วันเด็ก-วันครู

          ผมชอบวิธีการแบบ ปุจฉา-วิสัชชนา คือ ถามและก็ตอบตามความเป็นจริง ไม่ใช่ตอบเชิงตรรกะ เชิงเหตุผลที่ควรจะเป็น  จากเหตุการณ์หรือปรากฏการณ์ที่จะมาถึงในเร็ววันนี้ ...ก็คือวันครู (8 ม.ค.2554) และวันครู (16 ม.ค. 2554) เพราะเป็นวันสำคัญที่บ่งบอกให้ทุกคนตระหนักในความสำคัญของเด็กและครู   ถ้าจะให้ตอบเชิงตรรกะเหตุผล ก็คงตอบกันได้ แต่โดยที่คนเรามีความแตกต่างระหว่างบุคคล เพราะมีพื้นฐานการเลี้ยงดูและประสบการณ์สิ่งแวดล้อมไม่เหมือนกัน ก็ย่อมจะมีความคิดแตกต่างกันไปบ้าง(จะให้คิดเหมือนกันหมดย่อมเป็นไปไม่ได้) ผมก็อยากฟังอยากรับรู้ความจริงนั้นบ้าง เพื่อประดับสติปัญญาของตนเอง...เริ่มที่ผมก่อนเลยครับ

          วันเด็ก : ผมก็นึกถึงเด็กทุกคนทุกท้องถิ่นแล นึกถึงลูกนึกถึงหลานที่เป็นเด็กๆที่มีความสำคัญเป็นถึง “อนาคตของชาติ” (ถ้าเด็กดี ชาติก็เจริญรุ่งเรือง) ในขณะปัจจุบันนี้ ผมนึกถึงเวทีการเรียนรู้การแสดงออกของเด็กๆว่า ในปัจจุบันนี้มีมากน้อยเท่าใด มันคงมีน้อยมากพวกเด็กๆเขาถึงแห่กันไปตามห้างสรรพสินค้าในวันเสาร์วันอาทิตย์ ผมเลยนึกถึง”บ้านหลังเรียน” ในฐานะ คน กศน. ผมก็คิดว่า”บ้านหลังเรียน”ก็เป็นโครงการจัดการศึกษาตลอดชีวิตสำหรับกลุ่มเด็กได้ คิดแล้วก็คงจะทำให้เกิดขึ้นโดยเฉพาะ “กศน.ตำบล”ที่จะขับเคลื่อนการศึกษาตลอดชีวิตในชุมชนระดับตำบลของอำเภอมัญจาคีรี (ซึ่งจะทำให้ครบทั้ง 8 ตำบลร่วมกับครู กศน.ตำบลทุกคน) นอกจากนี้”บ้านหลังเรียน”ของอำเภอมัญจาคีรีซึ่งอยู่ ณ ที่ว่าการอำเภอมัญจาคีรี มีการเปิดทุกวันเสาร์วันอาทิตย์ จะทำการจัด”ถนนเด็กเดิน”ในโอกาสต่อไป ก็อยากให้เด็กมีเวทีแห่งการเรียนรู้และการแสดงออกที่ดีในวันเสาร์และวันอาทิตย์เท่าที่ผู้ใหญ่ใจดีอย่างผมและครู กศน.ตำบลจะทำได้ครับ

          วันครู : ผมก็นึกถึงครู ถ้าไม่มีครู ผมก็เดินมาไม่ถึงวันนี้ ครูผู้ประสิทธิประสาทวิชาตลอดจนสร้างสรรค์และอบรมผมให้เป็นตัวเป็นตนอยู่ในขณะนี้ ครูของผมก็มีตั้งแต่พ่อแม่ ครูบาอาจารย์และผู้ให้ความรู้ทุกท่าน รวมทั้งตัวผมเอง(ครู กศน.) แต่ผมกลับนึกไปถึง”ครูชาวบ้าน ครูชุมชน) นึกถึงปราชญ์ชาวบ้าน ภูมิปัญญาท้องถิ่นที่ให้ความรู้และสอนความเป็นคนแบบวิถีชาวบ้านวิถีชุมชน  ครูชาวบ้านเหล่านี้ความรู้ทางการศึกษาไม่สูงนักแต่วิชาชีวิตสูงมาก วันครูปีนี้ผมจึงชวนน้องๆครู กศน.ตำบลทุกคนร่วม “เชิดชูครูชาวบ้านครูชุมชน” ซึ่งเป็นผู้ที่ทำประโยชน์ต่อท้องถิ่นให้หลายคนได้รู้จักและเห็นผลงานบ้าง

          นอกจากนี้ ผมยังนึกถึงตัวเองที่เป็นครู กศน.เหมือนกัน คนทุกคนเป็นครูของตัวเองและเป็นลูกศิษย์ของตนเอง  จงทำให้ตนเองเป็นคนดี พัฒนาตนเองให้มีความรู้ความสามารถ ทำตนให้เป็นครูที่ดีและศิษย์ที่ดีให้ได้ต่อไป วันครูปีนี้หันกลับมามองครูที่อยู่ในตัวตนของเรานี้บ้าง  หลวงปู่ผางท่านว่า”...ตู้คัมภีร์ใหญ่อยู่ในกายเฮานี้...ให้เปิดเบิ่งเอา(ให้เปิดดูเอาเอง)”

 

ท่านเล่า นึกถึงอะไร? คิดอย่างไร? และจะทำอะไรบ้าง? เพื่อเด็กและครูในโอกาสสำคัญที่จะมาถึงนี้!!!