องค์กรที่ประสบความสำเร็จ โดยเนื้อหาของการพัฒนา เราก็พบว่า มีกระบวนการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นตลอดเวลา ความถูกต้อง ความผิดพลาด ถูกประมวลเป็นองค์ความรู้ที่เรียกว่า “บทเรียน” ซึ่งมีพลังอย่างยิ่งกับการเรียนรู้ เพื่อไม่ให้ผิดพลาดซ้ำในเรื่องเดิมๆ สิ่งหนึ่งที่ผู้ถอดบทเรียนเห็นและรับรู้ได้ถึงพลังที่แรงกล้าก็คือพลังของ “คนทำงาน” ที่มีพลังอย่างล้นเหลือ และมีวิธีคิดชุดหนึ่งที่มองอุปสรรคไม่ใช่ข้อจำกัด แต่มองอุปสรรคคือ สิ่งที่ท้าทายและลงมือทำในทันที

ในมุมมองของผู้ถอดบทเรียน การขับเคลื่อนการพัฒนาคุณภาพมีความหลากหลายและมีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างกันในแต่ละบริบท ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติที่องค์กรจะออกแบบการพัฒนาเพื่อให้องค์กรก้าวไปสู่องค์กรที่ได้ชื่อว่าเป็นองค์กรที่ผ่านการรับรองคุณภาพตามมาตรฐานที่มีการกำหนดไว้

อย่างไรก็ตามความพยายามในการพัฒนาองค์กรสู่เป้าหมายตามที่แต่ละองค์กรได้ตั้งไว้นั้น ต่างก็มีกระบวนการ กลวิธีที่ได้เรียนรู้มา และนำมาใช้โดยตรงกับวิถีเดิมขององค์กร และมีการประยุกต์ใช้เครื่องมือต่างๆตามความถนัดและสนใจ

มีบางองค์กรมีเสียงสะท้อนบอกว่า เหนื่อยและยากเย็นมากกว่าจะเดินทางไปสู่จุดหมาย แต่บางองค์กรก็บอกว่า น่าท้าทายและสนุก ตื่นเต้นดี และมีหลายๆองค์กรอีกเช่นกันที่บอกว่า กระบวนการพัฒนาคือการเปลี่ยนแปลง ส่วนหนึ่งต้องยอมรับ เปิดใจ

เรื่องความเหนื่อยยากกับการเรียนรู้สิ่งใหม่นั้นเป็นเรื่องปกติ และมีความสุขเมื่อภารกิจนั้นเสร็จสิ้นลงพร้อมกับผลงานที่น่าภาคภูมิใจ ในความเป็นจริงก็เป็นเช่นนี้ไม่มีภารกิจไหนที่จะลุล่วงผ่านไปได้โดยปราศจากปัญหา อย่างน้อยก็ต้องมีข้อขัดข้องบางอย่าง มุมมองต่อความยิ่งใหญ่ของตัวปัญหาจึงขึ้นอยู่กับ “ทัศนคติ” ต่อปัญหาเหล่านั้นมากกว่า

องค์กรที่เหนื่อยล้า ปัญหาไม่ได้อยู่ที่การใช้เครื่องมือ แต่ปัญหากลับอยู่ที่ ลืมค้นหาตัวตนที่แท้จริง ก่อนที่จะตัดสินใจใช้เครื่องมือใดๆมาเป็นเครื่องมือหลักในการพัฒนา ประสิทธิภาพของเครื่องมือที่มีอยู่ อาจไม่ได้ผลอย่างเต็มที่เหมือนที่คิดไว้ อีกทั้งยังสร้างความอึดอัดขัดข้องให้กับคนทำงานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

องค์กรที่ประสบความสำเร็จ โดยเนื้อหาของการพัฒนา เราก็พบว่า มีกระบวนการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นตลอดเวลา ความถูกต้อง ความผิดพลาด ถูกประมวลเป็นองค์ความรู้ที่เรียกว่า “บทเรียน” ซึ่งมีพลังอย่างยิ่งกับการเรียนรู้ เพื่อไม่ให้ผิดพลาดซ้ำในเรื่องเดิมๆ สิ่งหนึ่งที่ผู้ถอดบทเรียนเห็นและรับรู้ได้ถึงพลังที่แรงกล้าก็คือพลังของ “คนทำงาน” ที่มีพลังอย่างล้นเหลือ และมีวิธีคิดชุดหนึ่งที่มองอุปสรรคไม่ใช่ข้อจำกัด แต่มองอุปสรรคคือ สิ่งที่ท้าทายและลงมือทำในทันที

ความหลากหลายของการพัฒนาขับเคลื่อนงานพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาล เป็นความหลากหลายที่งดงาม เมื่อเราได้ไปสัมผัส เรียนรู้ และ นั่งลงพูดคุยอย่างกัลยาณมิตรที่ให้ใจกันและกัน

“งานถอดบทเรียน” จึงเป็นเสมือนสะพานเชื่อมระหว่างความไม่รู้และความรู้ ความเข้าใจและความสับสน  คลี่คลายประเด็นต่างๆออกมาเป็น “บทเรียน”

แน่นอนว่าไม่ได้มีเพียง “บทเรียนที่ดีที่สุด” แต่เพียงอย่างเดียวที่เป็นบทเรียนต้นทุน แต่ยังมี “บทเรียนแห่งความล้มเหลว” ที่เป็นต้นทุนอีกด้าน ที่ช่วยสะท้อนตัวตนขององค์กร เสริมด้วยพลังบวกขององค์กรที่มีอยู่

เส้นทางแห่งความสำเร็จนั้น พวกเขาทำได้

และสามารถบอกกล่าวกับสังคมได้ถึง ความงาม ความจริง

ของกระบวนการพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาล

ในแบบฉบับของพวกเขา