมากๆเลยค่ะ สวัสดีปีใหม่ค่ะ
13.
ด.ญธิดารัตน์ นิ้ง ทองวัน (ความเห็นล่าสุด)
|
สวัสดีค่ะหนูดูครอบครัวของ อ.แกะแล้วดูๆไปน่าจะเป็นวิถิทางเศฐกิจพอเพียงนะค่ะหนูรู้สึกประทับใจครอบครัวของอ.แกะมากค่ะขอบคุณค่ะ
14.
วันชัย (แพ็ค) เจริญศิลป์ (ความเห็นล่าสุด)
|
สวัสดีครับผมชื่อเด็กชายวันชัย เจริญศิลป์
แม่ของ
อ.แกะที่เลี้ยงอ.แกะอย่างดีครอบครัวนี้คงน่าอยู่มีโรงสีข้าวครอบครัว
มีอื่นๆมากมายอ.แกะเป็นลูกที่กตัญญูต่อพ่อแม่
ถึงอ.แกะจ้างให้(พักผ่อน)พ่อแม่ก็ไม่ยอม(พักผ่อน)
พ่อแม่คง อดทน ขยันขันแข็งมากนะ
15.
ด.ช. ธนพล สิงโต ธิมาชัย (ความเห็นล่าสุด)
|
สวัสดีครับผมชื่อ ด.ช.ธนพล ธิมาชัย ผมเห็นว่า
ภาพที่ผมเห็นมีความพอเพียงประหยัดอบอุ่นผมขอขอบคุณที่แบ่งความรู้ให้แก่ผมครับ
16.
|
|
วิสาข์ สุพรรณไพบูลย์ [IP: 61.19.231.6]
|
ขอชื่นชมกับความเป็นอยู่ที่พอเพียง โดยการนำหลักความพอเพียงและการเกษตรแบบผสมผสานได้อย่างดี อยากให้เกิดการขยายผลของแนวคิดไปยังบ้าน-ชุมชน-ตำบล-อำเภอ-จังหวัดอื่นๆด้วย
17.
|
|
เด็กหญิงนงลักขณา วิเศษศิลป์ [IP: 61.19.66.183]
|
สวัสดีค่ะ อาจารย์ท่านเป็นดี มีความขยัน และอดทนมากๆเลยค่ะ ท่านเป็นบุคคลที่น่ายกย่อง เป็นแบบอย่างที่ดีขอเยาวชนในสมัยปัจจุบันมากๆเลยค่ะ พออ่านแล้วทำให้รู้ว่า เราจะเกิดในครอบครัวแบบไหนถ้าเราเป็นคนดีทำตัวดีเราก็ได้ดีเสมอ แต่ถ้าเราเกิดมาในครอบครัวที่ดีแต่เราทำตัวไม่ดี เราก็จะไม่ได้ดีเช่นกัน ค่ะ่
18.
 |
หน้าต่างหู มีประตูช่อง ความดีก็เมือนกันสักวันทุกคนรู้เเละเข้าใจ
19.
|
หนูขอชื่นชมอาจารย์แกะ และ ครอบครัวที่ท่านมีความอดทนอดกลั้นต่อความยากลำบากต่างๆ และ ท่านก็ผ่านไปด้วยดี ท่านตั้งใจศึกษาเล่าเรียนจนได้เป็นถึงด็อกเตอร์ ใช้ชีวิตอย่างพอเพียงและในเนื่อหานั้นได้สอนเด็กๆให้รู้จักใช้ชีวิตพอเพียง ไม่ฟุ่มเฟือย รู้จักอดออม หนูจะนำวิถีชีวิตพอเพียงไปใช้ในชีวิตประจำวันค่ะ
20.ใช่หรือไม่ที่ครอบครัวอ.เเกะ...อาจพอใจในสิ่งที่อ.เเกะทำ.เเละใช่หรือไม่...ที่อ.เเกะอาจพอใจในสิ่งที่ครอบครัวทำ....คิดดูสิ...
...เมื่อต่างฝ่ายพอใจในสิ่งที่ทั้งสองฝ่ายทำ....อำไรจะเกิดขึ้น...ใช่เเล้ว
...ความสามารถที่คนทั้งสองฝ่ายทำก็คือ....การเฝ้ารอคอยความสำเร็จอีกฝ่ายหนึ่งโดยตัวเราก็ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคใดๆ....
ความรักความพอใจก็จะเกิดขึ้นกับคนทั้งสองฝ่าย....
.....เขาทั้งสองฝ่ายก็จะไม่เกิดความดูหมิ่นกันเเละ.กัน..
.....ไม่คิดว่า...เขาคนนั้นทำใมดีกว่าเรา......
....ทั้งๆที่เราก้เป็นเหมือนเขา.....ก้เพราะตัวเราทำในสิ่งที่เราชอบเเละมีความสุขอยู่......ตัวเขาก็เช่นกันเขาทำในสิ่งที่คนอื่นชอบพอใจให้ทำ...เเละตัวเองก็ชอบด้วย...
เหมือนอย่างอ.เเกะ พ่อเเม่ อ.เเกะ พร้อมกับพี่สาว ของอ.เเกะ..ที่ทำได้เเละมีความสุขกับงานที่ทำเพื่อ...อ.เเกะ..
ขอบคุณอ.เเกะ...มากครับที่เป็นตัวอย่างที่ดีๆให้เเก่ผม...ขอบคุณผู้เสนอความรู้ใหม่เเก่ผม....ท่านเบดุอิน...ขอบคุณทุกคนครับ
22.
|
สวัสดีค่ะดิฉันชื่อน.ส. ณิชกานต์ แซ่ปัง อยู่ชั้นม.3 รร.ไทยรัฐวิทยา63ค่ะ
ข้างต้นที่ดิฉันได้อ่านประวัติของอ.แกะแล้วนะค่ะ
ดิฉันว่าทุกคนควรเอาอ.แกะเป็นต้นแบบในหลายๆด้าน โดยเฉพาะด้านความกตัญญูและด้านความขยัน
ซึ่งลูกๆทุกคนส่วนน้อยจะมีในสองด้านนี้ ดิฉันว๋าคนที่ได้มาอ่านประวัติของอ.แกะโชคดีมากเลยนะค่ะ
เพราะประวัติของอ.แกะจะช่วยสอนและย้ำเตือนอยู่ตลอด
(ว่าไม่มีสิ่งใดได้มาง่ายๆถ้าตัวเราไม่มีความพยายาม)
....... จริงไหมค่ะ.........
23.
|
สวัสดีค่ะ หนูชื่อนาวสาว วราภรณ์ ธิมาชัย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓ มาจากโรงเรียนไทยรัฐวิทยา ๖๓ (ชุมชนบ้านคำแดง)
หนูดีใจมากค่ะที่ได้เข้ามาชมการทำกิจกรรมและประวัติของท่าน และหนูก็คิดว่าเด็กนักเรียนหรือวัยรุ่น(หนุ่ม สาว)ในปัจจุบันนี้ควรจะเอาท่านเป็นตัวอย่าง ทั้งเรื่องความกตัญญูต่อพ่อแม่หรือผู้มีพะคุณทุกท่าน และความขยันมั่นเพียร
ซึ่งในปัจจุบันจะมีน้อยคนมากที่จะมีความขยันทำงาน มีความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ มีทั้งสองอย่างนี้พร้อมๆ กันเหมือนท่าน
หนูว่าประวัติของท่านจะค่อยย้ำเตือนให้เด็กนักเรียนหรืวัยรุ่น(หนุ่ม สาว) ในปัจจุบันได้คิดที่จะตอบแทนผู้มีพระคุณและขยันมั่นเพียร
( คนเราถ้าไม่พยายาม ไม่ขยัน ก็จะทำสิ่งใดไม่ประสบความสำเร็จในชีวิต )
.......................ใช่ไหมค่ะ...................................
13 มกราคม 2554 20:07
#2329118
สวัสดีค่ะ อ.แกะ หนู ด.ญ.กานดา บุญชารี นักเรียนชั้นม.2 โรงเรียนร่องคำค่ะ
หนูมีโอกาสได้ทราบประวัติความเป็นอยู่ของท่านอ.แกะจากคุณครูอมีนา
หนูก็เคยเป็นเด็กคนหนึ่ง ที่ถูกเลี้ยงมาแบบตามใจค่ะ เพราะหนูเป็นลูกสาวคนเดียวของพ่อกับแม่ พ่อแม่จึงให้หนูทุกอย่าง
แต่ก่อนบางวันนะค่ะ ถ้าไปโรงเรียนแล้วไม่ได้เงินไปโรงเรียน หนูแทบไม่อยากไปโรงเรียนเลยค่ะ
แต่แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเมื่อหนูก็ได้รู้จัก พี่เสถียร บรรจมาตย์ค่ะ ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่โรงเรียนร่องคำ ชั้นม.6 ค่ะ ซึ่งเป็นพี่ร่วมมารดากับหนูค่ะ แต่พี่เขาไม่ได้อยู่กับแม่หรอกค่ะ เขาอาศัยอยู่กับย่าค่ะ
มีครั้งหนึ่งแม่เคยก็เล่าให้หนูฟังเรื่องราวการดำรงชีวิตของพี่ พี่เสถียรอาศัยอยู่กับย่า 2 คน พี่เขาเป็นคนที่เรียนหนังสือเก่งมากค่ะ ขยัน ประหยัด อดทน เป็นที่รักของทุกๆคน เรื่องราวการดำรงชีวิตของพี่เสถียรก็เหมือนกับอ.แกะเลยค่ะ พี่เสถียรเค้าเป็นเด็กวัดค่ะ อาศัยอยู่กับหลวงตาตั้งแต่เด็กๆ ไม่เคยได้เงินไปโรงเรียนหรอกค่ะ แต่พี่เขามีความพยายามมากจนพี่เขาสอบได้เรียนแพทย์โครงการ 1 ทุน 1อำเภอค่ะ
พี่เสถียรมีความกตัญญูมากค่ะ พี่เขาไม่เคยลืมว่ายังมีแม่คนหนึ่งซึ่งเป็นแม่ที่แท้จริงของเขา หนูยังจำได้เลยค่ะว่าพี่เสถียรมาหาแม่ครั้งแรกตอนเรียนอยู่ ป.5ค่ะ พี่เขาให้เพื่อนพามาด้วยความคิดถึงแม่ บ้านพี่เสถียร กับ บ้านของหนูอยู่ไกลกันมากค่ะ แต่พี่เขาก็มาหาแม่ และในปัจจุบันนี้พี่เสถียรก็ยังคงมาหาแม่ทุกอาทิตย์ค่ะ หลังจากที่หนูก็ได้เรียนรู้การดำรงชีวิตของพี่เสถียรแล้ว หนูก็ได้พบการเปลี่ยนแปลงครั้งใหม่ในชีวิต เหมือนกับว่าหนูได้เปลี่ยนเป็นคนใหม่ไปแล้วค่ะ หลังจากที่เคยเป็นเด็กเอาแต่ใจ ไม่เคยยอมใครง่ายๆ ถ้าคนอื่นมี หนูก็ต้องมี แล้วหนูก็ได้พริกตัวมาเป็น คุณหนูติดดินแล้วค่ะ หนูก็ไม่เข้าใจชีวิตของคนเราเหมือนกันน่ะค่ะ บางคนเกิดมารวยมีทุกอย่างเป็นของตัวเอง แต่กลับทำตัวเป็นมารสังคม ส่วนคนที่เกิดมาไม่พร้อม เขากลับมีความตั้งใจจริงและไปถึงฝันเลยค่ะ
บางคนน่ะค่ะเขาเกิดมาไม่ครบ 32 ประการหรอกค่ะ แต่เขาก็ยังมีความพยายามและเป็นคนดีของสังคมค่ะ
และสุดท้ายนี้ก็ หนูอยากให้ทุกๆคนที่ได้อ่านคอมเม้นของหนู ได้นำไปเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิตด้วยค่ะ
หนูขอขอบคุณพี่เสถียร คุณแม่ คุณครูอมีนา และอ.แกะ ที่ทำให้หนูมีความคิดใหม่ๆค่ะ
21.
13 มกราคม 2554 21:13
#2329218
คนเราก้เหมือนกันนะครับ..........มีสิ่งหนึ่งได้เเต่กลับสูญเสียอีกสิ่งหนึ่ง........ถ้าพอใจในสิ่งหนึ่งได้คนเราก็ไม่อยากเอาสิ่งใดเเล้ว......เเล้วสิ่งใดละที่ทำให้คนเราไม่อยากได้สิ่งใดเลย.....โปรดตอบที