หลักการทำงานในชุมชน สำหรับ คน กศน.

          หลักสำคัญในการทำงานร่วมกับชาวบ้าน คนอื่นหรือหน่วยงานอื่น ซึ่งผมเคยมีประสบการณ์ทำงานร่วมกับหลายหน่วยงานทั้งระดับเล็กจนถึงระดับใหญ่นั้นและได้รับความร่วมมือและช่วยเหลืองาน กศน.ของเรามาด้วยดีโดยตลอดนั้น  ผมคิดว่าสามารถนำมาใช้ในงาน กศน.ได้เป็นอย่างดี จึงอยากฝากให้ หัวหน้า กศน.ตำบล/ครูศูนย์การเรียนชุมชนฯทังหลายผู้เปรียบเสมือนขุนทัพแนวหน้าของ กศน.นำไปคิดและปฏิบัติ เพื่อความเจริญรุ่งเรืองของชาวบ้านและงาน กศน.ของเราด้วย มีดังนี้ครับ

  1. ตนนั้นแลเป็นที่พึ่งแห่งตน  (ช่วยเหลือตนเองก่อน  แล้วทั้งพระและทั้งเจ้า  จะช่วยท่าน)  กล่าวคือ เราควรลงมือทำให้คนอื่นเห็นก่อนถึงความตั้งใจจริงในการทำงาน ถ้ามีแรงกาย ก็ทำด้วยแรงกาย ถ้ามีแรงเงิน ก็จงทำด้วยแรงเงิน  ...เรื่อง แรงเงิน นี่ก็สำคัญ หลายครั้งที่หลายหน่วยงาน(เราด้วย) มีเงินแล้วแต่สงวนไว้ทำอย่างอื่น  แล้วก็ขอจากที่อื่น ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง (ถ้าเขารู้ว่าเรามีเงินแล้วไม่ทำ เขาก็ไม่ช่วยหรือร่วมมือด้วย...แต่ถ้าเราทำแล้วแรงเงินหมด เขาถึงจะช่วยครับ) และที่เขาไม่ช่วยเลย โดยส่วนมาก ก็ไปสร้างพฤติกรรมที่ไม่ดี ที่เขาไม่ชอบไว้เสียมาก เลยไม่ได้รับความร่วมมือตลอดไป
  2. ช่วยเหลือเขาก่อน แล้วเขาจะมาช่วยท่านในภายหลัง อันนี้สำคัญครับ เขาเรียกว่า ”น้ำใจ” บางหน่วยงานเขามีคนแค่เพียงคนเดียว แต่หน่วยงาน กศน.ของเรามี”คน”เยอะ และยังอยู่ในชุมชนฐานล่างด้วย หลายหน่วยงานจึงเพ่งเล็งมองมาที่หน่วยงานของเรา อยากให้เราช่วย เช่น ประสานชาวบ้าน ประสานพื้นที่  สำหรับผม ใช้สโลแกนว่า “ปัญหาของชาวบ้าน คือ งาน กศน.” หน่วยงานใดลงมาทำงานเพื่อแก้ไขปัญหาของชาวบ้าน  คน กศน.จึงยินดีให้ความร่วมมือและเข้าร่วมกิจกรรมการเรียนรู้ของทุกหน่วยงาน
  3. ความคุ้นเคย เป็น ญาติอย่างยิ่ง  เรื่องนี้ ก็ สำคัญครับ ถ้าไม่รู้จัก หรือ แปลกหน้ากัน ไม่เคยเห็นหน้า จะไว้วางใจหรือเชื่อถือได้มากน้อยแค่ไหน? แล้วจะให้ความร่วมมือหรือช่วยเหลือกันได้อย่างไร? ดังนั้น คน กศน.ต้องทำงานในชุมชนให้ชาวบ้านและหน่วยงานต่างๆคุ้นหน้าคุ้นตา คุ้นฝีมือการทำงาน  ถ้าคุ้นกันแล้ว ต่อไปก็ทำงานกันง่ายขึ้น และ”เขาก็ชวนเรา เราก็ชวนเขา” การให้ความร่วมมือและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ก็เกิดขึ้นครับ

          ดังนั้นหน่วยงานใดที่ไม่ร่วมมือกับเรา หรือยังไม่ช่วยเหลือเรา ก็ไม่เป็นไรครับ แต่เราต้องทุ่มสุดตัวก่อน (มีเงิน ลงเงิน มีแรง ลงแรง)แสดงความจริงใจก่อน ทำงานเพื่อชุมชนอย่างจริงใจ(ไม่ใช่ทำงานเอาหน้า) ให้ทำงานแบบปิดทองหลังพระ (ทำโดยไม่หวังชื่อเสียง ) หรือ ที่หลวงปู่ผางท่านกล่าวไว้ “มีชื่อไม่ให้ปรากฏ มียศไม่ให้ลือชา” ครับ

          งาน กศน. เป็น งานชุมชน  และครู กศน. เป็น ครูของชุมชน ...จึงต้องลงไปทำงานอยู่ในชุมชน ทำงานร่วมกับชาวบ้าน สร้างความคุ้นเคยกับชาวบ้าน และต้องเชื่อมประสานการทำงานกับหน่วยงานอื่นๆที่จะมาจัดกระบวนการเรียนรู้ด้านต่างๆให้กับชาวบ้านในชุมชน  แค่นี้ งาน กศน.ตำบล/ กศน.หมู่บ้าน ต้องก้าวหน้าไปอย่างแน่นอนเด้อ...พี่น้องครู กศน.ทั้งหลาย

การทำงานแบบเคียงบ่าเคียงไหล่...vs หลบอยู่ในบังเกอร์