สักครู่เข้าบันทึกท่านอาจารย์ ผศ.โสภณ เปียสนิท ท่านให้การบ้านมา แต่งกลอนตามภาพนี้ให้หน่อยครับ อู้ยยยย หนาว....... ใน http://gotoknow.org/blog/mongkol38/414277#2293337 ลองด้นไป ตามคำใบ้ ว่า " ลมเพ ลมพัด " เลยขอเก็บไว้ แฟ้ม งานอีกหนึ่งบทกลอน ขอขอบพระคุณในความกรุณาหาที่เปรียบมิได้ ตั้งเริ่มหัด ท่านคอยชี้ คอยแนะ คอยให้กำลังใจ สำหรับคนเคยกลัวบทกลอนในสมัยเป็นเด็ก ครูปประถมให้แต่งกลอนต้องนอนก่ายหน้าผาก
โอโหแต่งเก่งนะเนี่ยพี่หญิง นึกว่าลมเพ ลมพัดโบกสะพัดพัดมาไวๆๆ ฮ่าๆๆ
อั่นแน่....แอบมาหาตัวช่วยอยู่ทางนี้เอง เอ้าเร็ว....อ.ขจิตมาต่อให้หน่อยหนึ่งแล้ว
คิดถึงจัง
คุณครูใหญ่
มาแล้ว
บ้านอิงจันทร์...เริ่มหนาวเมื่อเช้านี้
เพิ่มดีกรี หนาวใหญ่เมื่อใกล้ค่ำ
อยากเข้านอนกอดซ้ายขวาขาประจำ
น้องต้นน้ำและต้นกล้า...น่าชิดเชย
สามแม่ลูกกอดก่ายให้ไออุ่น
รักละมุนยิ้มละไม.....จอมใจเอ๋ย
แม้วันวาน ผ่านเป็นอยู่ มีคู่เชย
กาลล่วงเลย มีเพียงเจ้า มิหนาวใจ
@@@โบกสะบัดคือสายลมใช่ธงไหว
ชวนให้ใจหนาวเหน็บเก็บความฝัน
คิดถึงอ้อมอกอุ่นทุกคืนวัน
เพ้อรำพันเดียวดายพ่ายลมเพ@@@
พี่ครู
krugui Chutima
เรียนคุณอุ้มบุญครับ
คืนวันนี้กลับมองภาพนกตัวเก่า เกิดแรงบันดาลใจ และสุนทรียารมณ์อยากร่วมสนุกต่อยอดจากที่เริ่มไว้ ได้บทกลอน "นกน้อยในดงหนาว" ขออนุญาตนำมาแจมไว้ตรงนี้ด้วยนะครับ นิดเดียวเอง นะนะ
คุณครูใหญ่
ไม่ทิ้งลาย