"เห็ดลม" ของพ่อเทง ปิมวงศ์ กับ "สวนผัก" เล็ก เล็ก ของแม่สุพรรณ ปิมวงศ์
     ตั้งใจจะเขียนบันทึกนี้ตั้งแต่วันพ่อล่ะค่ะ  แต่ด้วยอะไรหลายๆ อย่าง ทำให้ล่วงเลยมาจนถึงวันนี้  แต่ท้ายที่สุดก็ได้เขียนบันทึกนี้สมใจล่ะค่ะ
     บันทึกนี้ไม่มีอะไรมากมาย  แต่มีสิ่งที่พิเศษกว่าบันทึกอื่นๆ ก็คือว่า  เป็นบันทึกที่เก็บเรื่องราวของ พ่อ กับ แม่ ไว้ส่วนหนึ่งค่ะ  จริงๆ แล้ว พ่อกับแม่ทำอะไรตั้งเยอะแยะ  เหนื่อยมาก็มายมาย  กว่าจะเลี้ยงลูกคนนี้โตมาได้จนทุกวันนี้  กับสิ่งที่พ่อกับแม่ช่วยกันทำ  นอกจาก "ทำนา" แล้ว  วันนี้พามาดู  "เห็ดลม"  ที่พ่อเพาะกับขอนไม้  กะ  "สวนผัก"  เล็ก เล็ก ที่ยิ่งใหญ่ของแม่กันค่ะ
 
"เห็ดลม"  ของพ่อ
 
 
ขอนไม้ที่ใช้เพาะเห็ดลม ค่ะ พ่อตัดเป็นท่อนๆ แล้วเจาะรู เอาเชื้อเห็ดลมอัดเข้าไปค่ะ
 
 
  
 
 
เก็บขอนไม้ไว้ที่ร่ม  รดน้ำเช้า - เย็น  ไม่ต้องรดทุกวันก็ได้ค่ะ  รอประมาณ 3-4 เดือน  ขอนไม้เปล่าๆ ที่เราเห็น  ก็จะมีเห็ดลมออกดอก ไว้ให้เราได้เก็บกินกันค่ะ
 
 
 
"เห็ดลม"  ของพ่อออกเยอะเลยค่ะ  เป็นงัยค่ะ  กับการเพาะเห็ดลมของพ่อ  ทำแบบง่ายๆ  แต่ได้ผลผลิตที่น่าชื่นใจค่ะ
 
 
อันนี้ไม่ใช่ "เห็ดลม"  ค่ะ  แต่เป็นผลงานของพ่อที่ไปเก็บจากป่า  ข้าพเจ้าเป็นคนล้างเห็ด  ส่วนแม่  ได้โชว์ฝีมือการทำแกงเห็ดให้เราได้กินค่ะ  (นำมาฝากกัน...เผื่อหิว  อิอิ)
 
     หลังจากดู "เห็ดลม" ของพ่อที่ออกดอกมายมายแล้ว  ตามมาดู  "สวนผัก"  เล็ก เล็ก แต่ยิ่งใหญ่ของแม่กันดีกว่าค่ะ  แม่ปลูกผักสวนครัวไว้ที่ทุ่งนา  ปลูกตามคันนา  ซึ่งแม่เรียกนาแปลงนี้ว่า  "ปากต๊าง"  ค่ะ  เป็นนาแปลงแรกที่น้ำจะไหลเข้าทุ่งนาของเราค่ะ  แม่ปลูกทั้งพริก  มะเขือ  ถั่วฝักยาว  รวมถึงฟักทอง ค่ะ 
 
  
 
 "สวนผัก"  กลางแจ้งแบบธรรมชาติของแม่ค่ะ รับรองได้ว่าปลอดภัยไร้สารเคมี แน่นอนค่ะ
 
 
 
แม่ปลูก "พริก"  หลายชนิดค่ะ  ดกๆ ทั้งนั้นเลย
 
 
 
"มะเขือ"   ผลงานของแม่ค่ะ
 
 
"ถั่วฝักยาว"   ขาว ขาว อวบ อวบ  เอามาจิ้มกับน้ำพริก  อร่อยที่สุดค่ะ
 
 
 
ส่วนนี้ก็  "ฟักทอง"  มีทั้งลูกเล็ก  ลูกใหญ่  เลือกเอาตามใจชอบค่ะ
 
 

 

  เป็นงัยค่ะ  "สวนผัก"  ของแม่  พอจะสู้  "เห็ดลม"  ของพ่อ  ได้หรือเปล่าค่ะ

 

     และหลังจากที่ช่วยแม่เก็บผักเสร็จแล้ว  หันกลับไปมองทุ่งนาที่ไร้รวงข้าวสีทอง  เหลือไว้เพียงแต่ความทรงจำดีดี  กับกองฟาง  และตอซังข้าว ค่ะ  บ่งบอกถึงการสิ้นสุดของฤดูทำนาในปีนี้ค่ะ 

 

 

     สรุปว่า ทั้ง "เห็ดลม"  และ "ผักสวนครัว"   ถือว่าเป็น  "ผลผลิต"  ที่ออกดอกออกผล  จากความรัก  ความเอาใจใส่ดูแลจากพ่อกับแม่ค่ะ  ซึ่งเราทำแบบพออยู่ พอกิน  ไม่ได้ทำไว้เพื่อขายค่ะ  ส่วนที่เหลือก็นำมาแบ่งปันให้ญาติพี่น้อง และเพื่อนบ้านใกล้เคียง  แค่นี้พ่อกับแม่ก็บอกว่าสุขใจล่ะค่ะ 
     สำหรับตัว "ข้าพเจ้า"  เอง  ก็เป็น "ผลผลิต"  ที่เกิดจากความรักของพ่อกับแม่ ด้วยเช่นกัน  5555
 
แล้วพบกันใหม่ค่ะ
กอหญ้า...