การเดินทางจากเชียงใหม่มาปายใช้ทางหลวงหมายเลข ๑๐๙๕ ยาวมาเรื่อย ๆ โดยแวะตลอดทาง นับจากบันทึก ตามหาความรัก ณ ปาย ( ๑ ) : จุดเริ่มต้นของการเดินทาง ผ่านมาถึงบันทึก ตามหาความรัก ณ ปาย ( ๒ ) : ห้วยน้ำดัง..ดินแดนอันมีมนต์ขลังแห่งเรา

 

การเดินทางจาก"อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง" ถึง "ปาย" ไม่ไกลกันมากนัก เพียงแต่ว่า เมื่อใกล้ถึงนั้น เกิดเหตุรถชะลอตัวอย่างมาก กระทั่งติดอยู่ที่โค้งหักศอกเลย

 

อะไรกัน...อะไรกัน ;(

 

 

 

และเป้าหมายนี้ยังไม่ชัดเจนจนกระทั่ง ภาพที่ปรากฎต่อหน้า คือ ...

 

ข้างทางมีแต่ร้านค้า บนถนนก็มีแต่รถทุกประเภท แถวนี้มันที่ไหนกันเนี่ย ...

 

เราขับรถผ่านสะพานเหล็กเก่า ๆ เขียว ๆ บนสะพานปูนใหม่ ๆ ทำให้ถึงได้ทราบว่า เราได้มาถึง "สะพานประวัติศาสตร์ (ท่าปาย)" อันเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีคนชอบถ่ายรูปมาลงหนังสือท่องเที่ยว หรือ อินเทอร์เน็ต กันเป็นประจำ

แต่ไม่นึกว่า มันจะเปลี่ยนไปได้มากมายขนาดนี้จาก ๓ ปีที่แล้วที่ผมได้มาเป็นวิทยากรให้กับโรงเรียนปายวิทยาคาร ในตัวอำเภอปาย

 

สมัยก่อนมีแต่สะพานสนิมขึ้นเก่า ๆ ไม้บนสะพานผุ ๆ มีป้ายเก่า ๆ บอกชื่อป้ายเดียว สองข้างทางมีแต่ป่า นา ไร่ แต่ไม่ใช่แบบนี้แน่ ๆ เหมือนถนนคนเดินเปี๊ยบ เฮ้อ !

 

เมื่อเลยสะพานมา เพื่อนผมเลี้ยวซ้าย จอดรถหน้าบ้านหรู ๆ อยู่หลาย ๆ หลัง คิดว่า เป็นรีสอร์ทคนมีตังค์ ใครเห็นภาพก็ว่าอยู่เมืองนอกเมืองนากัน

 

จอดรถไว้แถวนี้แหละ แล้วเดินย้อนกลับมายังสะพานอีกที

 

 

ผมเดินตัดร้านกาแฟชื่อ Coffee Tea Sapan (จริง ๆ คือ กาแฟวาวีของเชียงใหม่นั่นแหละ)

 

 

อันนี้บริเวณทางเข้าร้านกาแฟ ...

 

 

ข้ามถนนมาก็ยังเจอร้านค้าแบบนี้ ขายทุกอย่าง ...

 

 

 

สะพานประวัติศาสตร์ (ท่าปาย)

 

 

ป้ายเก่า ๆ ของสะพานประวัติศาสตร์ (ท่าปาย) สร้างตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๘๕

(จริง ๆ ป้ายที่เขาทาสีใหม่ก็มี แต่เพื่อนผมดันเอาหน้าไปวางไว้ ผมเลยไม่ได้นำขึ้นที่บันทึกครับ)

 

 

อย่างที่ผมเล่าผ่านมานั่นแหละครับ สะพานดั้งเดิมเป็นเหล็กผุ ๆ ไม้ทางเดินก็ผุ ๆ จนไม่มีใครกล้าจะขึ้นมาเดิน หากจะบันทึกภาพก็แค่ตรงหัวสะพานก็เพียงพอครับ

 

แต่ตอนนี้บูรณะใหม่จนไม่ใช่สะพานประวัติศาสตร์อีกต่อไปแล้วครับ มันคือ สะพานเพื่อนักท่องเที่ยวเท่านั้น

 

 

ในการเดินไปบนสะพานจะพบช่องไม้หักแบบนี้ตลอดทาง ...

 

 

อารมณ์สุนทรียภาพหน่อย ก็มายืนดูวิวทิวทัศน์ลำน้ำปายสักหน่อย (แต่คนนี้ใครก็ไม่รู้อ่ะครับ อิ อิ)

 

 

มีรีสอร์ท มีการล่องแพ ... บริการให้กับนักท่องเที่ยว

 

 

หัวสะพานอีกด้าน มีศาลเจ้าที่ มีทางลง และมีป้ายอธิบายต่าง ๆ ครับ

 

 

แผนที่เมืองปาย ... ตามทางหลวงหมายเลข ๑๐๙๕

 

 

มีประวัติเมืองปายให้อ่าน ... เสมือนสะพานนี้เป็นประตูสู่ปาย

 

 

 

 

มีภาพสะพานท่าปายในอดีต วิวัฒนาการ ลักษณะต่าง ๆ ให้เราได้ชมกัน ...

 

 

คนเหนือเรียกสะพานเหล็กแบบนี้ว่า "ขัวเหล็ก"

 

 

ได้เวลาพอสมควรสำหรับเพื่อนผมที่เข้ากล้องเป็นร้อยรูป เราก็เดินกลับไปยังที่จอดรถ

 

ทำให้เราได้เห็นอีกด้านของสะพานฯ ... รีสอร์ท ลานกางเตนท์ ที่ขนานไปกับลำน้ำปาย

 

 

ร้านกาแฟที่เราเดินผ่านมาตะกี้ ข้าง ๆ ก็เป็นร้านอาหารเช่นกัน สถาปัตยกรรมอะไรไม่ทราบ วัฒนธรรมอะไรไม่รู้ แต่ที่ทราบนี่คือ "ปาย" เมืองไทยของเราเองครับ

 

ไม่ว่าใครจะรู้สึกอย่างไร ผมก็รู้สึกของผมแบบนี้ ผมรักปาย แต่ไม่อยากให้ใครมาทึ้งปาย แล้วทำลายวัฒนธรรมของที่นี่จนหมดสิ้น ก็เพื่อ "เงินทอง" เท่านั้น

 

 

 

เป้าหมายต่อไปยังคงอยู่ ...

 

 

รักปาย อยากไปปาย โปรดช่วยกันรักษา "ความเป็นปาย" ให้คงอยู่ไปนาน ๆ ด้วยเถอะครับ มิฉะนั้น อนาคตจะไม่มี "ปาย" อีกต่อไป จะมีแต่เมืองขยะใหม่เกิดขึ้นเท่านั้น

 

 

Coffee in Love สุดฮิตจากภาพยนตร์ หนังสือ ฯลฯ คงเป็นเป้าหมายที่ไกลจากนี้

 

 

ขอบคุณที่ยังติดตามบันทึกอย่างต่อเนื่อง ;)...

 

บุญรักษา นะครับ ;)...

 

 

 

แหล่งข้อมูล

ประวัติและภาพของสะพานประวัติศาสตร์ (ท่าปาย).  http://61.7.233.3/cd/index.php?pg=rsview&id=68