ทุกท่านคิดว่า การโดนด่านั้นดีหรือไม่ดีครับ?

อาจารย์เคยสอนผมว่าการโดนใครด่านั้นมีประโยชน์เป็นอย่างยิ่งครับ

เพราะ 1 เราได้ย้อนกลับมาดูว่าเราเป็นอย่างที่เขาด่าไหม

2 ถ้าเป็นเราจะได้ปรับปรุงแก้ไขตัวเอง หรือ

3 ถ้าไม่เป็นเราก็จะได้ "ทำบุญ" ไปโดยปริยายครับ

เพราะคนที่ด่าเราเขาก็จะ "สบายใจ" แถมยังเป็นการทำบุญกับคนด้วยนะครับ ไม่ต้องไปวัดให้เสียเวลา ไม่ต้องซื้อของมาใส่บาตร มีสัตว์มาให้โปรดถึงที่ ได้บุญเยอะเลย

ดังเช่นวันนี้ผมอาจจะถูกเพื่อน ๆ ด่าว่า ว่าเป็นคนไม่ดีอย่างโน้นอย่างนี้ ทำงานเพื่อตัวเองเพียงคนเดียว หลังจากได้รับจดหมายจาก สคส. แต่เขาไม่รู้หรอกครับว่า ผมต้องเหนื่อยและทุ่มเทการทำงานเพื่อพวกเขาขนาดไหน

โดยเฉพาะที่สำคัญ

เขาไม่ทราบหรอกครับว่า ผมได้ฝึกวิทยายุทธนี้มาแล้ว ตั้งแต่ทำงาน PAR ใหม่ครับ


อาจารย์มารุต สอนให้ผมฝึกวิทยายุทธ

อาจารย์พูดกับผมว่า

ปภังกร..... "คุณเคยดูหนังจีนกำลังภายในมั๊ย"

เคยดูครับ

"คุณเคยเห็นตอนที่เขาซัดอาวุธลับใส่กันมั๊ย พวกเข็มพิษน่ะ"

เคยเห็นครับ มีอะไรเหรอครับ

"คุณจะเห็นคนที่สองจำพวก พวกแรกไม่มีวิทยายุทธ หรือมีวิทยายุทธแต่ไม่แกร่งกล้า เวลาเขาซัดมาหลบไม่ทัน เป็นไงล่ะ เจ็บตัว บาดเจ็บจากพิษหรืออาวุธที่เขาซัดมา หรืออาจถึงขั้นตายได้ โดนเสร็จรับเสร็จเป็นไงต่อ ซัดกลับ ซัดกันไปซัดกันมา เจ็บตัวทั้งคู่ เจ็บกันยิ่งกว่าเดิม

แต่คนอีกพวกนึง มีวิทยายุทธ เขายกนิ้วขึ้นมาสองนิ้ว หนีบเข็มพิษไว้ได้ทันแล้วโยนทิ้งไปอย่างง่ายดาย หรือใช้สายตามองอาวุธเหล่านั้นและหลบได้อย่างไม่มีปัญหา"

"ผมให้คุณมาทำงานวิจัยแบบ PAR ไม่ได้สอนให้คุณนำไปใช้แต่ตอนทำงานในชุมชนเท่านั้นนะ การทำงานแบบมีส่วนร่วมเนี่ย ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราฝึกเราสามารถนำไปใช้ได้ในชีวิตประจำวันได้ เพราะถ้าเราใช้กับตัวเราเองไม่ได้ เราจะไปใช้กับคนอื่นได้อย่างไร"

"เวลาโดนใครด่า ก็เหมือนกับโดนซัดอาวุธลับใส่ ถ้าเราไม่ได้ฝึกวิทยายุทธ เราก็จะโดนเข้าไปเต็ม ๆ แล้วเป็นไง เจ็บมั๊ย เจ็บตัว เจ็บใจ ผูกใจเจ็บ เราน่ะเจ็บเต็ม ๆ แต่คนด่าล่ะ สบายไปแล้ว สบายใจ สบายใจที่ได้ด่า เขาด่าเราครั้งเดียว แต่เราล่ะ เอาเก็บไปคิด คิดแล้วคิดอีก เจ็บแล้วเจ็บอีกใช่ไหม เหมือนมีเข็มนับร้อย ๆ ด้ามทิ่มแทงอยู่ตรงที่หัวใจ เจ็บเป็นร้อย ๆ พัน ๆ ครั้ง เมื่อเราเจ็บแบบั้นเราจะไปทำงานกับคนอื่นให้ดีได้อย่างไร งานก็ออกมาไม่ดี แถมนำสิ่งที่ไม่ดี ๆ นั้นลงไปทำงานกับชุมชนอีก ดังนั้นเราต้องฝึกวิทยายุทธนี้ให้ดีนะ"

ฝึกอย่างไรล่ะครับ

"อย่างแรกที่ผมเล่าไปแล้ว คิดถึงเสียว่าทำบุญ ทำให้เขาสบายใจ คุณก็จะสบายใจไปด้วย"

"อย่างที่สอง คุณคิดเสียว่า เขาป่วย เขามีอาการป่วยทางจิต จิตที่คิดอะไรแต่สิ่งที่มันไม่ดี ๆ เขาจึงแสดงออกมาแบบนั้น เพราะถ้าคนที่ดี ๆ เขาคงไม่ทำแบบนั้นหรอก"

"อย่างที่สาม จำเรื่องคำสอนของในหลวงได้ไหม เวลาเราเจออะไรก็ตาม ให้หายใจลึก ๆ ถ้าเราโกรธ ลมหายใจเราจะสั้น ลมหายใจสั้น อออกซินเจนขึ้นไปเลี้ยงหัวสมองไม่พอ ขาดสติ ขาดสติ ขาดสติ แต่ถ้าเราหายใจยาว หายใจเข้าหายใจออกยาว ๆ สติมาปัญญาเกิด แล้วคุณจะรู้เองแหละนะ ว่าคุณควรจะทำอย่างไร"

 

คุณฝึกเข้านะ แล้วคุณจะเป็น "คนที่มีใจดี"

ครับ ผมจะฝึกอย่างสม่ำเสมอและทำอย่างที่อาจารย์บอกให้ได้ครับ