เวลาที่ผ่านมาไม่สำคัญเท่าเวลาที่เหลือ

ได้นึกย้อนความหลังครั้งเก่าๆของตัวเอง ตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นสาวรุ่นๆ

การมองหาใครสักคนที่เป็นคู่ชีวิตของตัวเอง

มองเพียงแค่ความรัก  ความเอาใจใส่  ช่วยเหลือเราได้ในทุกเรื่อง

แหละคนนี้คือคนที่ใช่ อยู่กับเราจนกระทั่งแก่เฒ่า ฝากชีวิตได้ทั้งชีวิต

นั่นคือจุดยืนของตัวเอง และคือความสุข

แต่หลายๆคู่ก็ไม่ประสบกับความสำเร็จ

แต่งเพียงไม่กี่วันก็เป็นอันต้องเลิกรากันไป

อย่างที่ว่า ก้นหม้อข้าวยังไม่ทันดำ

แต่สมัยนี้ก็ไม่ดำอย่างโบราณเค้าว่ากันไว้  ก็ใช้หม้อหุงข้าวไฟฟ้านี่ค่ะ (อันนี้มีเถียงนิดหน่อย)จะดำไปได้อย่างไร

ก็มองเพียงว่า..... ตอนเป็นแฟนกันนั้นเรามักมองเห็นข้อเสียบางอย่างของเขา

แต่เรามักคิดเข้าข้างตัวเองว่า.......

ความรักที่เรามีให้จะสามารถทำให้ค่อยๆเปลี่ยนนิสัยของเขาได้

หรือต่างคนต่างก็ค่อยๆปรับกันไป

ทนกันต่อไป

สุดท้ายก็จบแบบไม่สวยอย่างที่คิด

เสียได้เวลาที่คบกันมา

....ถ้าคิดได้ก็ควรจบ

หรือไม่ก็คิดได้แต่ก็ลองทนเอา

จะยิ่งทำให้เสียเวลามากขึ้นไปอีก

  ......ดังนั้นเวลาที่ผ่านมา จึงไม่สำคัญเท่าเวลาที่เหลืออยู่

เราจะเริ่มต้นใหม่อย่างมีความสุข...

แม้ว่าเราจะต้องอยู่คนเดียว....

นั้นคือความคิดของคนในสมัยนี้