... ร่วมเดินทางไปกับพลพรรคคนรักธรรมชาติ น้องฟ้า พี่ภูผา ป้าทราย นายเมฆ ลุงเล หลานต้นไม้ และตาตะวัน มากันครบครัน ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ ณ อ่าว(สาว-ไข่)นุ้ย เกาะสวรรค์ หาดหรรษา อ่าวนุ้ย เพลินตา น่าอภิรมย์ สวรรค์ในเมืองใจ สงบ งาม เงียบ เรียบง่าย พิสุทธิ์ใส ได้ทุกแนวการผจญภัย ไร้มลพิษ เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เพียบพร้อมธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์ เพิ่มพูนด้วยมิตรไมตรี เรียนรู้วิถีชีวิตชาวเกาะ ...

 

 

 

วันนี้ฤกษ์งามยามดี ทะยอยส่งบันทึกหนี้รัก รวบรวมพลพรรค คนรักธรรมชาติ พร้อมหน้าพร้อมตา ทั้งน้องฟ้า พี่ภูผา ป้าทราย นายเมฆ ลุงเล หลานต้นไม้ และตาตะวัน มาสังสรรค์ วันดีๆ ส่งท้ายปลายปี ชวนไปผจญภัย ในเส้นทางเก่า วิธีใหม่ รับรองว่าไม่ธรรมดา เพราะว่าเป็นช่วงเวลาที่สุดแสนพิเศษร่วมเพลิดเพลินระหว่างทางไปกับพวกเราได้ .. พร้อมหรือยังคะ ไปกันเลยค่ะ :)

 

น้องฟ้า – ดีใจจังเลยนะคะ ได้มาเจอทุกคนในโอกาสดีๆ ส่งท้ายปีเสือนี้ นานทีปีหน พี่ภูผาจะมีเวลาว่าง มาลงเล เป็นครั้งแรกของทุกๆ คนไหมเอ่ยคะ ...

พี่ภูผา – เปล่าหนาฟ้า ๆ จำบ่ได้ฤา นี่เป็นสองเตื้อตี้อ้ายมาเกาะสวรรค์ หรรษา ใช่ไหมนายเมฆ เป็นพยานได้เนาะ :)

 

นายเมฆ – ไม่แน่ใจนะอ้ายผา ฮึ ก็ไปกันสองหน่อไม่ชวน .. นี่ถ้าไม่ส่งท้ายปี เมฆคงไม่ได้มานำกันบ่ ...

 

หลานต้นไม้ – โอ๊ะ เพิ่งเห็นอาเมฆงอน แต่ช้าแต่ .. ต้นไม้ว่าเราเริ่มออกเดินทางกันดีกว่าไหมครับ ผมตื่นเต้นจังกับครั้งแรก ไปครับป้าทราย :) เดี๋ยวผมพยุงเอง 

 

ป้าทราย – ป้ายังไหวน่ะหลานเอ้ย อายุเป็นเพียงตัวเลข เส้นทางอย่างนี้ สบมยห. ใจป้าเกินร้อย ว่าแต่หลานต้นไม้ ไหวไหมนั่น ขี่คอลุงเลได้เด้อ

ลุงเล – บ่แม่นๆ ถ้าเจ้าหลาน ลุงรับบ่ไหวแหม แต่หากเป็นป้าทราย ยกทั้งกระสอบลุงก็บ่ย่านเด้อ ๕ ๕ ... ธรรมชาติยังอุดมมากมายเลยน่ะเนี่ย :)

 

ตาตะวัน – อย่างแรงๆ ไม่ค่อยเลยลุงเล จีบกันซึ่งๆ หน้าอย่างนี้ มิอายลูกหลาน ก็อายฟ้าดินบ้างหนา อย่างว่าคนเค้ามาดื่มพระจันทร์น้ำผึ้งหรือเปล่านิ ฮิ ฮิ

 

น้องฟ้า – อิ อิ บรรยากาศพาไปไหมคะ แถวนี้ยังคงงามสมบูรณ์ แม้ว่าได้รับผลกระทบจากสึนามิ ที่เราเห็นร่องรอย ก็ต้นมะพร้าวดำๆ เหลือแต่ซากนั่นล่ะค่ะ 

  

พี่ภูผา – อ้าว โน่นชาวประมง เด็กๆคงเพิ่งย้ายมาตรงนี้ ครั้งแรกที่ผมมายังเห็นอยู่อีกฟากฝั่ง . ย้ายทำเลกันบ่อยๆ ไปโน่นนี่ อิสระ เหมือนใครบางคนเลยเนาะ :)

 ...  เห็นอุปกรณ์แล้ว อยากลองไปตกหมึก จับปลาบ้างจัง ไปกันไหมนายเมฆ 

 

นายเมฆ – เอ๊ะ ฟ้าจ๋า ผมว่าพิบัติภัยพันธุ์ใหม่นาม ภูผาเดี้ยง จะมีก็ครานี้แหละ ๕ ๕ อ้ายผา ฮาคนดี อยู่นิ่งกะที่ ไม่มีกระดิกกระเดี้ยวตัวไปไหน .. จะบอกว่า รักเดียวใจเดียว แหมนำ ฮิ ฮิ

 

ป้าทราย – หนุ่มๆ สาวๆ แซวกันจริง งอนกันจัง มาม๊ะ เปลี่ยนมาเดินกะป้ากะลุง คอยพยุง อ้าว ปีนป่าย เกาะแก่ง แง่งหิน ด้วยรึจ้ะเนี่ย ... งั้นสาวหนุ่มไปกันเถอะ ป้าขอรออยู่กับเด็กๆ ชาวบ้าน ตรงนี้ก็ได้นะ

 

หลานต้นไม้ – ผมมิทิ้งป้าไว้โดดเดี่ยว เดียวดายไร้ญาติขาดมิตรหรอกครับ ผมสุภาพบุรุษม้าดำ ทำงี้ก็เสียเกียรติ ลูกเสือรุ่นจิ๋ว ผมจะหิ้วป้า จับเชือกไว้นะครับ :)

ลุงเล – ป้าทรายเกาะลุงแน่นๆ ก็ได้ เราจะไปไหนไปกัน พร้อมๆ กัน สร้างสรรค์ความรัก .. อย่าเพิ่งอ๊วก นะป้า เสียดายมื้อเช้า ถ้าจะออก หันไปทางอื่นล่ะ ๕ ๕

 

ตาตะวัน – อ้ายหยาๆ ฮาเฮเลยลุงเล .. แล้วทำไมเราไม่ลงเรือกันไปหนอ ทรมานเหล่าสว. กันไหมเล่านี่ ส่วนตา ชอบๆ มีโหดกว่านี้อีกไหม ท้าทายได้ใจมากจ้า :)

 

นายเมฆ – ก็ไปกับฟ้า อ้ายผา ก็ไม่ธรรมดาอย่างนี้ล่ะตาเอ้ย .. ถ้าลงเรือ เกิดมีใครเมาคลื่น เมาเล โอละเห่ ได้ว่ากันอีกเรื่องหลาว .. แบบนี้ผมก็ชอบ น้องฟ้าฮะ  

 

น้องฟ้า – อิ อิ นายเมฆ เมาคลื่น เมาเล ไม่ว่า แต่ถ้า เมาสุรา น่าอับอายกว่า คนรุ่นใหม่ไม่พึ่งพาสุรา และอัลกอฮอล์ ใช่ไหมคะ ต้นไม้  ...

 

หลานต้นไม้ – แน่นอนอยู่แล้ว ครับ ผมชอบดื่มนม ผสมอุ่นไอรัก กะอ้อมกอดแม่ครับ :)

พี่ภูผา – จ้าพ่อหลานคนเก่ง .. ลงจากแนวหินตรงนี้ และเดินลงเขาเล็กไปก็ถึงแล้ว ระวังหนามต้นเตยทะเล กันหน่อยนะครับ ตรงนี้จะเยอะมากๆ

 

ป้าทราย – เราเดินกันมากี่โล แล้วล่ะจ้ะนี่ ทำไมป้ารู้สีกว่ายังไม่ถึงไหนเลย ...

 

ลุงเล – ระยะทางลุงไม่มั่นใจ หากแต่ไม่ว่าป้ากี่โล ลุงก็มั่นใจว่ารับไหวนะ :) 

 

ตาตะวัน – ร้อนๆ เลี่ยนๆ จังนิ ... ระยะทางไกลแค่ไหน ไม่สำคัญ จุดหมายปลายทาง ก็งั้นๆ แต่ความเพลิดเพลินระหว่างเส้นทางนี่สิ ... โหด มันส์ ฮา จ๊าบซะ ...

 

น้องฟ้า – ถูกใจวัยรุ่นอย่างตาเลยใช่ไหมคะ ... ถึงแล้วค่ะ ว้าว ... อ่าวนุ้ย :)

หลานต้นไม้ – ว้าว วิ่งเลย ๆ ต้นไม้ชอบ ๆ ลงเล น้ำใสที่สุด เห็นอูฐด้วยนะครับ

 

พี่ภูผา – ระวังครับต้นไม้ ตรงนั้นทางลาดลงชัน เส้นทางนี้ใช้กันเฉพาะบางกลุ่ม

 

ป้าทราย – เงียบ สงบดีจัง ป้าชอบ ๆ ดูเหมือนว่า แต่ เอ เหมือนได้ยินเสียง .. นะ

 

นายเมฆ – เสียงอะไรครับ เสียงหัวใจเต้นไหมเอ่ยป้า ระวังคนแอบฟังอยู่นะครับ หุ หุ :)

ลุงเล – ใช่เลยเสียงสะท้อน ก้องในหัวใจ .. คำสามคำ .. ย้ำคำนั้น มั่นในสัญญา ๕ ๕ ... แม้มีสิ่งใดมาแทรกกลาง อวบอ้วนมาขวางกั้น ก็มิเคยหวั่น เรามั่นใจ :)

 

น้องฟ้า – เสียงเจี๊ยวจ๊าวของกลุ่มนักท่องเที่ยวค่ะ มักเป็นชาวต่างชาติมาพักค้างก็มีค่ะ ... บางช่วงฤดูเจอคนเฝ้าเก็บรังนก ก็มาอยู่เฝ้าทั้งวันคืนเลยเชียวค่ะ  

 

ตาตะวัน – อ๋อ นั่นไง มีแคร่ ราวไม้ ผ้ายางพลาสติก ขวด กระป๋อง ถังน้ำแข็ง อะไรเอย ทิ้งเป็นหลักฐานไว้ด้วยเชียว .. แล้วนี่ใครจะคอยมาเก็บกวาดไปเล่า

 

พี่ภูผา – ส่วนใหญ่กลุ่มคนมาที่นี่ค่อนข้างรักษ์ธรรมชาติครับ และคนเรือเค้าก็จะช่วยกันเก็บกวาดกันเอง เพราะต้องพึ่งพาธรรมชาติงามๆเพื่อการดำรงชีพครับ

นายเมฆ – ว้าว หน้าผาตรงถ้ำหิน เมฆอยากไปกางปีก มองมุมสูงบ้างจัง  .. ไปกันไหม อ้ายผา

 

พี่ภูผา – อืม ขอคิดดูก่อนนะนาย เพราะว่าไม่อยากกลายเป็น ผาเดี้ยง จะรอจับภาพให้นายข้างล่างแล้วกันนะ ต้นไม้ไปเป็นเพื่อนอาเมฆ ไหมล่ะ

 

หลานต้นไม้ – ขอบายครับ ผมขอก่อปราสาททราย นั่งมองฟ้าเล กับลุงป้าครับ

ป้าทราย – วิว ทิวทัศน์เลิศซะ เรานั่งท่ามกลางภูผาโอบล้อมรอบ ตรงหน้าคือ ทะเลฟ้าใส ได้ใจป้าไปเต็มๆ จ้า :)

 

ลุงเล – ยินดีรับอย่างยิ่งครับผม อยากให้โลกหยุดหมุนตรงจุดนี้ ให้เราสองได้มีเวลาดีๆ ด้วยกันตลอดไป  รักสุดฤทัย นั่งอยู่ในเมืองใจ ตลอดกาล ...

 

ตาตะวัน – หิวๆ .. สงสาร มดคงตายไปหลายตัว สำลักความหวาน หนีลงเลไปโน่นแล้ว

น้องฟ้า – ดูสิคะ เดินเล่น คุยกันเพลินจนเย็นแล้ว .. กลุ่มวัยรุ่นต่างชาติหยุดดำน้ำตื้น แล้วมองพวกเราด้วยคงสงสัยว่า เอ พวกกลุ่มนี้มากันทางไหนกันนะ ๕ ๕

 

หลานต้นไม้ – จริงด้วยครับ คนเรือเดินนำไปยังเส้นทางที่เราผ่านมาด้วย ...

 

พี่ภูผา - วัยรุ่นเค้าคงอยากรู้อยากเห็น อยากลองสัมผัสประสบการณ์ใหม่ๆ  น่ะครับ :) ส่วนใหญ่เค้าจะมากันช่วงบ่าย ถึงเย็น ดำน้ำ ดูอาทิตย์ตกแล้วก็กลับครับ

 

ป้าทราย – ว้าว ตะวันดวงกลมโต สวยงาม กำลังจะลงเล แล้วน่ะนั่น อีกวันจะผ่านไป ... วันนี้เราได้ทำความดีอะไรกันบ้างหรือยังหนอ ... :)

นายเมฆ – เมฆสวยงาม เริงระบำใกล้ๆ ฟ้ากระจ่าง สีสันสวยใส  ผมพลาด ??

 

ลุงเล – คลื่นระลอกแล้ว ระลอกเล่าซัดซาด สาดไปมากลับสู่ฝั่ง ดั่งบอกว่า ความสุขทุกข์ ล้วนธรรมดา ที่ต้องผ่านมาผ่านไป .. ใครอยากฟังเพลง ความสุข ? ...

 

ตาตะวัน – ผมขอเวลานอกครับ .. คมๆ ลุงเลปล่อยของครานี้ ทำผมอึ้งไปเลย .. พักดื่มน้ำ ไปปัสสาวะ ได้ไหมเนี่ย ฟ้า หรือว่าใครมึน ฮา จะอ้วก ก็ว่ากันไป ๕ ๕  

 

น้องฟ้า – ขุนเขาด้านขวามือเรา ที่สูงตระหง่านนั้น พอเวลาช่วงน้ำขึ้น น้ำหลาก ได้ยินเสียงน้ำกระทบภูผา เสียงดังดั่งดนตรีหาฟังยากเลย นะค่ะ

พี่ภูผา – ใช่ๆ จ้ะ จำได้ช่วงก่อนที่เรามาโน้น น้ำซัดเซาะภูผา พัดน้ำเลกัดกร่อนแง่งหิน มีถ้ำอยู่ด้านใน ช่วงน้ำลง เราสามารถเดินเข้าไปนั่งเล่นได้ด้วยล่ะครับ :)

 
นายเมฆ – ... น้ำหยดลงหิน ทุกวันหินมันยังกร่อน แต่หัวใจอ่อนๆของเธอทำด้วยอะไร ...

 

หลานต้นไม้ – ฮั่นแน่ อาเมฆฮัมเพลงสะท้อน สะท้านใจใครบางคนบ้างไหมนั่น ...

 

ลุงเล – เหมือนความรักของลุงกะป้าไงล่ะหลาน สุดท้ายแล้วความรักจักชนะอุปสรรค และความดีที่ยิ่งใหญ่กว่า ก็นำพาให้ป้าลุง พยุงรักกันไว้ได้นานเนิ่น :)

 

ป้าทราย – … (เขินๆ เงียบเอาไว้ อย่าพูดอะไร เดี๋ยวเข้าตัว ฮิ อิ ) ว่าแต่ ชาวบ้านเค้าไปเอาน้ำจืด มาดื่ม ใช้กันอย่างไรเล่าฟ้า (รีบเปลี่ยนหัวข้อในบัดดล ๕ ๕ ) ...

น้องฟ้า – เค้าต้องไปขนน้ำจากบ่อที่ขุดไว้ ตรงพื้นที่ของโรงแรมค่ะ .. อยู่เกาะต้องทำใจ เรื่องน้ำค่ะ ยิ่งหน้าแล้ง บางครั้งโรงแรมต้องซื้อจากฝั่งมาเสริมอีก ...

 

ตาตะวัน – อิ่ม ๆ แล้ว ได้มาทานข้าวนอกบ้านอย่างนี้ ได้อารมณ์ดีจริง แถมมีละครรัก (น้ำคลองแสนแสบ) ตามมาให้ชมไกลถึงเกาะอีก ๕ ๕ ... แจ่มๆ จ๊าบ ๆ

 

พี่ภูผา – ผมชอบอ่าวนุ้ยมากๆ เลยครับ เป็นส่วนตัว สงบ งาม เงียบ เรียบง่าย

 

นายเมฆ – โอเค อ้ายฮักอ่าวนุ้ย ส่วนผมไข่นุ้ย ขอรักสาวนุ้ย พร้อมลุยไปด้วยกัน 

หลานต้นไม้ – งั้นผม ไข่นุ้ยน้อย ขอรัก พี่อูฐ ตรงปู้น ... อยากขี่อูฐจังเลยครับ ...

 

ป้าทราย – มหัศจรรย์ธรรมชาติรังสรรค์จริงๆ หลานๆ ต้องช่วยกันดูแล ปกป้องผืนป่า ต้นไม้ สายน้ำ เพื่อเราจะได้มีสถานที่สวยงามตลอดไปนะ  :) ค่ะ/ครับ

 

ลุงเล – ลุงถนัดนัก บ่มเพาะปลูก อนุรักษ์เนี่ยชอบธรรมชาติ ของโบราณไง หุ หุ

 

ตาตะวัน – ถนัดอะไรลุง บ่มเพาะ ปลูกต้นรักล่ะสิ รู้ทันเลย ... ตาหน้ามืดแล้วล่ะ

 

น้องฟ้า – อ้าว ตากำลังจะเป็นลมรึคะ อุ๊ย ตาจะลับขอบฟ้าแล้ว มืดๆ ครึ้มมาเชียว

นายเมฆ – งั้นเรากลับกันไหมครับ ผมก็ได้เวลา กำลังจะแปลงร่างเช่นกัน อิ อิ

 

ป้าทราย – งั้นไปกันเถอะ เดี๋ยวน้ำขึ้น เราจะกลับทางเดิมไม่ได้ ป้าอยากไปแวะดูของทะเล กุ้ง หอย ปู ปลา ของชาวบ้านซะหน่อย ..

 

ลุงเล – อ้ะ ป้ายังแรงล้นเหลือ จะปีนป่ายกลับทางเดิมอีกรึเนี่ย น่ากลัวป้าจริงๆ :)

 

พี่ภูผา – ขาลงสบายกว่าเยอะครับ รับรองแป๊บเดียว จนงงๆ ว่าเอ ถึงแล้วรึเนี่ย

  

น้องฟ้า – ช่วงน้ำลง บริเวณตรงนี้สามารถเดินลัดเลาะไปได้ทั่วเลย อีกฝั่งโน้นวิวงามมิแพ้กันค่ะ .. ตามเกาะ แก่ง แง่งหิน ช่วงกลางวัน ก็จะมีชาวบ้านมาหาหอย 

ตาตะวัน – วันนี้เราได้ชมบรรยากาศสาวนุ้ยครบทุกยาม ทั้ง เช้า สาย บ่าย เย็น แล้วช่วงค่ำล่ะ ใครสนใจจะไปนั่งแถวหน้า  ไปดูประกวดนางงามไหม ?

 

นายเมฆ –  นางงอม นางงาม ควันหลงอะไรกันครับคุณตา ... ผมนัดสาวๆ พี่ดาว น้องเดือน ไว้เรียบร้อยแล้วครับราตรีนี้ คุณตาสนใจไปด้วยกันไหมครับ ๕ ๕

 

หลานต้นไม้ – พรุ่งนี้เช้าผมจะอยากจะไปชมพระอาทิตย์ขึ้น ที่อ่าวโละบาเกาล่ะ

 

ลุงเล – ลุงก็มีนัดสาวเหมือนกันว่าจะไปเดินกินลมชมวิว รอบๆ หมู่บ้าน กะว่าจะไปแวะเยี่ยมดู บ้านสึนามิด้วยหน่อยว่า สภาพเปลี่ยนไปอย่างไรบ้างแล้ว

พี่ภูผา – อิ อิ สาวไหน ไม่ใกล้ไม่ไกล .. อ้าว ใครๆ ก็มีนัด แล้วผมล่ะครับ ฟ้าจ๋า .. งั้นเราไปปั่นจักรยาน รำลึกความหลัง ทบทวนความทรงจำดีๆ กันนะ ๆ ครับ ... :)

 

น้องฟ้า พี่ภูผา ป้าทราย นายเมฆ ลุงเล หลานต้นไม้ และตาตะวันมีความสุข ความประทับใจมากมายกับสถานที่ในความทรงจำดีๆ นี้ ขอขอบพระคุณทุกกำลังใจที่ติดตาม ... เนื่องในโอกาสดีเช่นนี้ ขออาราธนาคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย จงดลบันดาลให้ทุกๆ ท่านสุขภาพแข็งแรง สมหวังดั่งตั้งใจ เมืองไทยก้าวไกล สงบสุข พบแต่สิ่งดีๆ ในปีกระต่ายทองค่ะ :)

 

 ... Thanks: Modelists - Pear, Moo & Wan .. Photo by Poo @ Andaman ...