เก็บกอดดวงใจที่มีแค่เรา ณ ปราสาทเขาพนมรุ้ง

เก็บกอดดวงใจที่มีแค่เรา ณ ปราสาทเขาพนมรุ้ง

 

 

สายหมอกซอกหินและกลิ่นกรุ่นหอมจากมวลใบไม้

‘ณ ปราสาทเขาพนมรุ้ง’ ยามเช้า...ช่างแสนยะเยือกเย็น

จนผมอดที่จะเก็บกอดดวงใจของตนเองไม่ได้

 

 

ทางเดินก่อนถึง ‘สะพานนาคราช’ ที่ขึ้นสู่ศาสนสถานปราสาทเบื้องหน้า

ช่างยาวไกลและแสนหนักหนาทรมานราวกับผมได้แบกก้อนหินทรายสีชมพูด้วยตนเอง

ปราสาทสีชมพูอันอลังการ...

อาจเสมือนตัวแทนของความรักอันยิ่งใหญ่แห่งพลังของความเชื่อ

ความเชื่อทำให้สรรพสิ่งมีพลังพลานุภาพให้ก้าวเดินข้างหน้า...

 

 

คนยุคนั้น...อาจจะไม่แตกต่างกับ...คนยุคนี้….

 

 

ผมสูดผมหายใจเข้า-ออก อย่างลึกและนานในทุกขณะย่างก้าวขึ้นบันได

ก้าวแล้วก้าวเล่า...ณ แห่งนี้ ที่เคยเป็น ‘ภูเขาไฟ’ มาก่อน

ผ่านมติของกาลเวลา...หยาดเหงื่อ...หยดน้ำตา...รอยยิ้ม

 

 

ผมเห็นตัวปราสาทแล้วเบื้องหน้า...

ก้อนหินแต่ละก้อนที่มาติดมาต่อมาปะกลายเป็นปราสาทสีชมพูอันงดงามและยิ่งใหญ่

ทับหลังนารายณ์บรรทมสินธุ์

ที่ผมฝันถึงอยู่เสมอ  และหลงรักความงดงาม แม้ระยะเวลาที่ทอดยาวมานานแสนนาน

 

  

ภูมิปัญญาอันชาญฉลาดในการออกแบบและก่อสร้างของปราสาท

ตามหลัก ‘ ดวงและดาว ’ทำให้เกิดปรากฎการณ์อันมหัศจรรย์

‘ แสงอาทิตย์ส่องทะลุซุ้มประตูทั้ง ๑๕ บานของปราสาท ’

 

 

 

‘ณ ปราสาทเขาพนมรุ้ง’
ผมเก็บกอดดวงใจที่มีแค่ผม…ขอขอบพระคุณแด่ทุกบรรพชนทุกชีวิต

ที่มีเวทมนตร์วิเศษที่เนรมิตปราสาทให้คนรุ่นหลัง

ได้ชื่นชมกับความยิ่งใหญ่และมหัศจรรย์

ข้ามผ่านคืนวัน-กาลเวลา  สู่ขอบฟ้าฝั่งฝันอันแสนไกล

 

 

 

ผมโผล่หน้าจากหน้าต่างของก้อนหิน แล้วแหงนมองท้องฟ้า

เพื่อค้นหาความทรงจำเก่า ๆ ที่ผ่านมาของผม

และพยายามเก็บกอดดวงใจเอาไว้

เพื่อไม่ได้ลอยล่องหายไปพร้อมกับ

สายหมอกซอกหินและกลิ่นกรุ่นหอมจากมวลใบไม้ ‘ณ ปราสาทเขาพนมรุ้ง’ ……

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หมายเหตุ

ขอขอบพระคุณครอบครัวพี่ดอสทุก ๆ ท่าน ที่งดงามราว ‘ ปราสาทพนมรุ้ง ’ ที่นำผมได้มาเยี่ยมชม วันที่ 18 พฤศจิกายน 2553 ในการเดินทางมาแบ่งปันความรู้เรื่อง ‘ การสร้างและใช้แผนที่ทางเดินยุทธศาสตร์ ’ ให้เครือข่ายสุขภาพของโรงพยาบาลสุขภาพหัวถนน อำเภอนางรอง  จังหวัดบุรีรัมย์ 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความสุขของหมออนามัย



ความเห็น (10)

เขียนเมื่อ 
  • ชื่นชมงานวรรณกรรมของน้องพี่
  •  และโบราณสถานที่เคยรุ่งเรืองในอดีต

เขียนเมื่อ 

ขอบพระคุณ พี่อุ้มบุญ ครับ

 

แม้ชีวิตในแต่ละวันจะไม่มีแสงอาทิตย์ส่องถึงตัวผม

แต่ผมขอนะครับ...

ขอให้แสงอาทิตย์ส่องทะลุซุ้มประตูทั้ง ๑๕ บานของปราสาทเขาพนมรุ้ง

ให้ทุกคนได้เห็นครับตลอดกาลนาน...

เขียนเมื่อ 

 

เขียนเมื่อ 

 

เขียนเมื่อ 

 

เขียนเมื่อ 

ปราสาทเขาพนมรุ้ง ที่ดูขลัง ศักดิ์สิทธิ์ ยิ่งชวนติดตาม เมื่อถ่ายทอดผ่านมุมมองคุณหมออิสานฯ ให้อารมณ์ที่ละเมียด ละไม เหนือจินตนาการมากๆ

ไปชมหลายรอบ แต่ยังไม่เคยได้สัมผัสกับ ‘ แสงอาทิตย์ส่องทะลุซุ้มประตูทั้ง ๑๕ บานของปราสาท ’ .. จึงยังต้องกลับไปอีกแน่นอนค่ะ

ไว้คงต้องยืมภาพสวยงามและชัดเจนนี้ ไปประกอบเรื่องเล่าศาสนสถานสามแผ่นดิน บ้างแล้วนะคะ ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

   มาชื่นชมความงดงามของปราสาทเขาพนมรุ้ง....ขอยกนิ้งโป้งให้เลยนะคะว่า..สามารถเขียน..ถ่ายทอดความรู้สึกโยงใยไปถึงอดีต ถึงธรรมชาติ ถึงหัวใจตนเองได้อย่างงดงามและลงตัวมากๆ...คนอ่านได้จินตนาการ..อินน์..ไปด้วย...อ่านแล้วรู้สึกราวกับว่าได้ทำหัวใจหล่นไว้ที่พนมรุ้ง..ยังไงยังงั้นเลยค่ะ.....สุดยอด

เขียนเมื่อ 

กราบขอบพระคุณทุกท่านครับ

ที่เข้ามาแวะชมบันทึกนี้ของผม

และกำลังใจทั้งหมดทั้งมวล

ที่ไม่อาจลืมเลือนได้จากทุก ๆ คน ครับ

เขียนเมื่อ 

พนมรุ้ง รุ่งเรืองเลื่องชื่อ

นี่คือ จิตวิญญานงานศิลป์

ยืนย้ำ ค้ำฟ้าค้ำดิน

ไม้สิ้น ศรัทธาแม้นาที

         เกิดมา มีชาติแน่ชัด

         ซื่อสัตย์ จงรักษ์ศักดิ์ศรี

         สืบทอด มรดกความดี

         พนมรุ้ง ให้คงมีสืบไป

เขียนเมื่อ 

             เคยอ่านในหนังสือวรรณคดีไทยระดับประถม  เด็กนักเรียนหลายคนเคยมาเห็นแล้ว แต่ครูยังไม่มีโอกาสได้มาเที่ยวเลยค่ะ   มาท่องเที่ยวกับทิมดาบทัวร์ก่อนก็แล้วกัน...นะคะ

                                 

                                 ภาพวัดบ้านปาง อ.ลี้ จ.ลำพูนค่ะ