วันเล็กๆของคนเล็กๆ ไม่ไช่เป็นวาระสำคัญ เเต่มีความหมายกับคนๆหนึ่ง

นั่นคือวันที่ผมลืมตาดูโลกย้อนหลังไปนานพอสมควรครับ... ;)

 

ปีนี้ถือว่าเป็นปีที่ผมเติบโตมากทั้งสติปัญญาเเละความคิด ด้วยสถานการณ์ที่เข้ามา ทำให้ต้องฝึกฝน ฝ่าฟัน มีทั้งสำเร็จเเละล้มเหลว

เเต่ที่ได้เสมอๆคือ "บทเรียน"

--------------------------------------------------------

สิ่งที่ทำให้มีความสุข ...

เป็นความผูกพันที่งดงามของกัลยาณมิตร..

สาวๆจากรามัน ยะลา มาเซอร์ไพร์ส ที่ร้านกาแฟวาวีปาย ...

เสียงเพลง happy birthday ที่ดังก้องในร้านในวันก่อน

พนักงานร้านกาแฟยกเค้ก พร้อมกับเเสงเทียนที่ลุกโชติช่วง

ย่างกรายเข้ามาหาผมช้าๆ

สายตาของลูกค้าในร้านจ้องมายังที่ผม ...เพียงจุดเดียว

เวลานั้น..เหมือนเข็มนาฬิกาถูกตรึงเอาไว้ด้วยความแปลกใจ ดีใจ เเละมีความสุข

ขอบคุณครับสำหรับความรู้สึกที่ดีๆ ที่มีให้

บรรยากาศในร้านกาแฟวาวี บุระลำปาย

พี่สาวใจดีที่มอบสิ่งดีๆให้

เค้กช้อคโเเลต ความหวานหอมของมิตรภาพ

--------------------------------------------------------------------

เเละสิ่งที่ทำให้ผมยิ้มอย่างมีความสุข เมื่อถึงบ้าน...

ส่งให้ น้าเอก นะคะ (เเต่ก็ถึง)

ผ้าพันคอให้น้าเอกของน้องพอ

ไม่ลืมที่จะอวยพรวันเกิดให้น้าเอกด้วย

รักเราจะเบ่งบาน...

 

 

 

เอก ,จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

ปาย,เเม่ฮ่องสอน