เดิมฉันนัดกับเอกและดิเรกว่าจะลงไปหาที่ชั้นล่างแถวร้านอาหาร  ภายหลังที่ได้พบกับพี่ใหญ่นาง นงนาท สนธิสุวรรณ จึงต้องเปลี่ยนใจ หันมาชวนกันทั้งพี่ใหญ่ อุ้มบุญ น้องออโต้ และฉันได้เรียนรู้การพับกระดาษกับอาจารย์ ดร.บัญชา ธนบุญสมบัติ  เพื่อรอสมาชิกกลุ่มเรากันเอง  ในการพร้อมหน้ากันรับเลี้ยงข้าวจากพี่ใหญ่  ป้าแดงรัชวัลย์ หนานเกียรติ เอกจตุพร ดิเรกมาพร้อมหน้าแล้ว 

       พวกเราไปที่ร้านอาหารญี่ปุ่น  มื้อกลางวันหนานเกียรติและกวางเลี้ยงอาหารญี่ปุ่นเหมือนกัน  ตอนเย็นพี่ใหญ่เลี้ยงอีกครั้งแต่คนละร้าน  ป้าแดงรัชวัลย์และอุ้มบุญขอตัวไม่ทานอาหาร  ขณะที่แต่ละคนสาระวนกับการสั่งอาหาร กวางก็เดินมาสมทบตามการนัดหมายจากชายหนุ่มของเธอ  ทั้งคณะมีผู้หญิง ๓ ผู้ชาย ๔ รวมทั้งออโต้

      บุคคลที่ฉันพบครั้งแรกก็คือพี่ใหญ่ ส่วนกวางฉันพบมาครั้งหนึ่งแล้ว  นอกนั้นเขาพอรู้ว่าฉันมีลำไส้ยาวสั้นแค่ไหน  โดยไม่ต้องสาธยายกันอีกกว่านี้  ต่างคุยกันเรื่องอาหารเพียงเบา ๆ   ซึ่งเห็นว่าชายหนุ่ม ๓ คนที่ฝั่งตรงข้ามไม่นับออโต  ทำท่าทางสงบเสงี่ยมกันมาก   ทำให้พี่ใหญ่เปิดประเด็นเพื่อเป็นการปิดกั้นช่องว่างระหว่างวัย 

      "ฝากความคิดถึงไปยังแม่ยายด้วยนะคะว่าวันนี้เจอพี่ใหญ่" พี่ใหญ่บอกกับใครคนหนึ่ง  ที่พี่ใหญ่ได้ติดตามประวัติว่าเขาจัดพิธีสละโสดที่หอประชุมธนาคารชาติ  และทั้งวงได้วิพากษ์วิจารณืเกี่ยวกับการ์ดแต่งงาน  ชายหนุ่มคนนี้เขาบอกว่า "ทำด้วยความคิด  ออกแบบ และตกแต่งด้วยตนเอง"  ฉันคงว่าแรงไปตามนิสัยว่า "ดีรักษาคำพูดแบบโบราณ ไม่เหมือนใครดี" 

      "แล้วเจอกันได้อย่างไร"  พี่ใหญ่รุกต่อ  เมื่อเห็นว่าฝ่ายหญิงสาวเป็นคนน่ารัก และกันเอง พูดตรงไปตรงมา

       "เจอกันที่เชียงใหม่ค่ะ"  หญิงสาวตอบ  แต่ชายหนุ่มบอกว่า "เจอกันที่แพร่ครับ"   อ๊ะ  ๆ ๆ ๆ ที่ฉันแอบรู้มาก่อนไม่อย่างนี้นี่  ฉันแอบคิดในใจ 

       "ตอนเจอกันที่แพร่ เขาบวชเป็นพระ  แต่...นึกในใจว่าพระรูปนี้หล่อนี่  แต่ไม่ได้คิดอะไร" หญิงสาวยืนยัน

        ชายหนุ่มยืนยันความหนักแน่นอีกว่า "ตอนผมบวชอยู่ ผมไม่ทราบว่าเขารู้จักผม  และเพิ่งทราบว่า....ผมเป็นพระที่หล่อดูดีครับ" ทำให้ฉันคิดอยู่ในใจว่าสมัยนั้นปูนคงราคาถูกจึงหล่อพระได้สำเร็จ

        "มาเจอกันอีกทีที่เชียงใหม่ค่ะ  หนูลืมไปแล้วว่าเขาเป็นใคร  เพราะเขาไม่หล่อเหมือนเป็นพระเลยค่ะ  แต่มีพี่คนหนึ่งแนะนำให้รู้จัก..หนูก็อ้อ..แน่ละ"  หญิงสาวสาธยายด้วยความเป็นสุข

        "แล้วมารักกันได้ไง รักกันกี่เดือนจึงแต่ง"  พี่ใหญ่มาเหนือกว่า  ทำให้ชายหนุ่มขอตัวพาออโต้ไปห้องน้ำ  ฯลฯ.....ภาคพิเศษเก็บไว้ก่อน  เพราะเป็นเรื่องที่ทั้งสองเกี่ยงกันเล่าก่อน..

         พี่ใหญ่ได้เสนอและความคิดเห็นเกี่ยวกับการเลี้ยงลูกคือน้องเฌวา  ให้แก่ชายหนุ่มและหญิงสาวคู่นี้  เพราะถือว่าเป็นน้อง เป็นลูกหลาน ญาติสนิทคนหนึ่งนั่นเอง  และพี่ใหญ่ได้สร้างความคุ้นเคยเล่าเรื่องและประสบการณ์ส่วนตัวให้พวกเรารับฟังด้วย

         ถึงคราวพระเอก "หนุ่มหน้ามนคนเมืองปาย"  วันนี้ดูเหมือนมีคนสวย น่ารัก ผิวงาม ขำคมตามฉบับหญิงไทยแท้  เมื่อพี่ใหญ่ถามไถ่ดูบ้างเขาไม่ตอบ  แต่ฉันตอบแทน ทำเอาเขาหน้าแดง  ยังไม่ม้วน ทำเป็นแก้เก้อ  ยกกล้องถ่ายรูปขึ้นมาเล็งอาหารแทน  แต่มีเพื่อนข้าง ๆ แก้ต่างแทน...เว้นวรรคไปก่อน

        ถึงคราวฉันบ้าง "เมื่อเราคบกัน และรู้จักกัน คิดจะคบกันต่อไปอย่างยืนยาว โดยเฉพาะพี่ใหญ่ผู้ที่เคารพนับถือ  ฉันได้เปิดแบบไม่หุบไม่ปิด ไม่จำเป็นต้องระวังอะไร เพราะทุกอย่างไม่เป็นพิษภัยถือว่าเป็น KM ให้น้อง ๆ " 

          เมื่อฉันเล่าเรื่องราวและประสบการณ์ของฉันตกหล่นหรือขาดตอน  จึงเป็นทีของหนุ่มเมืองปายและหนุ่มปากพยูน  ช่วยกันต่อเติมเสริมให้  เป็นที่สนุกทั้งคนเล่าและคนฟัง  หนุ่มปากพยูนกลัวคำถามของพี่ใหญ่จึงทำท่าเป็นผู้ถ่ายภาพ เพราะต้องลุกไปจากโต๊ะบ่อย ๆ ...เอาไว้ก่อนเถอะนะ

         พี่ใหญ่ได้บอกว่า "เรื่องราวหรือประสบการณ์ของคนหนึ่ง อาจเป็นบทเรียนและแนวคิด แนวทางของอีกคน ให้พ่อหนุ่มทั้งหลายจงฟังไว้  พี่ใหญ่อยากเห็นน้องนุ่งมีความสุขและเป็นคนรับใช้สังคมกันอย่างจริงจัง"

         พวกเราได้แบบอย่างของผู้ใหญ่จากพี่ใหญ่ นาง นงนาท สนธิสุวรรณ ในการบริจาคเงินให้เอกไปซื้อเสื้อกีฬาให้กับโรงเรียนแห่งหนึ่ง  โดยไม่ประสงค์ออกนาม  และที่สำคัญพี่ใหญ่เป็นผู้อาวุโสที่ไปทำงานให้กับองค์กรโดยไม่รับเงินเดือน  นอกจากบำนาญ  อันเป็นการปฏิบัติของผู้มีจิตสาธารณะที่ทำเพื่อสังคม หากเราติดตามอ่านบันทึกของพี่ใหญ่  จะทราบเกี่ยวกับกิจกรรมเพื่อสังคมที่ยิ่งใหญ่มาก  และพี่ใหญ่ได้ให้ข้อคิดเกี่ยวกับการอยู่กับปัจจุบันคือ "ตัดทีละน้อย" แล้วแต่จะเลือกตัดอะไรก่อน สิ่งที่ควรรักษาคือ "สุขภาพกายและจิต"

        การทานอาหารและพูดคุยสนทนาของเรา มีบรรยากาศที่เป็นไปอย่างกันเอง เหมือนกันได้รู้จักกันมาก่อนเป็นแรมปี  พวกเราทุกคนหนานเกียรติ กวาง เอก ดิเรก ออโตและคิม  ขอกราบขอบพระคุณพี่ใหญ่อีกครั้งหนึ่ง ด้วยความรัก ความเคารพ และความศรัทธาเป็นอย่างยิ่งค่ะ

        ขอขอบคุณสังคมเสมือนเครือข่ายออนไลน์ GotoKnow ที่มีแต่ให้ และโลกอันงดงามใบนี้ที่ทำให้เราได้รู้จักกัน ได้พบกันในความเป็นจริง ร่วมกันสร้างฝันให้โลกนี้บรรเจิด และร่วมมือกันกอดโลกด้วยคำว่า "ให้และแบ่งปัน" ต่อไป

Large_dsc04591