บันทึกเรื่องราวของพ่อ
เรียนเชิญร่วมไว้อาลัยคุณพ่อวัย ๙๑ ปี ค่ะ
พาคุณพ่อวัย 91 กลับบ้าน
เมื่อโรงพยาบาล มอ. ไม่มีเตียงไข้ให้คุณพ่อ วัย 91 ปี
บันทึกที่ยาวที่สุด : สองมือพ่อ
(๑)
สองมือกร้าน ด่างดำ พ่อตรำตราก
ทนลำบากสักเพียงใดไม่เคยบ่น
สู้แดดร้อน หยาดเหงื่อผุด สุดอดทน
กี่ร้อนฝน ถากถางทำ ตรำสู้งาน
(๒)
เส้นเอ็นที่ ผุดทั่วร่างช่างน่าคิด
ตราบชีวิตพ่อฟันฝ่าน่าสงสาร
เพื่อลูกรัก จักเติบใหญ่ได้สำราญ
เสริมรากฐาน อนาคต สู้หมดใจ
(๓)
ตักของพ่อลูกเคยซบช่างอบอุ่น
ลูกเคยคุ้นหนุนเล่นเป็นนิสัย
เล่านิทานคุณธรรมลูกฉ่ำใจ
ปลูกฝังในสิ่งดีงามลูกจดจำ
(๔)
อรุณรุ่ง...พ่อเคยปลุกให้ลุกตื่น
เช้าสดชื่น ตักบาตรพระ อุราฉ่ำ
รู้เพียงพอ พ่อปลูกฝัง สั่งถ้อยคำ
สิ่งพ่อย้ำ ลูกจำ มิลืมเลือน
(๕)
หยาดเหงื่อหยด ทั้งชีวิต ดวงจิตพ่อ
เพื่อลูกรัก สร้างต่อ ก่อให้เหมือน
ทุกความหมายมีค่าล้ำพ่อย้ำเตือน
จะกี่เดือนกี่ปีมีหลักการ
(๖)
แต่วันนี้ ลูกลุกตื่น สะอื้นไห้
ไม่มีใครคอยย้ำเตือนเหมือนเคยผ่าน
พ่อจากลูกไปแล้วตลอดกาล
สิ้นสังขารแต่ความดีมิเคลื่อนคลาย
(๗)
ขอพ่ออย่ากังวลคนเบื้องหลัง
สิ่งปลูกฝัง จะสานต่อมิเลือนหาย
ขอพ่อสู่สุคติที่สุขใจ
สุขสดใสบนฟากฟ้าทิพย์วิมาน
(๘)
สิ้นเพียงร่าง แบบอย่างยังคงอยู่
ชนเชิดชู ดีประดับ คอยขับขาน
สถิตย์แนบ แบบอย่างดี นี้แสนนาน
ดวงวิญาณพ่อ... สู่สวรรค์ชั้นฟ้าเทอญ
ขอบพระคุณครูกลอนที่สอนสั่ง
ขอบพระคุณพี่น้องผองเพื่อนที่แวะมาเยี่ยมเยียน
อิงจันทร์
๙ ธันวาคม ๒๕๕๓
พระสอนว่าความกตัญญูเป็นเครื่องหมายของคนดีนะครับ
ดังนั้นเอาดอกไม้มาฝากคนดีครับ
สวัสดีครับ
สี่สิบวันคุณอิงจันทร์ต้องขาดพ่อ
จึงร่วมขอเสียใจในโศกศัลย์
จากภาพถ่ายได้เห็นเป็นสำคัญ
พ่อคุณนั้นอายุยืนควรชื่นใจ
ธนา นนทพุทธ
สวัสดีค่ะอาจารย์
โสภณ เปียสนิท
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ
นาย ธนา นนทพุทธ
สวัสดีค่ะพี่อิง
สวัสดีค่ะพี่คิม
ยายคิม
สวัสดียามเช้าค่ะพี่อิงจันทร์
สองมือพ่อ ก่อร่าง สร้างความสุข พ่อทำทุก สิ่งอัน วันพ่ออยู่
เป็นตัวอย่าง สร้างดีไว้ ให้ลูกดู ขอเชิดชู ในดวงจิต นิจนิรันดร์
พ่ออยู่ในใจเราเสมอค่ะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะพี่อิงจันทร์
เราเก็บท่านไว้ในใจ
ทุกสิ่งที่ท่านสอน เราเก็บมาสอนลูกหลานต่อไป
ความรักพ่อเป็นอมตะ ไม่มีวันเสื่อมหาย
คิดถึงน้องเสมอค่ะ ฝากความรักถึงหลานๆด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะน้องอุ้ม
ถาวร